,. 7, Moyſes Fxodus- Pͦl eum de manibus Aegyptioruũ,& educã euf Lraetiete e pini⸗

egyptiorũ,& educã CVenit Mayſés in Aey yptum, Aa⸗ l c K de terra illa in terrã bonã& ſpacioſam, ronem prointerprete P etreu giä 1 G8 3 d in terram quę fluit lacte et melle, ad loca Cap. I111 fänollle 1en pum, Chananet,& Hethei,& Amorrhęr.& RHpondens Moyfes ait, Non credẽt gmee psun Pherezci,& Heuci,& Iebuſei. Qlumor IOmiht, neq; audient uocem meam⸗ſed 4 6—— C neo Htorã Iſras uenit ad me, uidiq; af, dicent, Non apparuit tibi dominus. Di⸗ aum om „ lictionè corum. quaab Aegyptiſs oppri xit ergo ad eũ, Quid eſt quodtenes in mn run 2en fann Voctrio muntur. Sed ueni,& mittam te ad Pha⸗ manu tua: Reſpõdm. Virga. Diaitc do lwugeou ſein, 4 Moſis aomein, Ai educas populum meum, fllios minus, Proijce eam in terrã Proſeek& Mmancdeen em. lir al de Aegypto- Dixit Moyſes ad uera eſt in colubr, ita ut fugeret May- bun ene, zen pumad den, Quis ſum ego, ut uadam ad Pharao ſes. Dixitc; dũs, Extende manum tua dlächmd, Drm nem,& educã Nlios Iſraẽl de Aegyptot& apprehende caudam eius. Extendit, ultiD In iminer Qui dixit ei, Ego ero tecũ et hoc habe& tenuit, nerſaq; eſt in uirgam. Vt ere⸗ aimaati un pf bis ſignã quod miſerim te. Cum eduxe/ dant, inquit, quod apparuerit tibi domi- faraum 1n krem ris Populum(meum)de Aegypto, immo nus deus patrũ tuorum, deus Abraham ſuori gim liache khuott lahis deo ſuper moniẽ iſtã. Ait Moyſes& deus Ilaac et deus Iacob. Dixii; do 3 oeronrte. dumn ſbora 8 deum, Eæce ego uadã adfltios Iſraẽt, minus rurſum, Mitte manã tuam in ſinũ a Km Jun— grxpe & dicam eis, deus patrũ ueſtrorũ miſit tuum. Quam cum miliſſet in ſinum, pro- npeni, N 6 4. me ad uos. Si dixerint milii. Quod eſt tullit leproſam inſtar niuis. Rernane n Fjſätrtgilß 155 8 nomen eius: quid dicam eis: Diæit domi manum tuam in ſinum tuũ. Retraxit,& ampii un r L nus ad Moylſen, E GO ſum qui ſum. Ait, protulit ĩiterum,& erat ſimilis carni reii⸗ Ae., S 8 t. Sic dices filijs Iſracl, QVI eſt, miſit me quę Si non crediderint, inquit, tibi, ne auoddciemc 2 Die duos Dbriio; iterã qjens ad Noyſen, audierint lermonem ſigni prioris creci mutur Vae⸗de in o Hec dices filiſs lracl, dominus deus pa⸗ uerbo ſigni ſequentis. Quod ſi nec duo- Mäns Uipe un kaane trum ueſtrorum, deus Abraham,& deus bus quidem his ſgnis crediderint nech o m 1 Nun Iſaac, et deus Iacob miſit me ad uos. hoc audierint uocem tuͦam ſume acuã ſlums- äslaöor ſecunn nomen mihi eſt in æternum,& hoc me, nis,& effunde eam ſuper aridã,& quic- woirtem gmn moriale meum in generatione& gene⸗ quid hauſeris de fluuio, uertetur in fan⸗- uffomnig Le fongre rationem Vade,& cögrega ſeniores guinem. Ait Moyſes, Oblecro domine qmuiaſa 3 2 R lna 1 acl,& dices ad eos. ũs deus patrũ ue/ non ſum eloqueus ab heri& nudiuſter- art kahh ne pauct deurumaaf Herniemins. leh Abradde fin. e ex quo locutus es ad ſeruũ tuum, beudhal n a bon tans uifetauf 8 ob, cens; iſi⸗ impeditioris& tardioris lingue fum. Di emgrpud, e tpopule Mads 1 zuos. uidi omnia quę ac⸗ xit dominus ad eum, Quis fecit os ho- danig qMd mt omimn edac un 89 1e nen Kegpto. 85 Aniat mni aut quis fabricatus elt mutum& V lii d gu 2 kealh rã Chananęi& Hetthæi Thmarf i eeue nidenen Seceumuoemeegor V bunpn 5 & Pherezgęi& Heuęi& MerTe iaitur,& ego ero in ore tuo, do Mat. 10 c aunch f che 29 euęi& Iebuſei, ad ter eboq; Fquid ſoquaris. Atille, Oblecro, te. auu es ſallta ram fluentẽ lacte& melle. Et audiet uo dõmine. inquſt, mitte quem miſſurus es. DalAs cem tuam, ingredierisq; tu& ſeniores Iratus dominus in Moyſen„ait Aaroa b JDowein+ h — adreds Aesypti,& dices ad eum, frater tuus Leuites, ſcio quod eloquens Lor. b hu 7.* dominus deus Hebręorum uocauit nos. ſit. ecce ipſe egrediet᷑ in occurfum tuã WwaA en üce Ibimus uiam triũ dierũ inſolitudinẽ„ut uidenst Siet 1u0 im tuũ,. Gtwllüieen popam 3- udiné, ut uidensc; te letabitur corde. Loquere Eccl. 43, Ahaftetm, aw. A immolemus domino deo noſtro. Sed ego ad eum, et pone uerb„.„ 3 Rcetm g. At ſcio quod nõ dimittet uos rex A 1„up Leena meam Oreckus et A hmit Cgi p. une Ut easſs Azſi pe. 5 egypti ego ero inore tuo, et in ore illius, ſ et o⸗ Inf. 7.2 eneis Nd Les As,nfi per manã ualidã. Bxtendam ſtendam uobis quid agere debeatis. Et le Laddan que manũ meã,& percutiã in lülton din C. Tun, . A Wen: percutâ Aegypta in ipſe loquetur pro te ad populũ, et erit os ltedrä uno Ls G cunctis mirabilibmeis, que facturusſum euum, tu aũt eris ei in his quę ad deũ per anee kemnu b medio eor, poſt hoc dimittet uos. Da tinent. Virgam quoq; hanc ſume in ma b zuhn i Ehae Lafr 6 Sratann Populo huic coram Aegy- nu tua, in qua facturꝰ es ſigna. Abijt Moy muun 2n accan Mr. 11.a pfijs& ci egredicmini, nõ exibitis ua ſes, et reuerſus eſt ad letbro ſocerũ ſuũ 1 12.C cui,ſed poſtuſabit mulier à uicina ſua& dixitc; ei. Vadam et reuertar ad fra tres 1 dücgu Na ab hoſpita ſua. uaſa argẽtea& aurea, ac mees in Mgyptũ, ut uideã ſi adhuc ui- V huda henealo neſtes, bonetiscy eas ſuper fllios& fllias uant. Cui ait lethro, Vade in pace. Di- V urdi—*☚ flatac Veſtras,& poLiabitt M yptum. xit ergo däs ad Moylen in Madian. Nnbil at piaſa Venit Vade, V 1oug Bes