Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
881
Einzelbild herunterladen

* dber *

48

. cdnem ele lole

24

R ka

¹

ds

3 Fomteramt anän 1

Hctm. Cüumigdru r ſenemommn dern Parucegu en Mn kperodal 1 d dDm 4

dorui 1

.. A odda aporakent

1 1.. 1. 4 coadita locoura 1 rurchummemt ** 3. 8 greiſam Hedama oer in temrmni a Schem, A

N off Herunttpuee pf

d

omatibus rruin din Eglpeo.

9 7 adt cro, K 4 ad hmü 9 Lons cC r expoctati 1 5 5- poräd- aolam velarca 1 u A.nneur,O e quix cöcunen,. ciu

1 1 1 e rrho loques n 1 e luu⸗ IIl

dos, tur,ue 1

Sol

3

G6ENESIS CAp. I.

881

tradunt: conditumq́; loculo in templo. Caietanus veriſimile putat, lo- Caietanus. culum illum, ſiue vt interpretatur ipſe, thecam, fuiſſe marmoream:at enim mihi ſimilius verò fit, fuiſſe ligneam, quo ſcilicet cùm opus eſſet, minori labore maiorique facilitate quocunq; libitum eſſet, tranſpor- tari poſſet. Veteres Hebræi commentati ſunt duas fuiſſe arcas vna in-

cedentes in deſerto, alteram diuinitatis, alteram loſephi, illam ſcilice

arcam fœderis; hanc verò, locolos quibus loſephi oſſa ex Aegypto aſ- * 8 1 4... portabantur in regionem Chanaam. Vetum cuius dementiæ eſt, con-

ditorium mortui corporis,& arentium oſſium, cum Dei ſacrario com

parare, vt ex æquo incederente ſcilicet id religioſiſſimus Moſes feciſſet,

aut etiam facere paſſus eſſet.

34 Non eſt hic tacendum, quod prodidit auctor Hiſtorię Scholaſticæ

enarrans hiſtoriam lib. Exod. c. 37. Cötigit ſemel, inquit, vt Nilus pl ſolito excreſcens inundaret terram, vbi erat loculus ill

Hiſtoria Scho laſticha.

us e Ioſeph, eumꝗ́;

locum aquis totum obrueret: obſtricti autem fuerant iureiur ando He-

bræi, cùm Aegypto diſcederent, oſſa eius vnà ſecum

deportare. tunc

igitur Moſes ſcriptum in lamina aurea nomen Dei tetragrammaton in

locum vbi erat loculus Ioſeph: indéque ſuſtulerunt Hebræi cius oſſa:

quæ prophetaſſe dicuntur difficultatem itineris quam perpeſſuri erant. Sed illud fabuloſum ac ridiculum, quod nugantur quidam Hebræi, cum conditorium Ioſeph non reperirent Hebræi, repentè illis aſtitiſſe ouem, quæ humano modo locura eius conditorij locum demonſtrauit, quocirca Hebræi ſecum multo tempore eam ouem duxerunt per de- ſertum, appellantes ouem loſeph, de qua intelligi volunt quod in pſal. 79·ſcriptum eſt: Qui dedustis velut ouem Loſéph. Verùm hæc& alia innu- mera Hebræorum figmenta, eo commemorari non eſt planè alienum, vt excæcationis eorum clariſſimum ſit argumentum, quòd mendacij, & falſitatis amantes, veritatem auerſentur, nugiſque ac fabulis mirificè oblectentur atque paſcantur.

5 Quod autem legitur in libro Eccleſiaſtici cap. 49. oſſa Ioſeph poſt mortem prophertaſſe, non ita eſt accipiendum, vt credatur, oſſa eius hu mano ſermone locuta oraculum ſeu vaticinium aliquod edidiſſe; ſed illud tärùm ſignificatur, eùm Moſes aſportauit ex EÆygypto oſſa Ioſeph, tunc eſſe completum& re ipſa comprobatum vaticinium Ioſeph, qui morti proximus, fore prædixerat vt aliquando Deus viſitaret filios Iſ- rael, eductòſque Aegypto in terram maioribus eorum promiſſam in- duceret: ſimulq́; adiurauerat eos, vt tunc oſſa ſua ſecum aſportarent. Quomam igitur vtraque prædictio Ioſeph completa fuerat, propterea dictum eſt ofſa eius prophetaſſe.

7 N 71.

Comment. in Gen. tom4. ttttt

aquas ingeſſi, quibus ſupernatans lamina ferebatur, quoad ſtetit ſupra

Locus Eccie- Hiaſt. cap. 49.

5 3 2 8 6. ÿy