Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
865
Einzelbild herunterladen

dai Eghüadng

mne apad vetert, 4 1 eetnewecichami 2 N umn:wrüm ſaßea dodandus zwch ſan

15 4 e

N

3 58*

dacecum ch or ö ngonautem donu

emſ ne. Vewfmgng

N

——

4 Kgyptiostemad

nconkuntomadenche

mortuotum aad 5

.

8

S ee B 4 14

4 2 veuo cöanr om cr'guo Cokade mmt

* 5.. 4 *„“ 1 1 11 8 KMOREG 1ee

„† r C wm curkofene

Oecll

GENES IS CAbp. XILIX. 865 pomparum erant neceſſaria. Habebant autem Libitinarij domt ſeruos, quorũ opera vtebantur ad polincienda, hoc eſt ad abluenda, vngenda, & conſuenda cadauera, qui Polinctores nominabantur, à poliendis cadaueribus: Deſignatores autem dicebantur, qui ordinabant pom-

am funebrem, cuique loeum& modum incedendi præſcribentes.

2 Oirca illud, vt aromatibus condiren: patrem, monẽdus eſt Lector, quo- modo hic dicitur, Iacob& Ioſeph fuiſſe aromatibus cõditos, eo modo neminem legi in Scriptura veteris Teſtamenti fidelium& cultorũ Dei fuiſſe conditum ac ſepultum, nec ante Iacob& Ioſeph, nec poſt eos vſ-

que ad Aſa regem luda, quem traditur lib. 2. Paralipom. cap. 16. poſt

mortem, poſitum eſſe ſuper lectũ ſuum plenum aromatibus& vnguen-

tis meretriciis, quæ erant pigmentariorum arte confecta, quǽ ſuper

eum ambitione nimia combuſta ſunt. Mos igitur ille, primùm Aegy-

ptiorum fuit, tum ab illis manauit ad cæteras gentes. Vſum certè la-

uandi& vngendi corpora mortuorum, fuiſſe Troianis etiam tempori-

bus apud Græcos& Troianos, teſtis eſt Homerus in funere Patrocli,

& Virgilius in funere Miſſeni Troiani, quinetiam idem moris valuiſſe

à primo apud Romanos, Ennianus ille verſus declarat:. Tarquini corpus hona fæmina lauit& vnxit. Eunionus.

3 Quemadmodũ autẽ Ægyptij defunctorum corpora aromatihus con. dirét, diſertis verbis exponũt Herodotus lib. 2.& Diodorus libro item Mtis,7,en, 2.Ante omnia, inquit Herodotus, incuruo ferro cerebrum per nares zpnt We educunt, vt quamq; partem educentes, ita locũ eius medicamentis ex- ptios ax He- plentes. Deinde acutiſſimo lapide Ethiopico, circa ilia conſcindunt, rodoto ac Dio atque illac omnem aluum extrahunt: quam vbi repurgarunt, ac vino Sene. Phœnicio expleuerunt, rurſus odoribus contuſis reficiunt: tum omẽta complentes cõtuſa myrrha pura& caſia,& cæteris, excepto thure, odo- ribus, iterum conſuunt. Vbi hęc fecerunt, ſaliunt intra abditum ſeptua- ginta dies, nam ſalire diutius non licet exactis ſeptuaginta diebus. ca- dauer vbi abluerunt, ſindone byſſina, totum ineiſis loris inuoluunt, gu-

mi illinientes, quo& ipſi glutinis loco plerumque vtuntur. Eo deinde

recepto, propinqui ligneam hominis effigiem faciunt, in quam mox in-

ferunt mortu um, inclufümque theſaurizant, id eſt, reponunt. Sic Hero-

dotus: ſecundùm quem, mortuorum corpora ſeptuaginta diebus ſalie-

bantur apud Aegyptios. Diodorus verò ſcribit eos pretioſis vnguentis Ser Jen ſolitos vngere mortuorum corpora, dies ampliùs triginta. ptij w, Ne

4 Cur autem Ægyptij defunctorum corpora non cremauerint, vt apud maremt cada- multas gentes factitatum legimus, rarionem reddens Herodotus lib. 3. nera, ex Hero Neq; apud Perſas, inquit, neque Aegyptios moris fuit, cremari cada- doto. uera: apud Perſas quidem, quoniam illi arbitrantes ignem eſſe Deum, nefas ducebant cadaueribus paſci Deum: apud hos verò, quod perſua-

ſum illi haberent, ignem animatam eſſe beſtiam,& omnia quæ naſcun- tur, deuorare:& poſiquam deuorãdo fuerit expleta, vnà cum rebus de- uoratis, ipſam quoq; emori;& idcirco non eſſe apud eos conſuetudinis mortuos tradendi belluis, ſed ſaliendiztum ob id, tum ne humatus de- Comment. in Gen. tom 4. rrrrr

geee

——— —— 8