————————

— —

3

——

——

.

—

5—“ 1 8 Se Seerdn——————— “- 1— 4 ñↄ 4—— 8—ÿ— 3e—— ———— 5—— 8— 4

————

— — 2

———

.— 5——————————————— ——ÿ—·———————y——————— .————————————.— 8— —————————— 8— ———. 3 8—.—— 3*——— 5 4 4

“ ——— —

———

Petri Aut. Ang' in mat. crim.

appellatione fuit exequuta multa. Coram Prin cipe conqueritur Petrus, dicens contra ſe nul- liter& iniuſtè exequutam mulctam. 3 Queritur quid à Principe ſit faciendum. SV d A AI V. 1 Reſcriptum Principis debet interpretari ſecundi uLris diſpoſitionem,& reduci ad ſus commune. 2 Minori permittitur petere ſibi curatorem. 3 Fauore alicuius quod est inductum non debet in euus odium retorqueri.

4 Caſus omiſſus relinquitur diſpoſitioni Juris. 3 Reſeriprum vbi præter diſpoſitionem Iuris poſſèt interpretari, non tamen aliter, quam ſecundi ſupplicata&ſtét interpretandumm.ʒ 6 Raſcripri cõtra Ius non debet à Iudice obſeruari. 7 Mulctari ne quis poſſit, quæ requirantur, præcla-

re exponitur.

conſultus ea fecerit, quæ in pro- poſito caſu; narrantur, nam brin Vcipis reſcriptum debet interpre-

& reduci ad Ius commune.l. ex facto de vulg.& verba reſcripti recipiunt oẽs interpretationes, uas& Ius commune, vt poſt alios quos refert

2 ſcribit Dec.cõſ.209. nu.6. cumq́ flura permit-

tant minori petere ſibi curatorem. l. 1. l. 7. C. quĩ pet. tut. infertur, ꝙ inuitus cogi non poteſt. l. 3 non quicquid de iud. †⁴& quod eius fauore eſt

inductum, non debet in odium retorqueri..

4 quod fauore. C. de leg.& caſus omiſſus relin- quitur diſpoſitioni Iuris. l. ſi extraneus de con. ob. cau. l. cõmodiſsimè de li.& poſth. Ideoq; re- ſcriptũ principis mandans Petrum cogi ad no. minandum, debuit interpretari, vtvbi Petrus

non nominaret, ludex ipſe prouideret, iuxtalu exXq nI. maio. neque p 6 G toria ſuper contumacia, neque poſt contu- maciam tranſmiſſa fuit citatio ad allegandum.

quare non debeat mulctari, neque interuenie

ris communis diſpoſitionẽ. d. l.i.& 7. C. qui pet. 5 tut.†& vbi reſcriptum præter diſpoſitionè Iuris poſſet interpretari, non tamen aliter ꝗᷓ ſecun- dũ ſupplicata eſſet interpretandum. l.i. vbi not.

Iaſ. nu. 7. C. de diuer. reſcrip. Vnde propoſitum

Principis reſcriptum nullo caſu potuit inter-

tore generali, vbi Petrus non nominaret. Qua de re præceptum Iudicis factum in exequutio- ne reſcripti, quod aliter erat interpretandum, tanquã iniquũ potuit ſperni, neq; ob id Petrus mulctari Bart. in l.l. 6. is videtur. nu. 3. in 3. oppo.

6 ſi quis iuſdi.&c. † Quinimò ſireſcriptũ genera jiter& indiſtinctè ſonaret, vt ſcilicet Petrus et- jam per mulctas cogeretur, tanquam contra Ius nõ debuit à ludice obſeruari. l. reſcripta. C. de precib. imp. offer. cùm in eo non adſit clau- ſula non obſtante,& c. neq; appareat, Principẽ voluiſſe iuri derogare.l. fin. C. ſi contra lus,&c.

7 †brætereà ad hoc, ne mulctari quis poſsit, plu- ra requirũtur. Primò, ꝙ præceptum ſit iuſtum, vt ſuprà diximus. Sccundò, quòd citatus ſit ma jor, nam Edicta loquentia de contumacibus, non comprehendunt minores. l.vbi,& ibi not. Caſtr. de eden.& verus contumax, id eſt, perſo- naliter citatus recuſet parere. Bart. in l.-§. fina. num. 5. vbi Iaſ. nu. 32. ſi quis iuſdi. Iaſ. in d. l.i. in

8*— 54 3. n 7 er** 4**““ L.— 4

S xpoſſum credere, ꝙ Iudex Iuris-

K grari ſecundum Iuris diſpoſitionẽ,

pretari aliter, ꝗvt iudicium valeret citato cura-

princ. num. 5.& quòd conſtet Iudici illum eſſe

contumacem. l. hæc autem.§.l. ex quibus cau. in

poſſ. Bartol. in l. multùm intereſt de conditio.

& demonſtra.& ſecundum nonnullos interlo- quutoria Iudicis ſuper contumacia, per quam citatus declaretur contumax. Bart. in l. eius qui delatorem de iur. Fiſc. Bart. inl. 2.§. quòd ſi a-

ctor. nu. 5. C. de iur. propter cal. præcipuè quan-

do negatur contumacia. Bald. in l.i. nu. 7. C. ex

del. def. in quo tamen Angel. in tract. malef. in

verſ. qui dominus Iudex. nu. 28. cenſuit, ſi Iudex condemnet de principali delicto, videri tacitè pronunciaſſe ſuper contumacia, præcipuè ſi in ſententia poniat illam clauſulam, quia nobis conſtitit& conſtat,&c.& poſtquàm conſtitit Iudici de contumacia, requiritur noua citatio rei ad allegandum, quare non debeat mulctari. Bart. in d. ſ.i. in princ. num. 13. deinde neceſſaria eſt ſententia, quia contumax condemnetur& mulctetur, alids ad exequutionem non poteſt

deueniri.l. ſi cum nulla de re iud. l. I. C. de exe-

quut. rei iudi. VItimò, quòd lapſa ſint tempora ad appellandum,& nulla ſit interpoſita appel- latio, nam à mulcta appellatur. l. ſi qua pœnade

verb- ſignif. Bart. in d. I.j. in fin. prin.& penden-

te appellatione, vel tempore ad appellandum,

nil poteſt innouari,&c. In re autem propoſita

præceptum fuit iniuſtum, Petrus minor non perſonaliter apprehenſus, qui nunquam recu- ſauit nominare, neque Iudici conſtitit de eius contumacia, cùm procurator Petri nomina- uerit,& obtulerit alios nominare, vbi tenere- tur,& Iulius non probauerit perſonas nomina tas non habitare in ciuitate, quæ negatiua erat

aA lulio probanda. Bart. in l. item ait,& in l.ergo,

ex quib. cauſ.maio. neque præceſsit interlocu-

ſentenria condemnatoria mulctæ,& pendente

non ſolùm tempore ad appellandum, ſed et-

iam appellatione, mulcta fuit exequuta, vnde

—

omnia videntur manifeſtiſsimis nullitatibus& iniquitatibus laborare,& à Principe reuocan-

da.

CAasvs XVII. Baptiſta imputatur de tribus, ſ. interfeciſſe

hominem, furatum fuiſſe vaſa argẽtea, pro quo

à ſtatuto imponitur pœna mortis,& per vim ſtupraſſe Virginem: carceri incluſus, negat ali- quod ex prædictis delictis cõmiſiſſe, contra eũ ſunt plurimæ præſumptiones, de quolibet deli cto ſufſicientes ad torturam,& ad condemnan- dũ Reum pœna extraordinaria. Iudex pręten- dit Baptiſtã punire pœna mortis, ea ſola ratio- ne, quia, vbi pœna delicti eſſet pecuniaria, ob conſuetudinẽ delinquendi& reiterationẽ cri- minis poteſt eſſe corporalis ad mortem. Quæ- ritur, an Iure pœna mortis affici poſsit Baptiſta, — FN V M A A R N M.

1 Leges quæ volunt ex reiteratione delicti, ſeu con- Iuetudine delinquenai pœnam augeri, in qua loquantur, declaratur. Lex

0

—

— b 1

—

——.——.——,—2—