WWit

dna Na 1n in u Na Ligui M T; dio Dſ tra, bn d

kone p* dun.

rCog n ttorzn dr r di ſupers C cerpt G, ter es n zu 8s— fen

ualest ⁵ en

605, Aen.

. n orrigt rim gitur Wäm — Puurih. lh. ulgu Wlui hunde— ket

ſcat vißr 1 plo d ut mond a o ſerun i wal e dan 1. ub. 694 l 21 Sran.

ORATOR. LIBERI. 13

ri officiat. Quidam literis inſtituẽdos, qui minores ſe- 5 ptem annis eſſent, non putauerunt, quod illa primum æ tas er intellectum diſciplinari capere, er laborẽ pa ti non poßit. in qua ſentẽtia Heſiodi eſſe plurimi tra⸗ dunt, qui ante Germanicum Ariſtophanem fuerunt. c Nam is primus vr ⸗sénas, in quo libro ſcriptũ hoc inue væobinas nitur, negauit eſſe huius boẽtæ. Sed alij quoq; autores, Puskesae inter quos Eratoſthenes, idẽ præceperunt. Melius ait, um. qui nullum tempus uacaxe cuxa ualunt, ut Chryſippus: imauirras afi nam is, quauis nutricibus triennium dederit, tamen ab 8 3 ea2 4 uas illis quoq; iam inſormanda quam optimis inſtitutis mè Orœſus ſua tem infantium iudicat. Cur aut nũ pertineat ad literas ſeras ac ſubie ætas, quæ ad mares iã ertinet? vep enuen toto io Chryſppus, de quo loquor tempore, uix tanti efß ci, quantũ cſer Mrirn ace⸗ re unus ꝑoſtea ꝑoßit annus: ſed tamẽ mihi, qui hoc ſen ducatione lia ſerunt, uidentur nõ tam diſcentibus in hac parte, qudm berori, 1ius docentib. peperciſſe. Quid melius alioquin facient, ex Labtur Can quo loqui poterit: Faciãt enim aliquid neceſſe eſt: Aut cur boc, quantulumcunq; eſt, uſq; ad ſeptem annos lu⸗ crum faſtidiamus? Nam certe, quamlibet pari ſit quod cõiulerit ætas prior, maiora tamem aliqua diſcet puer eo ipſo anno, ꝙ minora didiciſſet. Hoc per ſingulos an nos prorogatu, in ſummam proficit,& quanti infan- tia præſumpt eſt temporis, adoleſcentiæ acquiritur. Idem etiam de ſequentibus annis præceptu ſit, ne quod cuiq diſcendi eſt, ſero diſcere inci piat. Non exga ꝑer- damus priumn tatim temnus, atq; ed inus, quad ini tialiteraxum ſala memoria conſtant. quæ non madò iencEin ꝑaruis, ſcdetiam fenacißiimasſt. Nec ſum

6 2 ades