Alicimur. Pra alet eo nullus, pplicmnt: Vbi cernuntur„Nu c Wcerrima corpo- ttur. Nimitum, X commedantur imis: quæ catent, deſeruntur acque vtilitas acriora& ominum animos, ta& ſeiunda ſtt. 8, qui poſthabitis s ſola veri noſcen- dus,veltin eo Ru- tämque confume- me, vnde tam per- ror Sacra ſtudi h- zuem errorem Ago- diro facilimumet um cuellere, edſqpe em cultümque ui- uſquam Theclego- a Ecdeſes princhpun centix opus cbNol eræſtant, auctolität nagis exemplo zcd æteri:corum lpec „velilla, o

It& ameflh X de⸗ liciis

am laudel oblectamentts

luntatomn

& liciis habeant:& quo inclinant illi eodem ipſi propen- dent: denique ad eorum exiſtimationem& volunta- tem, ſua omnia confilia, ſtudiaâque dirigere& accom- modare ſtudent. Quantum igitur putamus futurum

omni tempore diuinæ Scripturæ ſtudioſorum atque eruditorum hominum prouentum, ſi quorum ex gra- tia& beneficentia pendent cæteri,& per quos ſua illi vota expleri poſſe ſperant, ſingulare quoddam in his

g emineret coœeleſtis huius doctrinæ ſtudium& obſer- uantia, præcipuãque erga eos beneuolentia& libera- litas, qui in ea doctrina egregie tractanda, ſcriptiſque llluſtranda, ſua cum laude ac multorum vtilitate ver- ſarentur? Quo magis ego tui, Caetane ornatiſsime,

demiror ingenij præſtantiam,& eximium naturæ ad optima quæque propenſiſsimæ bonitatem. Nam cum

vix adoleſcentiam egreſſus, maiorum tuorum volun-

CO tate, ſimúlque exemplo nobiliſsimorum hominum qui ſola iuris Ciuilis ſcientia ſubnixi, magnos in hac vrbe honores, magnaàſque res geſſerunt, te totum ad pernoſcendam iuris diſciplinam dedidiſſes, tantum in eam ſtudij atque operæ conferre voluiſti, tantumque profeciſti, quantum, ſcilicet, adiumento& ornamen- to eſſe poſſet primariæ nobilitatis viro,& ſplendidiſ- ſima Reipublicæ Chriſtianæ munera gloriosè tracta-

p turo. Atque hæc fuit cauſa, cur tibi ad ſtudium iuris prudentiæ primùm addiſcendæ, poſtea maximis in negotiis& publicorum munerum perfunctionibus cxercendæ, toto pectore incumbenti, nec Theologiæ, nec Sacrarum litterarum doctrinam capeſſere licuit.

Verùm, quanta cupiditate ardoréque animi ea ſtu-

dia(ſi res tuæ priuatæ aut publicę ita tuliſſent) am-

1 3 plexatu