is cogitàrit Orator is, in quo tanta vis dicendi fuisse E tanta ad mouendos affectus facultas: vt non loqui aut dicere: sed fulminare pro concione crede- retur:& quòcunque vellet hominum metes suæ ora- tionis fulgure præstingere, atq; stupore quodam de- 4 figere: quid mihi faciendum erit, Auditores„homini 2üi ad di. adolescentulo, in quo, propter ætatem neque dicendi centem. ybertas: neque propter judicium dicendi facultas:

neque propter imperitiam rerum, mouendi aculeus inesse potest? Quibus me astringendum votis puta- tis, Diis immortalibus? Aut quibus verbis colligen- dam mihi cẽsetis, Illustrissimorum, Amplissimorũq; hominum gratiam?præsertim, cum tali mihi de re di- cendum sitʒ quæ magis expoctarum fabulis, quãàm hi storiarum monumentis, profecta esse videri possit.

Qu dum mecum paul altius reputo: ita profe ct animo pexcellor atque commoueor: vt quë me vertam aliò, non habeam: nisi, vt me totum, totum (inqu am) in vestræ Celsitudinis, Generositatis, atq; Amplitudinis fidem, clientelam, ac beneuolentiam tradam atque committam: D vuq; O r. Max.

quanta possum, voce supplice rogem, vt IPSE Ora? uonem meam eò dirigere dignetur: quò si non finem optatum contingat: neminem tamen ex hoc tàm I- a n löffel 8 Inclyto consessi, vel re, vel verbo læsisse, au t dcin. Offendisse videatur. Est enim mihi Præceptoribus mels