XEN mi aus, inquit, meus vetulus eſt, Gene. 18. Quod repe- tit Diuus betrus inſua epiſt. cap. 3. Denique deus ipſe mulierem alloquens Geneſ.. dicit: Sub viri poteſtate eris,& ipſe dominabitur tui- 3 Vxor iuſta Alciat. lib. 4. Parerg. dicitur, quæ verè vxor,& perquàm ſolenniter ducta eſt, non quæ ſimplici ſpon- ſione vxor eſt, tametſi legitima ſit. J. ſi vxor. D. de adul. Hinc quoque iuſti filij adpellantur, qui ex iuſta vxore naſcuntur. l. cùm quis:S.· cùm en im. C. de natura. liber. Vxorem diuidit Cicero in Top in Matremfam. nempe quæ in manum viri conuenit, cuius meminit Papinia nus in l. ex ea parte. s. Mulier. de verb. oblig. Et in eam quæ in manum viri nõ conuenit, cui cùm ſpecificum nomen non inueniret, adpellauit eam generis voce vxorem, per aara εᷣενσινν-bſeruandum enim, quod mo- nuit& Apellus, nominibus res quaſdam carere: quòd plura ſint negotia, plures res, quàm vocabula. l. 4. de præſcrip. verb. Vxor, quæ quondã vxor fuit l. ſiquis. S. idẽ D. de lib. lega. Vxoris adpellatione an contineatur ſponſa, quæſitum eſt. quĩdam aiunt contineriper 1. Labeo. 6. D. de gradi- bus&l. Seruius. Vide Barto. l. ſiue C. de bo. quæ lib.& an ſponſa de futuro vide Panor.in c. i: de cler. coniug. & an ſponſa de præſenti poſsit dici vxor vt lucretur dimidium lucri, conſtant. mat. vide Panor. in c. ex pu- blico-de conuerſ.coniug. Barbat- in rub.& c. i. de ſpon- ſalibus. Vxores impropriè, ſid eſt, contubernales l. quæſitum. s. vrore. D. de fund. inſtruct. b

THESAVRI IVRIS Gl- VILIS ET CANO-

NICI LIBER X

e Aoda, qui Monetam cudunt Græcis in =e l.. C. de murileg.lib. r-. S 5 Xenia vocabantur munuſcula, quæ à 2 RG. prouincialibus rectoribus prouin- S ciarum offerebantur 1.6. D. de offic. SoCs Procoſ.l.vnic. C. The. ne damn. prouin. inflig. Caſsiod. lib. 7. Varia. in formula Comitiuæ por- tuum. 3 Xeloropho pro Zenophonte falſo legitur in s. item lex Cornelia. Inſtit. de public. iudic. Xenodochaon l. illud 16. C. de ſacroſan. eccleſ.locus vbi peregrini recipiuntur, interprete Iul. Patritio in Epi- to. Nouel.)77§. 1 Xenij generalis eſt adpellatio. propriè eſt munus, quod hoſpitibus datur. Accipitur pro munuſculis quæ iudi- cibus dari ſolent l. ſolent. s. pen. D. de offic. procoſ. Vi- de Alciatum I. inter domi. 194. D. de verbo. ſignifi. Xenicon apud Ariſtophanem pro militari nutritiòacci pitur, quod Corinthij aduenis militibus pendebanrt.

S

Xenium capere, eſt locum in quem diuertas à Magiſtra-

tibus impetrare, vbi diuerſoria minus ſuppetant. Xenium, munus quod hoſpitibus datur. gteS enim ho- ſpes dicitur. Vlpia. de offic. Procos. lJ.ſolent. Non, in- quit, in totum Xeniis abſtinere debet Procos. Xenones, pro Xenodochiis capimus. C. de ſacro. eccle. qua in parte nominantur, ſed corruptè gerontocomia, brephotrophia, ptochotrophia. Xenoparochus, id eſt, qur publicè munera hoſpitibus contribuit,&eε hoſpes, naxε, dator eſt, ſeu tribu- tor. Arcad. tit. de mune. l. munerum. Tabula rij, inquit, vel xenoparochi, vt in quibuſdam ciuitatibus. Xæον‿⁴ frumento excutiendo præfectus Græcè l. 1. C. de frum. Alex. lib.⸗ ä.— xPl0αρ⁶ in I.I. C. de metall.& metall. id eſt Balluca. vi⸗

ZE I. de ſuprà lib. 2. in dictione Balluca. zZbep lignum l.ligni„s. lignorum. D. de leg.;z. ZuXna naues lignorum vectrices ibidem. ZXa aοιμα ligna coctilia interprete L. Baifio libel. de reveſtiar. cap. 21. Xylocinnamum lignum Cinnamum-de Cynnamo Ari- ſtoteles lib. 9. Animal. Cinnamum, ſurculus odoratus. Nyſtici, à Xiſto, id eſt, porticu dicti, in quo per hyemem ſub tecto exercebantur, concertabãnt que haſtis. Erat enim mos Græcorum habere palæſtras, hoc eſt, ædi fi- cia exercendis,& animi& corporis viribus l. 4. D. de iis, qui not. infa. vide Vitru. lib. ſ. ca. 11.& lib. 6. ca. 10.

THFSAVRI IVRIS GCI.

VILISET CANO-

NICI LIBER XXII.

X h O CoNoMysvide Oeconomus. Nam ſic legendum alciat lib. i. Prætermiſſor. Vrtbeois, di latio Græcis interpreti bus l. ſciendum. D. de verb. oblig. Vruοeiu iius l.6. D. de excuſ. tut. prouin ciale munus. Antonio Auguſtino in-

AECE terprete.

4 5 z-“

Vnôoop vide ſuprà li b. 8.

Nnνυν& Bypothecaxria„Hypomnematographi, vide ſupraà HI. lib. 8.

T HESAVRIIVRIS CI. VIL I1S EI CANO-

NICI L IBER XXIII. Z.

Arnvcl lex, de edicto, mandatéque plus ſatis rigido. parümque humano dicebatur: quales feruntur& Draco- nis fuiſſe leges apud Athenienſes. Vi- ℳ Hde Valer. Maxim. lib. ⁰. cap. 5.& Lud. —2 Cœl. Khodigin. lib. 10. c. 19.& lib. ſeq. cap. 78. Zamol xidis conſilium apud Platonem commendatur. Is enim putabat, tum demum certæ corporis parti re- &tè medicinã accommodari poſſe, ſitotum prius cor- pus bene conſtitutũ fuiſſet. Conſimiliter felicius con- fulitur iuris ſtudio, ſi fontes ipſi rerum, qui calamita- te temporum noſtrãque ſocordia interciderunt, repa- rentur repurgenturque.

Zani, vel potius Tzani, populi, vt Viglius legendum eſſe annotauit, quod& Alc. probat, àveteribus Sanni vo- cati ſunt, prius ramen& Macrones dicti. primùm ſub imperio luſtiniani victi, in formam prouinciæ ſunt re dacti, vt ſcribit Agath. lib. ·. Fit eorum mentio in No- uel. prima conſti. de hered.& Falcid.

Zea genus frumenti, Langobardico vocabulo ab Accur- ſio ſæpe adpellatur ſpelta vide l. triticum. D. de verb. obliga.

Zelus propriè noſtris eſt viri amor invxorem, 2. q. i. ca. ſ peccauerit. in fin. Dicitur& Zelus affectus ille.

Zelus qui inſacris literis nominatur, oritur ex commi- ſtione indignationis. Zelotypia definitur à Chryſippo ægritudo animi, ex eo proueniens, quòd timeas ne adſit alteri, quod cum ne-

mine velis habere commune.

Zelotypiæ ſpiritu vexatus vircum ſuſpectam habet vxo- rem de adulterio, quid huic obſeruandum, docet Mo- ſes in Numeris& Imp. Nouel. 117.

Zeta