Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
45
Einzelbild herunterladen

dus ‿ Deum cum onlue- atid, trix,& 1noſ= JIacob

t ler am. 44 Gemt ccapite amg rurcd. 4, N Nacob paſtq 3:uiũ- adoct K'inui- tricida X ait e-

dier lu ueatrur

paterl Amba- uod RM rem

Jxa& ixvi-

wara d Sbecca ſaacan Fſau, „Ergo— eſt ac Elau 1& hatur. ar: Sich lacob gebat: annim, & dilig as eſt.

vnoq Jbatc,5 ſtudiſß ribus, is diſpi anibus diones&alitiſ s, vniu Mraat de Cit= Dei, ummei Ja- oſt alteſ †ο0- iir morit': 8

3 rnilltu-

natre dil 12 tur, pud eos Erba- de flliß 21: 6

uſtinus* kum 5 oc,

1 N GENESIS CA P. XXV.

45 ad hoc, ex geminorum ortu petitum argumentum ita reſpondere ſolent

Genethliaci: Interſtitium illud temperis, quo medio, Geminorum ortus

interuallantur, etſim ortalibus anguſtiſſim um videtur, in cœlo tamen ob

ingentem eius valtitatem,& rapidilſimam vertiginem, magnam habere diſtantiam& notabilem facere varietatem: atque hinc varictatem illam

exiſtere, quæ in geminorum vita,& moribus plerumque cernitur. Juxta hoc eſt, quod Quintilianus dixit in Geminis languentibus: Quantum putas inter fuiſſe temporis, dum primùm ateri pondus egeritur: dum pa- rum per exonerata vitalia, altero rurſus homine laxantur? breue fortaſſe, exiguùmque videatur mortalium oculis: ſed ſi mente perſpicere velis orbis huius vaſtitatem, ſcies multum eſſe, quod inter duas tranſcurrit ani- mas. Hoc ipſum Nigidius Figulus tali exemplo demonſtrabat, rotam, quã incitatiſſimè contortam, cum bis eodem loco ſignaret atramento, vel per- cutere, ſumma celeritate conatus eſſet, ceſſante poſtmodum rotæ cir- cumactione, haud parua reperta eſt inter duas illas partes rotæ ab eo Ii- gnatas, vel percuſſas diſtantia. 2. Sed hoc, inquit Auguſtinus, figmentum Figuli, fra gilius eſt quàm ipſa ſunt vaſa, quæ rota finguntur. Si enim tam breui temporis momento mu- tantur omnia,& tam breui variatur ratio conſtellationis ſub quaquiſque naſcitur, quis de nato infante poſſit certi quidquam prædicere, cum iftud temporis punctum in quo eſt natus„ita vti eſt„nemini poſſit eſſe co- gnitum? Itaque, licet magna in homines eſſet aſtrorum vis,& po- teſtas, quid eatamen in ſingulorum hominum ortu, efficerent, incomper- tum nobis eſſet: Siquidem aſpectus Cœli,& poſitus aſtrorum, qui eſt in tempore, quo quiſque naſcitur, certò nequit deprehendi, quòd incitatiſ- ſimus aſtrorum motus tarditatem noſtræ conſiderationis,& obſeruatio- nis tranſuolet. Feſtiuè item, ſimul& acutè iſtud reſponſum Genethliaco- rum confutauit B. Gregorius homilia x. ſuper Euangelia. ſi propterea, in- quit, Iacob,& Eſau non cenſentur nati ſub eadem conſtellatione, quòd non ſimul nati ſunt, ſed vnus poſt alterum, ob eandem profectò cauſam iudicandum eſſer, nullum hominem ſub eadem conſtellatione totum na- ſci, quia nom totus ſimul ex vtero procedit: erunt igitur tot hominis fata, quot memibra corporis. lacob enim proximè natus eſt poſt Eſau, manu plantam eiustenens; perinde quaſi(quemadmodum dixit Auguſt. libro 2. de Geneſi ad litteram cap. 27.) vnus infans inſtar duorum, vel duplo longior naſceretur.

Coxit autem lacob pulmentum: ad quem cum veniſſet Eſau

de agro laſſus, ait: Da mihi de coctione hac rufa, quia oppi- doò laſſus ſum: quã ob cauſam vocatũ eſt nomen eius Edõ.

IIDE quæſo frugalitatem victus priſcorum illorum hominũ. In domo Iſaac, ilicet opulentiſſima, atque omnium rerum copioſiſſima, filius eius Iacob pro lauto,& delicato cibo pul- lmentũ lẽtis parauerat. Hanc victus parcimoniam valde etiam

f† 3

Genethliace- rit re/p, 13.

—

Quintilian.

Nigidius Fi- gulus.

Refellitur Ge- net hliacorum

reſponſum.

5. Gregorim.

30.

Simplicitas v⸗ ctus priſcis tẽ poribus valde culta,& lau- data.