23 S 1IAC. CARPENTARII b impotentiam prouocare. Quem ſi quondam extra ſe vidi. mus, furentem iracundia, cla hicum inter literatos canentẽ quòd, vt dicebat in partem laudis ſibi broprie de atheo Lu- cretio ſuo nitori reſtituto, neſcio quis venire voluiſſet, Egregiam vero laudem& ſpolia amplal An non debuit cogitare quid in Alcinoo d nobis poſſet au- dire? In quo etiam ſi locis pleriſque peccauiſſem, at cent licere debebat ſimul cum tempore conari meliora omnia præſertim per eum cui in Ariflotelis E thicis aliiſque non- nullis græcis ſcriptoribus latinitate donatis, in Lucretio, Cicerone, Horatio, fere annuos fætus nouos, nec dumta- men ſatis bene conformatos, indulgebamus: quiq ex ſari. ptis noſtris,& multorum ſermonibus cognouerat nosin huius libri proxima editione, quam parabamus, operam eſſ daturos, vt cum noſtris commentariis veniret in manus o- minum longe emendatior qudm antea. Quod ſi mihi licen noluit mea ſemel recognoſcere, is qui in ſuis de integro tam frequenter immutandis, tam multa ſibi in dier indulget, quis vnquam inter literatos inhumanior extitit? Quis vn- quam inter eos egit iſio modo? Niſi fortè in iſto homine hoc fingularis humanitatis eſt quod eodem tempore ad Theſſali iracundiam animum adiunxerat, cum illöque ardebat com- muni ſtudio opprimendi eum quem vtérque certis de cauſs præſentiebat alendis iis monſiris, quæ tum parturiebant in Academia, parum accommodatum. Hoc certe illud erat. MHinc ille lachrymæ. Itaque cum in eode Alcinoo, Theſſalus Nua oratione vernacula ad muliercula⸗ edita, quam fune- No ſibi exitu, nobis vero glorioſo, apud principes in aula

paulo

unb⸗ vel 50¹ eodem ſ pbi ex ecu bilißi

Aubitd

menu in Ai⸗ derer, aut ce re. 16 me cuc in exty ( onfus qauein ladiat Nunt- Odon fuerit.

beyit