GIrſi fthe

teilt E cin aniaün bijs ſaen 1 auch ☛.e. dun ce ſa 16 enijd d l nercg 9c bomi Xnk curſau u 2 a dKd A rundun arak cordi Srni fien un rimon e clne aaturcd 8 2 zalun ao ſt tamen! 7g uperu ru naxm n h

p

us

cihus: quat, ſi fieri poſſet, ſapiẽtes Cbryſippus optauit,

ORATOR. LIBERI. 5*

certe quantũ res pateretur, optimas eligi. uoluit. Et mo rum quidẽ in his, haud dubiè prior ratia eſt, recte tamẽ etiam loquatur. Has primum audiet puer, harui uerba effingere imitando conabitur. Et natura tenaciſeimui ſu mus eorum, quæ rudihus annis hercenimus: ut ſapor quo noua imbuas, durat, nec lanarũ colores quibus ſim plex ille candor mutatus eſſ, elui poſſunt. Et hæc inſe magi hextinaciter hærent, quæ deteriora ſunt. Nãha na ficile mutantur in peius nunc quado in bonuuer- teris uitia? Non aſſueſcas ergo(ne dũ infans quidẽ eſt) ſermoni, qui dediſcendus ſit. In ꝑaxentibua uerdò, quam pluximu eſſe eruditionis optaueris. Verũ nec de patti bus tantů loquor, nam Gracchorum eloquentiæ multa Hæc apud Ci cõtuliſſe accepimus Corneliam matrem, cuius doct ßi/ Ten nn, mus ſermo in posteros guoq; eſt epictolis traditus. Et Iicet, porro Lælij ſilia reddidiſſe in loquendo paternã eloquẽtiam er elegantiorem dicitur. Et Q. Hortẽſij filiæ oratio apud ſunt, Cæſar Triumuiros habita legitur, nõ tanta in ſexus honorẽ. Saianus Nec tamen hi, quibus diſcere ipſis nõ contigit, minorẽ Lepidus. curd docendi liberos habeant, ſed ſint propter hoc i/

bſum ad cætera magis diligẽtes. De puexis inter quos

educaitur ille huic ſhei deſtinatus, idé quod de nuitriici

hus dictũ ſi. De pædagagic hec amplius. ut aut ſinte-

ruditi hlanc, qud primam eſſe cuxars uelim, aut ſe nãeſ

ſe eruditas ſciant. Vihilenim ꝑeius ijs, qui paulim ali-

aid ultra ꝑrimas literas neragreßi filſam ſibi ſeiaͦtia

perſua ſioneminduexunt. Nam&r=cedere ꝑræcipiendi eredere Peritis indignatur, ex uelut iure quada ꝑnteſtatis, qua ferẽ

animis