lbus= bu u, int
NJoh lemen* Aütan 4guo A lien 4 cdit Anün 8 L enaun düma 8 e N. 2 ſonett elu⸗ releg== ann uatar=une re cot&. Nanai 1, 1= iſ ine iſen liri enn. eſes ußi iners fi deran dteni utus Wuſiu ieſtig 8 Mii jone ₰ iil Cd. Arih eep mu it Ju aw äi lts, 1 Hſchi iii Hrkbii ſeel unn dirin Kü⸗
6RAT. LIB. I. PFROOEAM. 1
quentiæ bonis malè uti, curam morum qui diſerti habe bantur, reliquerũt. Ea uerò deſtituta, infirmioribus in genijs uelut prædæ fuit. Inde quidã contempto bene di cendi labore, ad fõrmandos animos, inſtituẽdasq́; uitæ leges regreßi, partem quidem potiorem, ſi diuidi poſ= ſet, retinuerüt, nomen tamen ſibi inſolentißimum arro gauerunt, ut ſoli ſapientiæ ſtudioſt uocarentur. Quod neq; ſummi Imperatores, neque in cõcilijs rerum ma⸗ ximarum, ac totiuis adminiſtratione Reipub. præcla- rißimẽ uerſati, ſibi unquam uendicare ſunt auſi. Facere enim optima quam promittere maluerit. Ac ueterum quidem ſapientiæ profeſſorum multos,& honeſta præ cepiſſe, et ut præceperunt, etiam uixiſſe facile conceſſe rim: noſtris uerò temporibus, ſub hoc nomine maxi- ma in pleriſq; uitia latuerunt. Non enim uirtute ac ſtu- dijs ut haberentur Philoſophi laborabant, ſed uultum, Philoſophos & triſtitiam,& diſſentientem à cæteris habitum peßi Ur2 teecre mis moribus prætendebant. Hæc autem quæ uelut pro ꝑhiberi ſe uo pria philoſophiæ aſſerunt, paßim tractamus omnes. lane. dae⸗ Quis enim non de iuſto, æquo ac bono, modò non& cie laborant uir peßimus, Ioquitur? Quis non etiam ruſticorum ali re5, phia qua de cauſis naturalibus quærits Nam uerborum pro autem ſtudia prietas ac differentia, omnibus qui ſermonem curæ ha auu in be bent, debet eſſe cõmunis. Sed ea& ſciet optimè,& e- cepta: hoc eſt, loquetur Orator: qui ſi fuiſſet aliquando perfectus, nõ fcia Ene⸗ philoſophorũ ſcholis uirtutis præcepta peterentur. dant quadam Nunc neceſſe eſt ad eos aliquando autores recurrere, ermirne neſs qui deſerta, ut dixi, parte oratoriæ artis, meliorè præ/ illa nunc non ſertim occupauerunt,& ueluti noſtruni repoſcere, no utur pen eii tt ré poteritniß