4 4 1 4 1 1 5 “ 4 2 3 f 1 6 3 4 1 1 4 1 4. b 4 4
LEGE5S DPO DB. ROMAN.
Ludi Apollinares, qui die incerta fiebant in perpe- tuum in ſtatam diem vouerentur. Liuius lib. 27.
Liciniæ Caſsiæ de bello Perſei latores fuerũt Licinius&
Caſsius Coſs. anno ſ[ 2-vt quòd Perſeus Philippi filius Macedonum Rex aduerſus fœdus cum patre Philippo ictum,& ſecum poſt eius mortem renouatum ſociis Pop. R6. arma intuliſſet, agros vaſtaſſet, vrbes occu- paſſet, quõdque belli parandi aduerſus Pop. Ro. conſi- lia iniſſet, arma, milites, claſſem eius rei cauſſa com- paraſſet: vt niſi de ĩis rebus ſatis feciſſet, bellum cùm eoinirctur. Liuius lib. 42.
Licinia Caſsia de Tribunis militum ab iiſdem lata, Ne Tribuni militũ eo anno ſuffragiis crearentur, ſed cõ- ſulum, Prætorũmque in iis faciendis iudicium, arbi- triũmque eſſet. Liui. lib. 42².
Licinia,& Mutia ab L. Licinio Craſſo,& P. Mutio Scæ-
uola Coſs. lata fuit, quà ſociorum vnuſqui ſque in ſuæ ciuitatis ius redigeretur, quæſtione in eos conſtituta, qui cùm ciues non eſſent, pro ciuibus ſe geſsiſſent. M. Cicerone& eius interprete Aſconio auctoribus, in Corneli ana,& vide eundem Ciceronem lib. z. Officio- rum. Vltimũ legis caput ad milites Modeſtinus I. eos, qui. in fi. D. de Llrpednriſe videtur.In ea cauſſa eſſe credam eos qui cùm tales non ſint, pro talibus ſe ge- runt. quales multos tulit,& nouit ætas noſtra. Nam& i) fald obſtringuntur arg. d. l. eos, qui.
Licinià de Sodalitiis Cand atut v in ſodalitiis iudices ab accuſatore ex tribubus ederentur. Cice. in Plancia- na& lib. S. Epiſt. ad Familia.
Licinia,& Bburia. Hæ duæ leges contra ambitioſas, at- que quæſtuoſas magiſtratuum rogationes latæ ſunt, quibus illis facultas præciditur fub Nomine,& præ-
terxtu popularis commodi ſiue ſe, ſiue ſuos locupleta- re. Cice. de lege agrarià contra Rullum. Quos, inquit, tandem Decemuiros creare vult? ſe primũ. Qui licet? Leges enim ſunt veteres, neque eæ Conſulares, ſi quid intereſſe hoc arbitramini, ſed Tribunitiæ vobis maio ribũſque veſtris vehementer gratæ, atque iucundę. Li- cinia eſt lex atque altera Ebutia quę non modo eum, quiĩ tulerit de aliqua curatione, ac poteſtate, ſedetiam collegas eius, cognatos adfines excipit: ne eis pote-
ſtas, curatiove mandetur. Idem pro domo ſua ad Ponti Bices, Prærerquàm, ait, quod ne id quidem per legem Liciniam, vt ipſetibi curationem ferres, facere po- tuiſti. Exhis M. Ciceronis verbis ſatis fupérque per- ſpicitur legum Liciniæ, Ebutiæq́ue ſententia, Quo tempore autem latæ fuerint, ſatis ſibi non conſtare Za ſius ſcribit, cùm eas Tribunitias M. Tullius dixerit. Sed enim& hoc obſeruandum putem, Leges quas ſupe- rius recitauimus quaſdam eſſe Tribunitias, quaſdam Conſulares, quaſdam Prætorias. Ex ſingulorum mu- niis,& officiis diſces quæ ſit earum legum vis, atque poteſtas: ad reliquas pergamus, eo, quo cœpimus, pede..
Liciniamrogationem Sacerdotiorum promulgauit Li- cinius Craſſus, vt Sacerdotum cooptatio ab ipſorum collegio ad populum transferretur. Cicero in Lælio. Lata autem fuit Q. Fabio Emtliano,& L. Hoſtilio Manc ino Coſs. anno vrb. Cond. 609. Hanc diſſuaſit C. Lælius Prætor, Populuſque eam abrogauit. Eam redu- xit Cn. Domitius Enobarbus Trib-plebis Q. Mario, C. Fimbria Coſs. Sueto. in Nero. Patercul. lib. 2.
Liuiam de Coloniis deducendis tulit M. Liuius Druſus Trib-pleb. Domitio,& Fannio Coſs. anno 631. vt xII. Coloniæ deducerentur,& ſingulis tria Ciuium millia adſigarentur. Plutarch. in Gracch. b
Liuia devectigalibus ab eodem lata, vt Pauperibus, qui-
bus agri diuiderentur vectigal, quod ex lege Sempro- nia pendebant remitteretur Plutarcho ibidem.
Liuiam ſociorum tulit idem, Ne quem Latini nominis virgis cædere liceret Plutarch. ibid.
Liuiam rei nummarię rogauit idem, vt octaua æris pars argento miſceretur. Plin.! ib. 33.ca. z. 2
Liuiæ induciariæ idem rogator fuit L. Martio& Sext. lu
lio Coſs. anno 662. Vt qua ex parte iudicia penes ſe- natum,& equeſtrem ordinem eſſe nt. 4(con. in Cornel. & Cice. z. de Orat. quam his verbis explicat Appianus libr. 1. bell. Ciui lis, 15ů½ BX eu9 Mi rr axes öe J“a A⁵ μim&εαeν Piauooap, r0ονεν Lriose dbrts An t neasp Ac- cd& ro apiãνρν τοo]ſaeela 194 2ℳ JLdx 2A‿νsp K1 76«A— Aop&oa Ta Aiuaeνα εbuvas 7e 42 eντνρη ννιν Ac rooria wpootc ga ꝓe · truᷣXαναμα˖˙ loa NA 1, acrosiν α ιισ α Alaροσοσινκ⁷ς dνε⁵ιενεο‿a sν.
Liuiæ agrariæ auctor idem fuit(vt Semproniæ leges de agris diuidendis populo valerent)vt&
Liuiæ frumentariæ, vt lex Sempronia lata de ea re rata eſſet.
Liuiam ſociorum tulit idem, vt ſociis omnibus ius Ciui- tatis Rom. daretur, Id ante ipſum tentarat M. Faluius Coſ. Liuius in perferenda lege occiſus fuit Appia. Bel. ciuil. Cice.3. de legib.
Lurconiam ambitus à Lurcone Trib. plebis latam ſeri- bit M. Cicero lib. r. ad Atticum, Vt qui nummos intri bus pronuntiaret, ſi nõ daret, impune illi eſſet. Sin da- ret, vt quoad viueret ſingulis tribubus H- S. ccc- XXXV.deberet.
Lutatie de vi publlca lator fuit QLutatius Catulus Coſ. cum C. Mario anno 651. vt de ſeditioſis, conſceleratiſ- que ciuibus, qui armati ſenatum obſederint, magiſtra tibus vim intulerint, Remp. oppugnarint, quotidie etiam diebus, ludiſque publicis quæreretur. icero in Cæliana. Ex hac lege conſtitutionem ſuam, quæ extat in l. penult. C. deferiis. decerpſiſſe videntur Impp. Ho- norius,& Theodoſ. aut certè ad latrones,& maximè Iſauros produxiſfeLutatiam legem. reuocauit ætas no ſtra meritò. b
M „AurLIAM de limitibus tulit C. Mamilius Trib. pleb. qui ob id Limitanus dictus eſt.
Ea in finibus quinque, aut ſex pedum la- itudinem præſcripſit, eſque capi vſu ve- tuit. Cice. 2. de leg. Agge. Vrb. ad Iul. Fronti. Eãdem fi- nium regundorum arbitros ſingulos conſtituiſſe Ci- cero refert.
Mamilia de Senatoribus à lIugurtha corruptis ab eodem lata Sp · Poſtumio,& Q Minutio Coſs. anno 43. Vt quæreretur in eos, quorum confilio lugurtha Senatus decreta neglexiſſet, quique ab eo in legationibus, aut imperiis pecunias accepiſſent, qui elephantos, quique perfugas tradidiſſent, item, qui de pace, aut bello cum hoſtibus pactiones feciſſent. Salluſt. in Iugurth.
Mania, vide Menia.
Maniliâ, belli Mithridatici cura Cn. Pompeio magno demandata fuit, reluctantibus patribus, annittente plebe. Tulit eã C. Manilius Trib-pleb. L. Volcatio& M. Lepido Coſs. Hanc ſuaſit Cicero Prætor: cuius in hanc rem extat Oratio quæ pro lege Manilia inſcribi- tur. Banc memorat Appianus in bello Mithridatico.
Maniliæ leges vænalium dictæ ſunt ab Antonio, pro cau tionibus, vt& apud Oatonem lex vini vendendi, oleæ faciendæ. Vide Cicer. i.de Orator.
Maniliam, Pediano auctore, tulit C. Manilius Trib. ple- bis paulò poſt initum Tribunatum. Vt libertinis in omnibus tribubus ſuffragium eſſet. De huius legis ſen
tentia permulta M. Cicero in Miloniana.
Manlia de Vigeſima à Cn. Manlio Capitolino ad Sutriũ lata fuit, vt vigeſima fortunarum manumiſſorumad ærarium pertineret. Liuiolibro 7. Cicero- lib. z. ad At-
ticum.
Manliam de ſacerdotiis tulit P. Manlius Tri b. pleb. L. Fu- rio,& M. Marcello Coſs. anno 577. Vt propter ſacrifi-
ciorum multitudinem Tres viri Epulones crearentur.
Ve