zod IAC. CARDPENTARII tii eſt, quaſi ad Diuoru Platonis et Ariſt téplu Philoſophiæ arma deponere: cum ſuperiori annora multoru in eadè po- ſitori fructu collegero, noſtröq in authoré hic Cömentario ero côplexus. Reliquu vitæ tépus medicinæ tractadæ& ex- licadæ voueo, dicoq;. Quonia Deo opt. max. inſti,gimo vin- dice, T heſſali tyränide tandè aliquado liberati, hac libertate Regis beneficio, ad illuſtrißs. Cardinalis,& principis Lotha rin 91 poſtulationẽ nic fruimur. In quo cij antegreſſa ex A- riſtotele et nobilihus Medicis plantarü atq animaliũ expli- catione in poſteriore parte noſtræ deſcriptionis Phyſicæ, au- ditorẽ praparauero, arte hac pluribus libris à Cornelul accuratò tractatã pari diligetia illuſtrare conabor. Auq per ficiã fortaſſe, vt poſthac vobis miri ſit authorè illi inter a tinos primarii, tadiu apud nos in tenebris iacere potuiſſe: i ht ipſo ſcriptionis genere cptus et Venuſlus, ac pro varieta te reri quas cõtinet, cognitione digniſtimus. Adderẽ verd, humani Auditores, etia hoc tẽpore diuturnæ ceſſationis tau ſam in iſto Regiæ profeſtionis munere, niſi ea multoru Fer⸗ monibus de morbi noſtri magnitudine,& periculo ſo exitu, penè omnibus antea innotuiſſet, œwobis niic in ipſo vultu ex reliquiis ſatis eſſet ꝓſpecta. Ex quo quod pter ſpe(huius e- nim nihil miln erat relicti) diuina virgula magis quam lu mana induſtria(quaqud neq; hæc ſiima milhi vſquã defuit) cualuimus, vtinã reliqua ætate hoc à Deo optimo pfellu Hicut debem' ſemper ex animo ſentiam', pro eoq; eidè debiã grat A, c vitæ& morii immutatione ea, quad nobis expe- ttt. coiungamus. V obis verd tanti præſtare poſcimus, quatuũ volumus: aut certè quod in humana infirmitate ad reddedã

apud illu rationem ofſscij noſtri ſatis eſſe poſeit. Dixi.