Abſtinere etiam ad alia pertinet ‚exempla habes apud
. Cer A C A
c. 1 8 D486 v b A C C 3
tione, gui turOf. 19.Da Velleian. Hac etiam voce alio ſi tur, teſtis Cicero ad Quint. Fr. vnde Bud. l. fin. D. de
de ver A gnificatu vſus Cyprianus: apud quem pro excommu- jur. immu.—, d d nicato accipitur.
Accenſus,& Præco in hoc conueniunt, quòd ambo Con
ekde; o„e. ſulis, alteriuſve magiſtratus dicto, ad imperium. nu- eiuf. n Vlpianum. l.vnic. 5.i.D. nihi! 1. ci ic, evelluul- VlIpianum. l.vnic. S.i. D. nihil innou- appel. interpo. tũm que præſto eſſent: at ille, vt ad concionem, hic, vt e criſt 34& Imp-Antoninum l. 1. de iis, qui non implet. ſtipen. ad comitia Quiritesaduocaret. Alexan. ab Alex. Gen. anierd 3. libr. 10. C. dier. lib. ꝛ. cap. 27.. 4 us ex a Abſtuliſſe dicitur qui aliquid, auctore iudice, recepit Accenſi officium docet Cicero, ad Q.fratrem.
cnon. 8 apud Paulũ l.venditor. 21. D. de hered. vel actio. véd. Acceprilatio eſt(vt Modeſtinus definit l.1. D. de aece-
1 Abt umptionem pro con ſumptione accepit VIpianus l. ptila.) liberatio per mutuam interrogationem& re-
Præſente 4. 5. S. 1. D. de vſuf. ea. rer. quæ vſu conſum. ponſionem, qua vtriſque contingit ab eo nexu abſo- demino 79 1 Abſi urdum idem, quo dGr æcis à' onop,& Axoyop apud Ga- lutio. vt, Habéſne acceptũ quod tibi promiſi?& tu re- auté. C.de ¾ ium 1.7. D. de bon. libert. Hondtislabeo⸗acccprumque fero. iam acceptilatio Wuratorem 4 Abundare ad ea pertinet, quæ fruſtra adiecta ſunt, aut acta eſt. Vlpianus l. pluribus. D. de accept. ſuperfluo l. 95-D. de diuerſ. reg. iur. Acceptilatio,& Apocha hoc differunt, quòd acceptila- ipro abſem 14 ex Abundanti, formula Papiniano familiaris pro fru- tione omni modo liberatio contingit, licet pecunia quxabſa 4 ſtrà,& ſuperuacuò I. 9. D. de ſupel. leg.& alibi ſæpe. ſoluta non ſit. Apocha non alids, quàm ſipecunia ſo-
Abuti,& vti contraria eſſe cõſtat ex M. Cicerone in To
net abſen 11 4. atem Ce 1 picis, vbi de vſu vxori legato loquitur.& VIpiano l. itnſr 1. 1 plenum. 12.§. 1. D. devſu Khabit.
Kult Accur 1 5
eſt probahn au Abuti etiam perdere,& dilapidare ſonat Vlpiano l. ſed probabil ahn& ſi. 15. S-conſuluit. D. de pet. her.
dauſſa abeſt. 2 orum. Terti an. aarta, volunt amaciam. Bu At letur in fore
& liberam.
1
†
vſus eſt Daulu 4 i
t.puto ibi acc 2
ee cut indicio l au
S..D ndi
3* 40 1. 1G.
† uxit
luli
81 ro co quody 3 4
—
2A
d
* 6
act. a. ſoen A luam. a. ſent. rec em, luztsleg ⁸. aoſtendere]: de ſmon. n
dicimus inſ Mr c Fde inſtru 8.b oſtprine.
ucrſum.c.b eü.
ninianusſcr v i
2
2 4- 1b.act.-quod
Abuti aliquando ſumitur pro vtendo conſumere. Cice. z. Verr. Abuſa N. Marcello dicuntur, vtendo, vel in vſum con-
ſumpta apud Plautũ in Aſinar.
Abuſus per vſum conſumptio V lpiano 1. fedſ poſſeſſo- ri. 11.§. 1j.verſ. ſed ſi. D. de iufeiur. Abuſiuè eo ſenſu accipitur apud Marcellum. l. non ali-
ter. 69. S.1.D. de leſar 3 de h piomum l. item apud. 15.
§. 29.verſ-verberaſſe. D. de iniur. quo& adlaæ xasν⁹ε id eſt, impropriè apud Gaium l. licet. ſ8. D. de verb. ſi gnifi. Eodem ſenſu etiam, per Abuſionem apud lulia- num I. fideiuſſor. 16.§. 2. D. de fideiu.& l. item Prætor. 8.D. de ſuis,& legit. b 4 A C ACcopulatiuè accipitur pro atq́, α VIpiano l. ſi quis. 4. D. de cuſto. reo. Quandoque pro, id eſt, ſumitur in conſtitut. Impp. Leonis,& Anthemi). l. decernimus. in princip. C. de ſacro.ſanct.eccleſ· Aliquando pro, ita, poſt perinde.§. itaq;. Inſtit. quib. non eſt permiſſ. facere teſta. l. qua ratione. õ. literæ. D. de acq.: rer. do- mi.&apud Paulum l. quæro. 14-in fin. princ. D. loca. Albericus tamen ibi pro deinde ſumi autumat. Academia Sudæ, locus eſt nemoroſus(vbi Plato natus, docebat magna laude,)mille ab Athenis paſsibus di ſtans. Aluuß quoque gymnaſium erat non ita procul ab illo, in quo Ariſtotelici diſputabant, Lyceum di- ctum. Inde etiam nunc appellamus Academias, Gym naſia, ſeu Scholas inſigniores, in quibus maiorum di ſciplinarum ſtudia exercentur. Academia etiã prophi loſophorũſchola poni ſcribit Budæus in prioribus. Academiarum auctoritatem ab Imperatoribus conceſ- ſam, vt profeſſores hodie ſolẽnitate declarẽétur, quos vocabulo recentiore Doctores appellant, à docendo:
met. cau. v Acceptum ferre,(Metaphora à rationibus tracta,) eſt ſcribtre ſe accepiſſe, hoc eſt, in acceptorum paginam
referre. l. 89. D. de ſol.& Tre aleetneer lrgte ſu-
ſcept.& arc. libr. 10. C. duæ enim partes rationum
—
ſunt: Prior accepti, poſterior expenſi eſt.& vide Pſau- tum in Ciſtelar. qui ait, Nunc quod reliquum reſtat volo perſoluere vt expungatur nomen, ne quid de- beam. Superiores formulæ ad creditorem pertinent: quæ ſequuntur ad debitorem.— Accepto liberari, hoc eſt, ſic liberari, vt creditor conff- teatur, à debitore accepiſſe. Vlpianus in l. metum au- tem præſentem. s. fin. L. quod metus cauſa. Accepto rogare etiam ad debitorem pertinet apud VI- pianum l. c. D. de acceptilat. l. 8. S. iD. eo. Acceſsio dicitur quod alteri ſiue perſonæ adiungitur 1l. 1.§. 4.D. depoſ. Acceſsio etiam adpellatur fide iuſſor Paulo l. ſi ſeruum. 91.S. nunc videamus. D. de verb. oblig. Acceſsio fit aut perſonæ aut rei. Perſonæ, cùm mihi, aut Titio ſtipulor- rei, cum mihi decem, aut Titio homi nem. idque idem Paulus refert l. obligationũ ferè.. acceſsio. D. de oblig.& act.
a ifin 2 2l hinc emanaſſe colligunt, quòd olim Juriſ- conſulti pu Acceſsionis cauſam apud Vlpianum l. generalit er. ein 19e. blicè reſpondendi veniam à principibus peterent,& princip. D. de fideiuſſo. accipere debemus fdeiuſſo- ex conſtitut 8 1. ex auctoritate illorum reſponderent- l. z.§. PDrimus riam. n Keccleſ. diuus Auguſtus. D. de orig. iur. Academias auctorita- Acceſsionis locum hrinere ess res ex Paulo diſ. cimus in c⸗clel te Imperatoria vel inſtitutas, vel confirmatas, recte quæ non principaliter per ſe conſiſtunt, ſed aliis ad- m. nuncupauimus leßum nutrices. plicantur l. nam quod. 4. D. de penu leg. l. 19.§. perue- zes, VI z. Acadamiæ autem inſtitutionem docẽt Impp.l. vnic. C. niamus. D. de aur arentochue lo bſtinen 1 de ſtud. lib.vrb. Ro. lib. 11.& 1.1.C. Theo. eod:tit. qua Acceſsionis loco promittere eum dicimus; qui fideiu- r.Abtei 8 ☛ ½⅓ les,& qui deligendi ſint profeſſores Iulianus Imp. l. bet apud Paulum k. hi, qui acceſsionis. D. de fideiuſ- ad Tenh 1 2 magiſtros. 7. C. de profeſ-& medic. lib. 1i. ſoribus. . de deic- 5 Accenſi dicebãtur, qui in locum mortuorum militũ ſur- Acceſsionum nomine intelliguntur non ſolùm quæ ex hereditne S rogahantur,& ad cenſum legionũ eſſent adſcripti, Fe re, qua de agitur, orta ſunt(vt fructus, partus, vſu- b pupilluns Ko li. i. At Varro, miniſtratores magiſtratuum, ait, ræ,& omnis cauſſa VlIpia. l.z. D. de imdiem addict.1. eat hetecit 81 ab acciendo dictos, id eſt, vocando. Nam accẽſus in- Imperator./. D. ad S. C. Trebelil. ſi ſeruus. 51.§. his t. diſtta- 7 V ſtar præconis acciebat iuſſu Cõſulis Quirites ad cõ- etiam illud. D. de furt. ibi acceſsiones& fructus, vbi re uci— 8. cionem: quod munus nemini niſi libertis defereba-&pro, id eſt, vt ſæpè alibi Ponitur-Es enum pertinet nul. Lafhs. 5 11


