3.. P ⸗*.... A Uarro, ea bellaria maximè mellita eſſe indicau it, quæ mellita non eſſent. Denique paulb negle-

Rius ſcribendo fit, vt ab huius temporis conſuetudine minus longe recedatur, cui aut Feruiend um, aur indulgendum eſt. Sed hæc qualiacunque ſunt; ſtudioſis profutura confidimus. Etenim pleraſ- que locos, diſpulſa erroris grauiſpimi nebula, in lucem proferre, eorum ſenſum adhuc Laentn, aperire, ac patefacere conari ſumus: qui maximis erant enebris circunfuſi& infuſcati ab Ac- curſtanis Doctoribus, exercitatts quidem illa,& yerſatis in diſſerendo, ſed iis artibus, ac literis pa- rum inſtructis ata politinpropter quas eruditi homines appellantur. Quæ perd in eorum commen- tariis horridiora, ſqualidiorao ſunt, alioqui forte non peßima, dedimus operam, yt oratione noſtra paulu niteſcerent, tq; enodatius aliquantò,& luculentius exp lrayentur Auz viinun.- ſjmue 2ſſecuti, quod profelt de me aſhirmare nec auſm,nec yelim. S ed alia de his alids. lam ye?? 14 00- currendum eſt, qui audacius à me factum dicent, quàm aut humilitati meæpaut amplitudini tuæ conueniat, quòd hæac ad te ſcribere veritus non ſim. Nam ſi irriſus eſt à Siculis Hermodorus, neſcio quis, quòd Platonis libros ſolitus eſſet eis yenditare, quaſt pro mercibus verba importaret inéptus ſandè, ac ridiculus yideri poſſum, qui non Siculis, aut imperitæ alicui multitudini, ſed tibi fæmi- narum omnium præſtanti imæ, ac prater tot egregia ornamenta, etiam omni dockrina eruditæa, E excultæ, non Dlatonicos libros, id eſt, plant aureos, ac diuinos, ſed quales ab homine vt exigui

admodum ingeni ita cupiditate incenſi veritatis indagandaæ proficiſcuntur,nunc logendos offerre, ac in tuo nomine eos in conſpectum hominum proferre audeam. Verum facilitas,& humanitas, ills tua admirabilis, in eos maximè, qui ſtudia,& bonas artes colunt, faciet vr quod audacter gere pideor, id non temere 7 Cui accedit peculidris quidam tuus in me,mec vulgaris aſfectus: de Juoο‧ s Neſtor ille tus: eſtprudentiſimus E eloquentiß vmu conſiliarius M Hoſpitalu, 222

penumero certiorem fecit. Huius enim ſtudip animique in me tui multa indicia, ſignäque certiſ-

ſma haleo.(uias generis eſt frequens tua de ſludibs noſtris in clariſsimorum hominum cætu ora- rio,& pradicatio, qua nihil poteſt honorificentius aut glorioſius mili ccidere. Præterea recens, nec ea mediocris, acceſtio pecuniæ in ſingulos annos mili attributæ in magnis ararij angustiis 2 difhcultatibus, quatam Vim iudicij de me tui habeat, ſatis perſpicio. E quidem hac inſgni libera- litate tua magnopere lætor, non tam quod ea ſubleuetur tenuitas noſtra, quam quoòd talis Princi pis iudiciumn de me cum ſingulari quadam laude coniunctum mihi pideatur. Celebratur multoru literis ac libris, Principum quorundam benignitas in viros literatos, t Dion yſi j in Platonem, P hilippi in Theopompum, Alexandri in A„hel⸗,s eueri in Oppianum, quorum hic pro ſingulis Veerſibus aureo donatus eſt à Seuero, ita vt carmina eiuſdem aurea yulgoò appellarentur. At tantò ſplendidior eſt rua in nos jentfcentia, quantò iis, qui talia beneficia contulerunt, ſuperior eſt E& omnibus eximiis dotibus ornat ior, ego iis, qui acceperunt, rebus prope omnibus inferior. Hac aute Perboſius ad te ſcripſoprimum yt oſtederem quod noſtrum de huius libri editione conſilin fuerit, méque d temeritatis crimine vindicarem. Deunde etiam libenter feci,yt propenſam tuam in bonos dottiſque homines voluntatem, uis, qui hæc aliquando lecturi ſunt, ſignificarem, æc declararem. cum enim tibi ſim cor di, ob virtutum veluti quadam ſimulacra, ymbraſque ſubobſcuras magis, quàm yirtutes, facile eſt iudicare, quid de te ſperandum ſit ab iis, in zula ſumma ſunt ea, quæ Vix in nobis mediocriaſconſpiciuntur. Nec verd ylla eſt ex tot, ac tantis, quæ in te elucent virtuti- bus, maioreilluſtrior, ac diuinior, qudàm hoc perpetuum de probis eruditiſque hominibus bene me- rendi ſtudiumi nulla, quæ dignitatem G amplitudinem tuam magis ornet, atque augeat. Hinc delectus ille,& indicium fingulare tuum in Magiſtratibus,& honoribus imperij, ditioniſquæ tuæ mandandis, tantò commendabilias apud bonos& praclarius, quanth rarius eſt,ac prope inaudi-

tum hoc ſeculo: in quo nimis verum eſſe illad experimur, 6? Sd ρμω νGꝙ&⅜ xαος 1035Xs.

Hine hominum eommoditates incredibiles velut ex fonte quodam profluunt, de qjuibus Dt plura dicam, locus non patitur. Einem igitur faciens, Hera ampliſtima, atque optima, Deum precor, yt te nobis, ac eipub. ſaluaum dliu,& incolumen conſeruet. Vale. Auarici SJiturigum pridie Calend. 711l. 1753.

E21S10LA