1* . ber maior er 1.

don Nahiben liaro. cum ad 3 ue pert mahruhr Lau mzi 4 4 de pro 1 de iudic. as. 4. hae udic. cum g..Wodetz

. cum apod.& 2⁴ 6 drideih, ex. nälia drcaind hanlaind. klro Au tur in ſne literan. artlet erdinarin ie in ferma dom aamin ſuuan 8 ntem 6 non mumuni lmitatio An ne. a ſtaſcuc altar, dſertur alomn 7 Ard imcluſtn 5àA 7— Dubium 4* doditabarur& an 1 or in hne literar— in ſun 1 ife arcter ordin— Pgrorzun no fuerit ſihi fad daut ioten trelkr dicedan dg i Aegiqutn a allegatur de D9 e Ood eiterb. rcdodum aeri— d decretumät ledat. qaia ill qunntur quaud nar in gratiaſp= ſecus ia ſum

unc decrerũ li entum quoccp 4 2. ₰ liqridiæ:vt pat. lemẽdecyud

iqrem.& bocnq= m qpoademd

ſdi in texafem eſed etiamquk,

entur in literis fa æœommuaoirm

4 1 ad. ſuper verdo,ot ront. vndt cini

lerarum ulis ſit slla cum dnar lecutori quam eg=0': præfimat diaſnuationetn un odi litergin eſſium per eos M umei faämt Kcio intctim etis ²σ: acceptaiim dhere qooquo mo☛ ſamat dilritt

oſtea ſequltur de= uod adcuih

1,½ 1 3 ais ſe videtur refq ut Kalihnt dm.K facit ad he— condicultan adi.& demonſtrat* unfaht oiner ompes aliſ 4 ☛ ees pimi Adillum parten um iu prd 6 opponitur: but axatamialiteris

—

x dicte clem EÆ ious Duru

4 eclcium dunt

genſis in gratia. ar- .ſecus⸗& licet tec dud f etiam in g 2 referatvr ad on

1 ræ tac eincluſive: cum Juuie ne h uſmos cio etiall 4 . 4 nl 1—. 1— eNden. igert whiteltnn dicitur valorts e* aoücqriit

afra vnius menlis acarione conſti 3 Aitio etiam.qhl—et Fciam quod no! eum dictus.§.ſ 1 cit bene fad=

1

A dbedefci tem hu n fit,& von ſe ex F= qouia quöntt

10 Ben“ rel 9 r r 3 r

4 —- ne r 19

THOMAE

quantitare pecunię ſinguli ſingulis inſolidum. dicti verò CAV S A XNXIII 19 debitores per procuratorem ſuum ad hoc conſtitutum Odem die dominus Ademan. pro oſe it tale factũ

recognouerunt debitum corã auditore cameræ,& con- Cuidam in forma gratiæ Geckalt, 4 de dar b demnationem ſubierunt, recipientes terminum adſol-— loannes:& cõtulit ſibi c ſcadh uderak papa

uendum.demum vnus creditorum nomine ſuo& nomi ſſia reſeruans præbendã cum di ne creditoris ſui ceſsit alteri actionẽ quæ ipſis ad illam pecuniam competebat.& hoc fecit pro quadam quanti- tate quæ nõ attingebat ad dicti debiti quarram partem. Sed intermino non extitit ſatisfactum:& ideò citati e- rant quare dicta condemnatio nõ debet executioni mã- dari. Illi autem ſic citati duas exceptiones dederunt con

tra executionem: vnam de acquieratione, aliam dedit ſu er ceſsione& cõtra cauſam, dicens eam ſimulatam& fraudulenter factã. iudex verò ordinauit ꝙ daretur co- pia parti abſenti:& ꝙ haberet terminum ad reſponden dam. pars verd abſens reputans ſe grauata à præmiſſa admiſsione exceptionum& ordinatione ad ſedem apo ſtolicam appellauit: ſed in appellatione non expreſsit no minatim cauſas aliquas niſi vnam tãtùm: ſeilicet de or- dinarione facta contra abſentem, de alijs non niſi refe- rendo ſe ad proceiſum. Quęritur ergo an huiuſmodi ap pellatio ſit legitima& ſufficiens: Er dicebatur per domi num Aegid. ꝙ appellatio non erar ſufficiens. quia cauſa expreſſa in appellatione non videtur ſafficiens. nam a- liud eſt ordinare de termino pręfigendo abſenti,& aliud a terminum ipſum abſenti præfigere. vnde licet videa- tur grauare abſenti teminum aſsignando abſque certifi- catione ipſius: vt l.ab eo. ff. quæ ſenten. ſine appella. reſc. 1.j.§. item. tamen licet tantuùm ordiaet de termino aſsi- guando: nô tamen videtur ipſum propter hoc aſsignare. & pro hoc optimè facit.ff. quib. mod. pig. vel hypo. ſol. ſicuti.g.ſi volunrate· vbi non ſufficit creditorem voluiſſe

ſeu etiam ordinaſſe, ꝙ pignus vendetur: ſed oportet ſe-

qui venditionis effectum.& accedant ea quæ notantar.

C. de contrahen. empt.& ven. in euictis.& de lega.j. l.ſe

cundum electionem. ſuper verbo, poſſumus. circa fi. glo. & facit de opt. lega. l. apud Aufidium. cum ſimil. licet vi deatur obſtare ff. de lega. iij. l. Pamphilo.§. propoſitum. ſed ibi foret ſpeciale in milite. Item alia ratione diceba- tur appellationem non procedere propter c. appellanti. in clemen. de appellatio. vbi dicitur ꝙ vbi ab interlocu- toria appellatur, non licet alias cauſas proſequi, niſi eas quæ ſunt in appellatione nominatim expreſſæ. Cùm er- Soex cauſa prędicta vnica nominata nõ ſit inſufficiens, neo aliæ ſint modo debito expreſſatæ, ſed per relationẽ ad proceſſum duntaxat:non videtur ſatisfactum dict. c. appellanti. Nec obſtant leges quæ dicunt nominatim 2- 3 liquid exprimi: cùm t per certam demonſtrationem in tentio loquentis oſtenditur:vr ff. ſi eertum peta. certum. & de liberis& poſthum. l. ij. de conditionib.& demon- ſtrationib. l.nominatim.& de hæredibus inſtituend. l. ſi quis nomen. cũ ſimilibus quia illè loquuntur de demon- ſtrartons tali quæ rem in præſenti oſtendit ex iplis ver- bis prolatis vel ex facto ipſo habito de præſenri: ſecus ſi per relationem ad futurum aliquid demonſtretur. Nec obſtat ff.de hæredib. inſtituend. aſſe toto.& de conditio. inſtitut. inſtitutio talis. de re iudica. in ſumma. in prin-

cip.· cum ſimilib. quia ſecundum Aegidium ſi in heære-

dis inſtitutione iura requirerent, quòd hæres nomina- eim in teſtamento inſtitueretur:tunc non ſufficerer te- ſtatorem ſe ad codicillos referre& ita intellexit l. aſſc. eum ſimilib.idem etiam dixit de ſententia quæ ad pro- ceſſum refertur: vt l. in ſumma. cumn ſimilib. Sed contra iſtam ſolutionem expreſʒè videtur C.de teſtamen. I. iu- 4 bemus.in princip. vbi † pę relarionem ad codicillos po teſt inſtieni: vt dict.l.aſſe. viide ſic vidletur quod in appel latione ab interlocutoria vel grauamine ſufficeret cau- ſas exprimere fub relatione habita ad proceſſum.ſed gi tum Aegid. poteſt ſaluari ſi bene attendantur verb- 1. inbemus. in princip. dicit enim quòd ponere deber reſta tor nomen hæredis in ſua ſubſriptionevel in quac unque parte teſtamenti, quæ litera ſatis verificare poteſt, ſi ad codicillos in quibus nomen hæredis ſcribitur in teſta- wento, fiat relatio: quia † codicilli ſunt pars teſtamenti: Rff. de codi.l. quidam referunt. ver. aumerum. qvemad. rſta. appel.l. ſicutcum ſimilibus.

n Vacarent eidem cum vaca

cauit dignitas ante 3 emi mortem Ioannis:& de ea fuit vigore dictę Sratię ſibi prouiſum.

verùm mortuo Ioanne ſucceſsit Bencdictus:& reuoca- unt omnes gratias expectantium authoritate Ioannis Idem verò Benedictus mandauit cuidam prouideri 5 orma pauperũ de beneficio eccleſiaſtico in dicta eccle- ſia quę erat collegiata cũ clauſ. anteferri. vt moris eſt:& naliter vacauit præbéda in ipſa eccleſia quã idem pau- Per clericus acceptauit. modo quęritur quis debet pręfer rh an pauper Benedictinus, an verò Ioanninus EPITOME. 1 Gratia facla in forma ſpeciali de canonicatu cum reſeruatione bræ benda cum dignitate proxima vacan. cuius vigore de d= gaitate vacanti alicui fuit prouiſum 77 ſuperueniat reuoca toria gratiarum, an dicatur ſublata 7ud ad prabendam po ſteu vacantem? 91

Dubium 44. 1 1 T primò dubitabatur circa hoc an † reuocatio ſe extendat ad iſtam præbendam? Et dicebatur per dominum Aegidium ꝙ non extendetur. argum. extrà de præbend. c.ſi is cui.§. non ſic autem& c. vbi vi· detur caſus in reuocaroria beneficij. Tamen quidam vr dominus Duran. diſtinguere volebant, an præbenda eſ- ſet annexa dignitati an non: vt primo caſu reuocatoria locum non habeat, ſecundo ſic. ſecundum id quod habe- tur de præbend. quia ſæpe.& eodem tit. ſu per eo.& pro hac diſtinctione facit primum reſponſum in dict. c. ſi is cui. vbi in facto reſeruationis Bonifacianæ di ſtinguitur

inter annexam& non annexam. ibi, cuͤm dicit, alicui

non annexam,& c. Et ſio videtur quòd eadem diſtinctio de bet ſeruari in ſecundo reſponſo. Sed ideo ibibem vide tur tangere de non annexa dignitate præbenda quia ſi eſſet annexa, non poſsit vacare ante dignitatis vacatio⸗ nem. Er eadem ratione ſecundum reſponſum haber in- telligi in non annexa, vt ſic etiam ſi non ſit annexa di- gnitati reſeruatoria Iocum non habear.& ſecundum hoc non procedit prædicta diſtinctio in hoc caſu. vnde ma- ior pars adhæſit opinioni Aegidij. EPIEOM E. I Clau ſula, anteſerri-eſt exorbitaus à iure communi Epropte- rea vltra terminos ſuos non debet extendi. Dubium 4.. 1(SEeundò ergo ſappoſito t ꝙᷓ reuocatoria locum non § haberet: dubitabatur an pauper debeat præferri Io- annino. Et per maiorem partem dicebatur ꝙ fic, pro Pter clauſülam, anteferri omnibus qui alicuius authori- tate expectant.& ſic illi qui expectat prebendam autho ritate Ioannis. Sed dominus Aegidius tenuit quod non debeat præferri. quia illa clauſ. anteferri cũ nõᷓ obſtã. ſi- bi iũcta refert ſe tm̃a ad totaliter expectãtes: non aũt ad illos expectãtes quibus eſt à papa canonicatus collatus. nã ſi papa hoc voluiſſet, de eo mentionè feciſſet. prout di citur in decre.ad audiẽtiam. extrà de decimis& de tranſ- epi.inter corporalia. circa fi. C. de cadu: tol. l. iſta.§. ſinau tem ad deficientis.& facit pro hoc de pręben.ſi clericus. §. verum.lib.vj.& huic adhæſit Bran de Amel pPer iura rædicta.& quia clauſula, anteferri-. videtur exorbitare à iure communi:& ſic vltra terminos non debet exten- di: vt de re. iur. in vj. c. quę à iure.& de fil. pręsb. qui.& ad hec. ff.e reg.iur.l.quæ dã contra.& de cõſtitu. l.j. circa fi. cum ſi.& facit quod not. per Archi. de præb. c. cui de non. ſuper verb. prouideri- EPITOME.

I Gratia facla de canonicatu cum reſeruatione præbende& prastimonialium cedentium vel decedentium an extenda- tur ad præbendam& præſtimouia vacantta per priuatio- nenmi alicuius canonicis

2 Mors ciuilis nonæquiparatur morti naturali, niſi in caſibus & iure expreſsis..

3 Verba ad illum ſenſum debent feduci quem verba retlꝰ intel·

lgentibus generarent.