edit dibit, noge

peccdl autener⸗ Uudti ²n do Iacob delatdt erat. Er tiibut=ſtat argl.

priusſ Ao, natut l i. Deita= idebatſe

ipuè A= luo llac,

. quod an liqucha dimogs n x per Dai

umin= emiusm. 1

grauiſſun a. Ac pho mtempc i gule h

m, qua= qui nuld

um ficI Pauliſer- 22 vend— rimogenul ge mod ccandiſ nedendi— le lonaib b eceſle bum 4 4 oncupil Hus pro octurd— conditui 1* it 1— b rto,ob m cohe ſcribit! h. cap. vthocli NMoles m pocc ,— ndumg * 1 interdt d grau 3 15 iAcut= r Ge 1 que nos g03 anque 5 nes ra prx f Nu 1ccUld nt, præp deg

7

1 N.GENESIS CA P. XXV. 65 refectionis excedit. Nonnumquam verò& abiectius eſt quod deſiderat:

& tamen ipſo actu immenſi deſiderij deteriùs peccat. Morris quippe ſen-

tentiã, patris ore, Ionathas meruit; quia in guſtu mellis, præſcriptũ eden-

di tẽpus anreuertit. Et ex Ægypto populus eductus, in eremo occubuirt, quia deſpecto manna, cibos carnium petijt, quos lauriores putauit. Et cul- pa filiorum Heli fuit, quòd noluerunt, antiquo more, coctas carnes de ſa- crificio accipere, ſed crudas, vt accuratiùs coctas ederent. Et cum ad Hie- ruſalem dicitur: Hæc fuit iniquitas Sodomæ ſororis tuæ, ſuperbia, ſa-

turitas panis,& abundantia: apertè oſtenditur, quod iccirco ſalu- tem perdidit, quia ſuperbiæ vitio menſuram moderatæ refectionis ex-

ceſſit. Et primogenitorum gloriam Eſau amiſit quia magno actu deſide-

rij, vilem cibum lenticulæ concupiuit, quam dum primogenitis prætulit,

quo in illum appetitu anhelaret, indicauit. Neque enim cibus, ſed appeti- tus in vitio eſt. Vnde,& lautiores cibos plerumque ſine culpa ſumimus,& abiectiores non ſine reatu Cõſcientiæ deguſtamus. Eſau primatũ ob len- ticulam perdidit;& Helias in eremo, virtutem ſpiritus, carnes edẽdo ſer- uauit. Quare Diabolus ſciẽs non cibũ ſed cibi concupiſcientiã eſſe causã

dãnationis,& primũ ſibi hominẽé, non carne, ſed pomo, ſubdidit,& ſecun-

dum nõ carne, ſed pane tentauit. Hinc fit, vt plerũque Adã culpa cõmitta- tur, etiã cùm abiecta,& vilia ſumuntur. Neque enim Adã ſolus, vt à vetito ſe pomo contineret, præceptũ prohibitionis accepit; ſiquidẽ cum alimẽta quædam ſaluti noſtræ Deus contraria indicat, ab ijs nos quaſi per ſenten- tiam prohibitionis vetat. Et dum concupiſcentes, noxia attingimus, quid aliud quàm vetita deguſtamus? Sunt itaque ſumenda, quæ naturæ neceſ⸗

ſitas quærit,& non quæ edendi libido ſuggerit. Hæc B. Gregorius. 84 Alterum peccatum Eſau fuit vecordia,& vilitas animi, tantum bonum

primogenituræ, tam paruo, vilique pretio vendentis. Tertium peccatum, fuit Simoniæ: vendidit enim rem ſacram, id eſt, ſacerdotium eo tempo- re annexum Primogenituræ. Quartum peccatum, fuit ingratitudinis; hanc enim in iſto facto Bſau, agnoſcit,& exaggerat Chryſoſtomus ho- milia 50. in Geneſim. Vendidit Eſau propter cibum, ait Chryſoſtomus, dignitatem naturà ſibi datam,& ideo ingratus fuit, atque indignus ea.

Hoc autem totum factum eſt, vt illius demonſtraretur ingratitudo,

& Dei oraculum adimpleretur. Hæc igitur nos audientes, diſcamus, numquam negligere dona à Deo nobis data, neque perdere magna, propter parua,& vilia. Hæc Chryſoſtomus. Quintum fuit, pecca-

3.... 5.*.— X tum obſtinationis in malo, arque impœnitentiæ: non enim tantùm

peccauit ex perturbatione animi dum flagrans libidine gulæ propter

vnam eſcam, vendidit primogenita: ſed poſtea, iam expleta fame,

exſaturataque cupiditate, nihilominus permanſit in peccato, nec re- ſipuit. Idque, ſecundùm Caietanum, ſatis indicauit Moſes dicens, il-

lum cibo,& potu ſatiatum abijſſe, paruipendentem venditionem primo-

genitorum. Nec erraret fortaſſe quiſpiã ſi diceret, eum perfidiæ quoque,

ac periurij crimine peccaſſe. Iccirco enim paruipendit, quod pollicitus,&

.... 1 interpoſito iureiurando pactus cum Iacob fuerat, quia non habebat in

3. Reg. 19,

Geneſ.z. Matth. 3⸗

Secidum pec-

catunꝛ ſtulti-—

tia,& vilitas animi. Tertium pec- eat um Simo- nia.

Chr⸗ſo 0. Quarti pec- catum, ingra- titudo.

Caietanus.

Sextum pecca

tum, perjidia, & periurium.