85 ia fr. 8 ſ R. R u 1 41 pamm 4 2 tanth. anu 1t eulm — 2 m. Luu⸗ b vel d Menſhe run a oſfnm b

e N4. v 3 al

4

cluctt 46 lal ſrbut im. eunn diſmhr nn, 1 Arumſ uad mmmn

12 aegu

unlnd Rur adlunue Ronn. BAnan woi

EPISTOL a. 31 . 7. 4 8 8... 4

tidiani ſque ſe rmonibus cla ſimè animaduem tunt. Quan-

quam ſiattente conſiderare vis quid de te cæteri ſentiant,

non dt ſoles tuo animi morbo omnino indulgere, ab illis o-

mnibus ferètam longo abes interuallo, qudm qui longißi-

mo. Tu quidem in vtriu ſque linguæ proprictate exquiren-

da, laborem maximum adlibuiſti, vtinam verdò ad omnia tantum iudicij aſferre potuiſſes. Pari ſtudio conſequutus es, vt verba ſingula, horiiq; in variis criptoribus multiplicꝰ vſum penè in numerato habere videaris. Atque hæc ſumma laus tuæ Logodædaliæ, in qua per me licet apud omnes di- fütites tibi in Gallia, imò in vniuerſa Europa, neminem eſſe parem. Sẽd in horum compoſitione, ſententiarümque acu- mine, in dicendi ſcribendique perpetuitate, ſi exiſtimas tecii agi melius, quam cum aliis permultis bonarum artium ſiu- dioſis, qui in hac Academia viuunt inglorij, imò qui hanc bene dicendi gloriam oblatam repudiant, laudis amore in- ſanis. Si adhuc non ſentis orationibus tuis omnino deeſſe illam gratiam quam§ nadæmedullam vocat Ennius: in verſihus elaborata quidem ſatis, ſed dura omnias nulla ſua ſbonte Huentia:in docendi munere, in quo ab iis quæ domii prius magno labore collecta ſunt& ad verbum deſcripta, oculos non auderes dimouere, nullam vehementiam quæ auditorem excitet, glacie frigidiora omnia: in rerum ſubie- ſtarum cognitione, maximè verò earum quæ ad rriplicem philoſophiam pertinent, nihil exquiſitum, imo vix quic: quam tolerabile, hæc inquam, omnia ſi in tua facultate non ſentis, neceſſe eſt profectò, mentem tibi grauißim egrota- re. In qua curanda ſi quid adhuc eſt ſpei, id 7 eo certꝰ eſt 27