DKXES lKad ach. ra Drim 1 e. vad — huns 1= guia huan datio. wdalogqun. ententia!„Mletiam kalalle„ falla cauſa el

ar materir i ood 3 olure. Ad g.]& 64 maurd „ eAnndoſ a cno Aae dne. Adcap 2 rſignitaaem 6 imbinioſx oni. e 2 4eſ d er. ſcamiin anij eſt de.z ſeß Bn autig 1 -l TOM dmuttere vt faa atg, lnd ld cum capitu

lente traclatu a ulo, cujßi

„ tui kyſa tdelberandi ſa— an b 5 malatus

1 uibus Agitu Ri demaulun 1

inperi de iuns i ſant del 14 Deciſio ſ. opus tractatoh Dendo cum ei. eatione rei eq u ticæ yelm oßiu facere pet: iucuiommit apunulo ſuper q= tate velnila cauſis alienatis= lvnioniklh oſtea epiſcopus liistractuun capitulam fept M iuſtzs elein natiooi vel vnic 2 namtboritma Ponat& eam f he alio aun abito, talis alie= yel vwio teni 1qoodtractatun Mopas facenn edper ſe:& per—₰ llien odtenere, quis ☚ unt ancnti iure electa ind e epiſcord er alinmarguc u§. iteman 4 rempo. prxſer— e nnehc bi alle.peo hoc— de pon u mror.mifsiopina— id.e arum diſtrabendi e ric 6 1 1 arrà de procura.4 ☛σ Larl 6 tißices. pro iſta pa 4 1 n uur placer hi. krer opini ta duf ff d0 wenditionil— Hegactt den uij. in ven

4.=. uam.. di de B r prodidim

tractatus di 14 wveretur an o fuit bona, ſuis tolluotur

voionem per 1 ☛ um. Kiu

le ſu er ꝗ c. deleg eliirass orum. magis po aauce pile

abileèen * e nixn imperi„— mad b

Alijdnu

võ habet pni.

.₰

DEKEKRVMPERMVTATION E.

Deciſio r. men =ÿVNQVID f ille cuius beneficium eſt alteri beneficio vnitum: vt vnio poſt

ceſſum vel deceſſum illius ſortiatur effe

(tum pobsit illud beneficiũ ſic vnitum cum aliquo alio permutare. Tenetur communiter ꝙ non. arg. pro hoc. quia per frequentes permutationes vnio poſſet reddi inutilis, vel ſaltim nimis deferri contra vrilitatem vel neceſaita- tem eccleſiæ, cuius contemplatiõe fuit facta vnio, quod præcauendum eſt. arg. ff. de vſufruc. l. ſi vſusfructus,& c. EPIT OM E.—

Permutatio facta de eccleſia minori cum eccleſia pinguiori non cenſetur facla in fraudem expeclatis, qui iniustè litem mo ueat ſuper minori eceleſia.

e Litis motio iniusta ſi fiat malitios, nõ inducit vitii iitigioſi.

Deciſio 2.

Vm ⁊ quædam pinguis eccleſia quæ non cadebat

in gratia expectantis proprer exceſſum taxæ va-

caret in partibus:& vnuſquiſque expectans ſpera ret& crederet ꝙ epiſcopus ordinarius conruliſſer eam cuidam nepoti ſuo, qui vnam eccleſiam minorem tunc temporis obtinebat. Quodꝗ́; per aſſecurionem maioris vacaſſer minor quam ille nepos obtinebar, acceptauit illam minorem quæ bene cadere poteſt ſub gratia expe ctantis:& de ea fecit ſibi prouideri, licet de facto cũ re- uera tunc dicta maior eccleſia non fuiſſet collara dicto nepoti minorẽ obtinenri, ſicq; dicta minor miniméè va- caret: dictusq́; expectans egit contra dictam nepotem in curia romana,& petijr dictam minorẽ eccleſiam tan quam ex cauſis præmiſsis ſibi debitam. tandem lire pen

—

dente epiſcopus contulit maiorem ſeu pinguem eccle-

ſiam cuidam alteri nullum beneficium obtinenti,& ille alter permatauit illam maiorem cum nepote epiſcopi qui minorem obtinebat cum eadem minori: perfectaq́; permutatione& rranſlarione permutantis in eccleſijs pPer mutatis dictus ex pectans acceptauit minorem itera t0,& ſibi obtinuit prouideri prætendens eam nouiter vacaſſe per renuntiarionem:nec ſibi obſtare permuta- tionem.quia fuit vt prætẽdit fraudulenta ex cauſis præ dictis,& omnia prædicta conficta prætẽdit in eius frau dem. item quia facta lite penden.& petit eam in virtute ſecundæ acceptationis& prouiſionis. Quæritur an ſibi debeatur? Puit dictum ꝙ non. quia aliquid non poteſt di ci ibi factum in fraudem eius principaliter, ſed in proui ſionem permutantis. non enim poteſt dici ꝙ nepos epi- ſcopi commiſerit fraudem dimittendo minorẽ pro ma. iori:ſed ſibi de meliori prouidit, cùm& ſi eam nõ dimi ſiſſer, non eſſer vacatura illa minor neceſſariò, cum in poteſtate ipſius non eſſet poſſe aſſequi maiorem imò in oteſtate epiſcopi erat ſibi conferre, qui epiſcopus nole- k. libi conferre‚ ne de ſaa poſſet alteri prouideri, quod qauidem non poſſet propter expectantes:& ideo ſi alteri nullum beneficium maius contulit, nulli iniuriam facit, cùm nulli illa maior deberetur, imò vſus eſt debito iure ſuo:ille autem cui maior fuit collata dimirtendo maio. rem pro minori nullum fraudauit, cùm maior nulli alij deberetur, nec minor eſſet alids vacatura, ec per conſe quens expectanti debenda.& ita licet ad prouiſionem ſuam adinuentus fuerit talis modus per què minor non vacauerit, taliter ꝙ poſſet per im petrantem acceptari: non per hoc cenſetur fraudem aliquam cõmiliſſe. argu. ff. de leg.ij. l.cùm poteſt.. Titio.& ff.de dam. infect. J. Proculus.cum concord. Nec obſt. lit. penden. quia con- ſtat ꝙtempore quo expectans mouit᷑ litem, nullum ius habuit in illa eccleſia minori: cùm tunc illa nonvacaſſet: nec per conſequens tunc erat acceptabilis:& ita ꝙ inde- bite mouit litem.& ideò ſna indebita litis morio non po ieſt libi prodeſſe, nec illum nepotem epiſcopi potuit im. Dec.. ba bedire quò minus vti poſsit iure liseami cum elide Würi bermutare. nam litis morio iniaſta ſi fiat malitiose S cvntu ſ non i it vitium litigioſi ff.de litigioſ.l.j.ʒ.j.pro cag 1isſcha don inducit virium litigioſi. arg·ff.de litig j Pto o etiam facit. quia conſtat de iniuſtitia mouentis em& de non iure ſuo:& ideo retrò apparet litis pen- tiam minus indebitè fuiſſe moram,& ſic nec habere am vitiam litigioſi,

legia htus /6 ind. Bapag.

———

I Permutantes non poſſunt bropria authorit

2 Permutatia& eius expeditio depèdet ex potesta 3 Impetratio facta de beneffcio bermutato tanqu

3 ſupra allegata. Sed pone ⁊† ſicut erat in facto, dicti per-

24 EPITOML. c'ſi.j col. 24.

2 29 ate redire ad prio- ver. O ſi qui ra beneficia, licet aon dicantur incurrere pænam c. de mul- piam. vol 4. 2

ta. de præb.& c. eum qui.ſi contra facia

nt.& quod lis nõ te ſuperioris. præſumatur

am vacaäti pro- litigioſa etuã rfecta permutatione ex cur ſu tẽpo beneficium Tuod per- ris etiã longi. Fel. in c. illud. col. 4. verſ. no

pter incompatibilitatem, ex eo quod pe bermutaus rediet ad ſuum primum mutarat an valeat?

Deciſio z.

1 I T Trum † permutantes ſua beneficia expedita per uißeimè. qe præ

mutatione per papam vel alium ſoperiorem* in ſcript. Caſſa. cuius manibus renuntiauerant ex cauſa permuta decz. 7. de dol. tionis inuicem collatis alterutris beneficijs poßint pro-& cõt.& de- pria aurhoritate renuntiando dictæ Permutationi in a. 5.vt lit. pen ſuis priſtinis beneficijs remanere: prout ante permuta- den. Franc.in tionem permanebant. licer quidam tenerent ꝙ ſic. quia in c.j. in prin. permuratio eſt facta in eorum fauorem, cui fauori pote eoun vj. rant renuntiare tamen omnestenuerunt contra. quia&Vel aliu ſu- Permuratione expedita neuter habet ius in priſtino be- perioré. An be neficio ſuo, ſed in nouiter ſibi ex cauſa permutationis neficioru per-

2 collato. Item † ipſa permutatio& eius expeditio tora mutatiopoſsit

pẽdebat ex poteſtate ſuperioris vt ſi videret eccleſijs& fieri ſine au- perſonis eam expedientem faceret: vt extrà de rerum thoritate epi- permu. queſitum. in fin. igitur ſine eius licentia nequeat ſcopi lice ad ei⸗ reſolui. arg. J. nihil ram naturale. nec eſt ſolus fanor per pertincat vel mutantiũ. im o& eccleſiarũ:ideo interuenire debet au- non pertineat thoritas ſuperioris igitur non obſtat rario in oppoſitum collatio vide per Naol. Mi. mutantes poft expeditam permutationem ſine ſuperio- in ſuo repert. ris licentia remanſerunt de mutuo conſenſu in ſuls pri in verb. pmu- ſtinis beneficijs, ſicut ea tenebant ante permutationem, tatio bene ficio Quidam impetrauit vnum illorum beneficiorum tan rum no poteſt quam vacans, ex eo quia beneſicia erant incompatibi- feri, Oc.»bi lia: puta erant daæ digniraves curatæ, Pputa decana- reuet quod nõ tus& præpoſitura. Quærirur nunquid valeat impe- tratio? Videtur quòd ſic. quia ex quo decanus per- maurauerar cum præpoſito, expedita permutatione ince pit habere ius in præpoſitura,& eius aſſequi potuit opti meè poſſeſsioner, ſi voluit. ex quo igitur ſine ſuperioris licentia reriner decanatũ, in quo deſierat habere ius pro ter permotationem, cenſetur ſe intrudere ſcienter& iniuſtè.& ſic viderur ꝙ per illam iniuſtam intruſionem ſeu retentionem decanatus ipſo iure vacauerit præpoſi- tura, quam virtute permutartionis obtinebar ſaltem de iure, ex quo in ea ius habuit. argu. c. eum qui. de pręben. lib. vj. nam perinde erat ac ſi eam de facto pacifice poſsi deret, ex quo per eũ ſtabat quò minus paciſice eam poſ- ſideret. argu. c. commiſſa.§.j. de elect.& not. in c. de mul ra.de præben.& eodem modo etiam poreſt deduci quod vacer decanatus, in quo virtute permutationis olim prę- poſitus habuit ius, ex quo poſt permutarionem ſcienter ſe intrudit iniuſtè in præpoſitura& indebite ſine ſape- rioris licentia retinendo,& ſic videntur duo beneficia incompatibilia tenere. Tamen domini cõtra tenuerunrt: præſertim, quia in iſtis ceſſat ratio ambitionis& cupidi tatis, cùm reuera neurer de facto teneat niſi vnicum be- neficium, nec habeat animum nec intentionem duo be- neficia obtinendi, ſed vnum tantum, licet errent in iure, ex quo ſine licentia ſoperioris remanent in bene ficijs ex cauſa permutationis dimiſsis. igitur ceſſet pœna de- cretalis de multa.& cap. eum qui. vbi eius intentio fe- rebatur ad duo:& vbi aſſequendo ſecundam inrendebas etiam tenere primũ, vel ius quod in eo habebat: hicverò nõ, imò aſſequẽdo ſecundũ intendebat dimittere primũ Deciſio 4. Similis eſt deciſio. 3. de rerum permut. in autiq. EPIITIO M E.

1 Permutatio non. ſuſficienter præ ſumitur fraudulenter facla

in præiudicium expectantium ex ſola diſparitatę valoris beneficaj. Deciſio. g. N ſola diſparitas in valore beneficiorum per- mutatorũ ſit ſuffic ienaræſumptio fraudis com- *—miſſe in permuratione in fraudem expectãtium not. arg.l.dolus. C. de reſcin. vendi. vide Io. An. in nouel⸗ de re.permu.c.j.in fin. lib.vj.