amed y dwnu d. letlones 4 4- wun fa aun nlueiuſ Bn

nen um blkü

ruetg Wew

demeyl ut dus nt Rm

mias Heu

eri un Rli laebs Siut uma Tmd nln A ⸗

dv

uun, an. autund Welt Tuc 4 mdnh WMln „Sn hjak. 4 uſe

EPISTOIE A. b 317 Vt ad furorem tuum jampridem contra me conceptum, ani- mum adiungat, tibique in prima acie inclinata, viribus la- gueſcentii ſed iracundia æſtuanti ſeni, ardentior adoleſcens

ſuccenturiatus accedat: eꝶ me cum illo viro optimo mihi-

que amici ſsimo, in hoc ampliſeimod cademiæ campo, in quo vterque noſtrum vixit antea non inglorius de ponte deij- cere conetur? Siccine tu homo pacis amantiſime, pacem fo- ues inter literatos? Siccine publicæ quieti inter eoſdem in- ſeruis? Equidem non dubito quin intelligas quid ego à B 2ſ ſulo meo iure poßeim repetere: quid idem antea multis audi- entibus mihi frequenter detulerit. Nec certèò immeritò, quo- niam ver prædicare bo ſſum, huic non modo ad inſtituen- da Philoſophiæ ſtudia, ſed ad reete viuendum me docendo hortandöque nulla vnquam in parte defuiſſe: ſed in vtroq id ſemper ex animo eſſe conatum, quod à doctore muneris ratio exigebat. In quo quãquam teneram illius ætatem in- formando‚ nonnihil præſtiterim, plura tamen ex eo tempore mihi debuiſſet, ſi tum plura voluiſſet accipere. Atque poſt peregrinationes annorum duodecim, idem nuper ad nos re- uerſus, me ſemper eodem animo expertus eſto andiüque ex- perietur, quandiu volet in ea Philoſophia vitdque berma nere, ad quam ſecundum veterem Academiæ diſciplinã a no bis eſt inſtitutus. Sin ab vtraq ad neſcio quos defecerit,&go llius vicem dolebo. Qudòd cùm ad ſolidiorem gloriam,& Reip.vtiliorem ànatura& magiſtris aßs dudque exerci- tatione permulta adiumenta accepiſſet, his ad A cademiæ perniciem abuti maluerit: magiſtros quidem in 65 nonnihil decorans, ſed nomen ſuũ multò magis alq fortaſſe ad extre-