ad cognitiont, ndi elegantia& rint:in quorum eptum: in qui- ari 1 uperiorum m in vniuerſo

arium eſt Nam

Hatur ratio, vti- iniũ conſenſu, nullius con- voribus fieri ſo tiam plura gra ſide, Aegidio retur, vt ſine n, in publico ipi poſsit,

com-

AMPLIS

—

A MPLISSIMO VIRO MICHAEILI HOSPIT ALI, CONSILIARIO REGILO IN cvRIA PaAkKISIENSI FRaAaNC. DvakkNvs s. D.

VIITIS de cauſis à me factum eſt, ampliſsime,& doctiſsime Holpitalis, vt cõmentariolum quendam noſtrum ad Scæuolam ibi nunc mitteré, ac legendum offerrem. Sed hæc præcipua fuit, quod partim ex literis ad me tuis, partim ex aliorũ ſermone in- ellexi,te veheméter deſy deraſſe, cùm hic nuper eſſes, me Ius ci- uile docenté publice, ac interpretantẽ audire. Id quod rofecto Nnobis cxoptandum magis, quam tibi fuit. Verum nefio quis Deus te citius hinc abripuit, quàm vellem,& hanc nobis fœlicitatẽ inuidit. Nam etſi

adeò impudens nõ ſum, vt iudiciũ tuum nõ reformidem: ac veluti ſpectãte Roſcio

quodam in ſcena geſtũ agere non verear: nõ tamen id mihi tã metuendum, o pinor, fuit, quàm optabilis, expetendusꝗq; mihi videtur fructus, quẽ ex iudicio illo tuo acer timo percepturũ me côfide bam, ſi tum adeſſe tibi licuiſſet, cùm in ipſo publice pro-

feſsionis initio Scæuolę reſponſum ita interpretatus ſum. lta nanq; oblatũ mihi ar- gumentũ tractaui, vt receptis opinionibus valere iuſsis, noua pleraq;, nec in vulgus fortè ſaris adhuc intellecta, huc attulerim. Sed quia in re lubrica preſertim,& periculi plena, falli,& errare poſſum: nec ego is ſum, qui in nouis iſtis cõmenrtationibus meis valde mihi cõfidam: nihil ſanè cõmodius pretentia tua mihi tum cõtingere potuiſſe iudico: vtpote cuius doctrina, cõſilio, monitis adiutus,& edoctus, errata mea peruide-

re, ac emnendare factliùs potuerim. Cuùm igitur cõgreſſu tuo mihi neceſſariò carendũ

eſſe viderẽ,& tã in hac re milii cõſulere, quàm tuo deſyderio quoquo modo poſſem

obſequi in animo haberẽ, de cõmentatiuncula mea ad te abſentem mittenda, ſtatim cogitare cœpi. Sed fortè fortuna accidit, vt?⁊oννναλ̈ oſtra:in quibus aliquid ea de

re ad memotiæ ſubſidiũ conlcripſeramus, inter chartas noſtras minime reperirentur.

Ac fortaſſe in itinere,& migratione noſtraquod facilè factu fuit)vel ſubrepta à quo piam ſunt, vel caſu aliquo interciderunt. Quod cum moleſtè ferrẽ,& mei lucain tionem periiſſe dolerẽ, ecce tibi ex ſtudioſis iauenibus nõnulli ſcri pta quędã ſua op- portunè admoduùm proferunt, in quibus tã accuratè,& fideliter excepta cõperimus, quæ à nobis recitata fuerũt omnia: vt nec Cornuto veſtro, nec priſcorũ temporum Notariis cedere viderétur. Ea igitur legés diligẽter,& excutiens, paucis quibuſdam immutatis, atq; correctis, hunc, quẽ ad te mitto, libellu, breui tẽ pore contexui. Quod ideo adſcripſi, quia parũ preſſum, ac nimis redundãs forte genus orationis, quo hic cõtra morẽ noſtrũ vſi ſumus, te admiraturũ ſuſpicabar. Fateor multa hic reſecari ſine

vllo incõmodo Peralils Aur in ſuggeſto mihi iuuẽtutẽ docẽti exciderũt, ſed vt nos

quaſi in diſcipulorũ noſtrorũ cœtu diſſerẽtes, ac verba funditantes quodã modo au

dire poſsis: quod tibi in optatis eſſe aliquando ſignificaſti. hæc ad te paulò verboſiuùs 21 10 A1Tman1icatti, hæcad te Patllo ve

ac rudiùs deſcripta mittere voluimus. Etſi autem oneris aliquid tãto viro imponere

nec auſim, nec debeã, tamẽ diſsimulare nõ poſſum, me inilmsgi cupere, quàm vt àa 18 Cn

te noſtra hæc lucubrario lecta, atq; expenſa, tandẽ doctrina, iudicioq́; tuo limatior e- xeat. Autores enim quidã hic nobis ſunt, vt eã edi in lucẽ patiam ur, quo iuris ſtudioſi luuenes(quorũ in manus peruẽétura eſt)de ſcholæ huius ſtatu, ad qua me nuper inui-

. 8— 3.. 1 5——.— tum pené,& reluctantẽ reuocaſti, facilius admoneãtur. Quod tamè niſi te approbãte

permiſſuri nũquàm profectè ſumus. Ea ſiquidem eſt mea de tua excellenti eruditio- ne, iudicio, prudentiaq; opinio, vt nihil vnquam neq; præclarius, neq; fœlicius mihi accidere poſſe arbitrer, quam ſi te conſiliorũ omniũ moderatore vti Dei opt. max. be nignitate cõcedatur. Nec dubito quin pro tua ſingulari in nos, ſcholaſticũq́; noſtrũ A* 4