o Hebrac„rudi ſeilica t
tru 7 211 29. dr gumetationa ccy
1Ohu cayan emmia Moſus g diclath 70 14 tam frequenn entia tot, i ta mſu uod maximo Dehnſ .e b o Ha ſac. 1 eſe Teozquj Hbene merend eger aec m in naunter exercedo, GD ſummaq cum anim um AAA Dvfl„ nim apud Ythagora din
*
arn Valust opinio, vti
ſm
dum; quanto magu Dauu-
tium, per Wates ſuas ann
ium rationum eſſe debn ₰
docendi ratione id ſaun-
1
erhia ſ contumaciamax
1
cupida ingenia, t' uum
. 8* b ataue inftabilitatu an unt enim multi tauus . unenun „grus unt nqud„- J 4 2 .—, 44 u „r r/ pProleclt: 119 d ꝙ. hit Aa „rti widern Velmtu 4167 3 41 8 112 rationibus qual thon 18 noHllttaran
1 8
1 7 AAxie 11 aAk! 7 1 u iri putentſe 9 7 1 Dule
PRAEATIO. 5
A hac Moſis dicendi, ſgribendiq vel ſimplicitas, el potius
ſic enim eſtaſi veré astimetur)grauitas, cuiquam Philo- fõphorum iure potuit displicere: ipſorum namque princeps, E vt vocant ipſo Philoſõphia deus Plato, quàm multa in Timæo de hac ipſa mundi generatione,& do prima rerumn omnium procreatione, nullis argumentorum firmamentis munita, ſed nuda tantum oratione ſimpliciter enarrata,& explicata reliquit?
Diximus de materia huius libri,& de ratione eã tra-
B ctadi, qua vſus&ſt Moſes: ſcilicet quod in praſens fatis fo-
re putauimus: ſequitur, Vt quod ſecundo loco propoſitum fuerat, etiam de auctore dicamus. Si libros, ſuui quemq au- Ctoris nomen,& gloria docorat, atque nobilitat, magna
profecto huius libri laus eſt Moſes eius auctor, Vir nimirii Laus Moſss
quanto dignior omni laude, tanto omni laudatione maior, V propterea ſatius hoc loco futuru duxerim tacitus pra-
C terire eius laudes, quàm laudantis culpa, tenuiter& ieiu-
nè tractatas infufcari, atque inquinari. Et alioqui maioris Videtur reusrentiæ, quod dignè laudari nõ poteſt, id ſilen- tio Venerari potius, quam eloqui: præſertim autem cùm nõ
raro accidat, vt, quæ quantaà ipſà funt, dici non poteéſt, ea ſi
dicantur,minora quam ſunt, rerum magnitudinem dicen-
tis facultate metientibus, eſſe Videantur. Verum, vt catera Yetuſta⸗ de Moſe nunc taceantur, illud tamen in praſentia non eſt Molss D tacendum in eius viri ataté intuentibus, ſtatim occurrere,
E& quaſi lucere vetustatem huius operis: vnde plurimum ai non cõmendationis tantum, ſed etiam denerationis ac-
cedat. Etenim fi nullã habet Gracia Fſoriptionem poëmate posmaio-
Homeri antiquiorem, quod priori libro aduerſus A pionem affirmat loſephus: quus non ider quanta huius libri ſir laus Vetustati, cuius auctor Moſes quingentis aunis Ho-
b a 3 merunm
ſcriptione


