pIiT APH IA.

Seu qua Castalios saltus,& amæ na vire ia Pxraterit irriguâ Nicer am nus aqud; Seu pater Octanus terras qu turbidus ambit, Et rapit in gremium fumina cuncta suum. Cuncta hc&& suveni atq; seni sunt visa Donelb, Cuncta illi mortis quæ tulit una dies. Crudelis Lachesis, qua multo paris labore, Eripere indigna tam citò morte potes Nam quis te immeritò accuset, quæ plurima hrutis Slaminaæ producis liberiore modo? Al homo quùm miserè cadii ipso in flore suventa, Vt flos in pratis sole calente cadlit- Sæbè, cui vitæ spes ef, longißimæ pose In sacia ire, ipso in limine Parca sedet. Sic ¶ tu, cum te victurum secula cerwi Spes erat,(heu lacrymæ MAagne Do EIL cadlis ec tua vel pietas, del morum gratia samma Parcarum potuit flectere progeniem-. Sed quid Parcæ profana meis se versibus inferti Lex naturæ obitus omnibus una tulit. Huic quavis maturæ ætas eil, quælibet hora: Hac cuicunque venit, nom aliena venit.

li