Mlu 4

Nem 4*1

dr

2

u 3

b 1 N

Iſaac cur probihttus fuerit à Deo ne iret in Aeęyptu,& de præcipua prouiden- tia Dei erga ſeruos ſuos. 26. 63.54.6.

z

C 7

Indas an habuerit legitimam potesſtatem

damnandi cupitali pœna nurum ſuam Thamar. 39. 542.30

Iude ſententiam in Thamar fuiſſe ini-

quam. 35. 744,3 Iudæos principibus C briſtianis ſubiettos, quri ab illis tractari debere, Ruperti

ey aliorum ſententia. 42. 631.7 De imore extremi Iudicij egregia Baſi- lij oratio. 39.563.17 Iurandi duplex modus. 42.635. 17

I

I. Ahban peccatum quam graus fuit multiforme, pro Rachele ſup- ponentis Liam. 29.247.2 Lachrymarum effuſione leuari dolorem pulchra Baſilij diſputatio. 37. 5⁷. 502. 90. 91 Lent Aegyptiaca, qualis fuerit. 25. 46.69. Lenticula Zenonir. 25. 46. 69 Leonis Catulus quomodo præfig uret re- ſurrettionem Chriſti. 49.§02. 57 Lia num peccauerit dum ſe pro Rachele dedit lacob. 29. 244.24 Liber cur appellatus fuerit inuentor vi- ni apnd Ethnicos. 26. 90. 44 Lilitinarij qui eſſent apud Romanos,& quod eorum munus. 50.§64.1

Lippitudinis duplex genus. 20. 233. 9

Super lippitudine& albugine ſpiri- tuali pulchra diſputatio S. Gregori. 27.23 3.10

Liquorum inter je differètia. 49. 793. 16

Looa quædã certa præcipue ſacrata fuiſ-

² Deo in omni tẽpore, licht Deus vbi- ué ſit, atque vbique colẽdus& inuo-

8

D E N. candus. 25. 2 07. 42 Luctæ certamen quam ſit antiquum,& de vſu arenæ in eo. 32.326. 29 Luctus mortuorum an ſit landandus. Fo.§69. 9 Luctus mortuorum quamdiu durare de- beat. 50. 964 (onſueuiſſe etiam viros præſtantiſfimos relaxandi animi gratia deſcendere ad ludos etiam pueriles aliquot exemplis aſtenditur 26.78. 31

M

X AAaianitas& Iſmaelitas& inni- V cem confuadi,& nonnunquam Arabes& Aethiopes appellari. 37. 459.73

Magiſtros& padagogos puerorum apud Hebræos, fuiſſe ex trihu Simeonis. 49.790.33

Quomodo mali lict potentiores, ſerniant

tamen honis. 25. 20. 35 Mali cur plures ſint bonis, diſputa- tio Nazianz eni. 2. 21. 33 Malorum hominum inter ſe diſſenſio ſæ- pè multum prodeſt viris bonis. 37. 482.62. De Mandragoræ virtutibus& effeclis ampla diſputatio. 30. 261. 9. vſq; ad 20 An Plinius, quæ ſimilia ſoripſit Dioſco- ridi,ea ſumpſerit ex illo. 30. 262. 10 Mandragoræ radices an repræſentent humanam efigiem. 30. 263.13 Mandragoram cur Pythagoras vocaue- rit Anuhropomorphon. 30. 263. 13 Madragoram fabulosé dictam eſſe Cir- caam, qubd vim haberet conciliandi amorem. 3⁰.265.16 De Mandragora dictum Epiphanij in Philologo excutitur. 30. 267.16

Mandragora licèt per ſe non conducat fœcunditati mulierum, peraccidens tamen poteſt conducere. 263, 266. 17. 15

Mandra