erat harmenigs
ari crusu ſgꝛum 6.
— 4gr. Laulinen
cauſam zui muge
umores refen unan
uuntur plerinna lanu
ſingulase 3 5 eognſet 9 16. l Juo modo intell'7ant ſerunas lue maddo iatalit eauii P6.
1. ſolubli ſer tura quo mala nihil fuh antur ele
telligendi den cum thieck
4— 7„* do in cælo eſſe diratur
tomnino ndAu
c.. Ado res angulas cog ſ 2 1 15 Cen(41
7 catio nen eſam mulua- * 8 9 acienda 1930,1 ſcatur 69. 1 eminis qul hl emarabilu a w dun ugi
omo in Juiu comunttent, C
e 4. enits ara ernctad Ar 8. o! luudi G dh- ex G rexeru VIem 70 3 unnuge 913[1 8
ire
. 6& omunw quæ ſim 10 omine coguaij
*
pe hluus 7 uT L 6
ddrme.
uo modesMerhn z9l
Diutellret G iniga
1NDEX.
peus quia ipſum honum, malorum cauſa eſſe non poteſt 269.1 Deus quo impul/us ad procreationè mun- di 283.1 peus vnicus, quia mundus vnicus, Atha- nd 7 rat³ο 290. 1 Deus mundum procreando an in ſe rece- perit perfectionem nouam 284.1 Deus eſt paucorum cauſa, quæ bona ſunt 81. 2 Deus an nihil potuerit procreare niſi ex ſubiela materia 287.1 Deus obiectum contemplationis 10.1 pei nomina quadam cõcreta, alia alſtra-
cta 267.1 Dei cum centro comparatio 267.1 Peus cognoſcitur ex operibus 232. 1
peus cognoſcitur à nobis partim per affir- mationes, partim per negationes 26 6.1 pei cognitionẽ qualem,& quo modo aſ- ſequimur 107.2 Deum extra ſe nihil intelligere A rictote- li cõmune cum aliu philo ſophis 254-1 peus primum intelligens,& primi intel- lagibile 261.1 Deus cur omnii copoſitionis expers 271.1 peus quare moueri aut mutari nõ poßit 2ſ2. 1 pei nomen platonicis quid hignifcet, e quibus accommodetur 360. 1 peus quid entelligat& quo modo, difh- cile eſt explicare 254. 1 peus quo modo eſſe dicatur actus purus omnus potentiæ exꝑer*s 243.1 deuſne melius an priuatio dicatur mate- riam mouere ad formam 214.1 Deus quæcunque immediatè procreat hi⸗ dat immortalitatem ſecundum Plato- nem. 3 61.1 peo verius negatisnes quam afh matio- nes tonueniunt 279.1
peus quare phy ſico motu moueri no poſ- ſit 273.1 peus quo modo probetur à Platonicus Cor-
oru omnino expers 226. 1 Dei& ſolus diſsimilitudo 265. 1 Dei cognitio difficillima 230.1 peus& materia duo quaſi extrema in
vniuerſo 24ſ.1 peus melius explicatur negationibus qud 266. 1
affirmationibus peus quꝰ modo pater cognominélur 268.1 pij an quidam dici poſeint no participes intelligentia 243.2 peus no eft obieflum noſtro intelleclui ac- commodatum 262. 1 pens cognoſcit omnia antequã fiant ea
in ſe 257.1 peus quarè ineffabili 225.1 peo quicquid inet deus eſt 258. 1 Deus quart dicatur ipſum bonum pul-
chrum 224.1 Deus cur ſe ipſum tantum dicatur intelli-
ere. 251.1 Deus in cælo vel potius ſupra cæli ſecun-
dum Ariſt. 241.1
Deus ſuperior omni neceßitate 78.2
Dei præſcientia etiam ſingulariuu 85. 2 Deus quo modo ſpiritus dicatur 276. 1 Dei actus in ſempiterna cõtemplatione 247.1 Deus quouſque Ariſtoteli cognitus 237.. Deus quo naturam ſuperet in rerum pro- creatione 287. 1 Deus à quibus poſitus torporeus 127 6.1 Deo nõ fuit muteria neceſſaria ad procre-
ationem 286.1 Deum maximè latere eundem maxt- me patere 231.1


