I. N 4 T V A4 eſui lnidonen lod malum 8 tanti crines e 4 lam geltät S n, humores Ju

tur. Quo ft nt

fluctuationes i

1

— —

6

— — —

cui viri etiam 1 ſunt obnoxij.) ehoc vitio tenta eentur rei alicuin getur, aut poti m foœtum in prat en adducant. Ia- nis matronas m uòd fint humen prauo nutrimen, runt noſtra mem quodam thorol 2, morſu huius a od ipſum cuidim ſiderium explets li accideret hant ue illa dentib nque paululum A tan deuorauit.l iterato id tenu

uIRAcCVILIS. L12. 1. 21 at vir illam repulit, nec denuò in corpo- re ſuo pati lanięnam ſuſtinuit. Quæ con- feſtim mœrore tædioq́; affecta, parturire occipit, ac quum geminos geſtaret, alte- rum viuum, alterũ quòd eodem pulpa- mento fruſtrari contigerat, mortuũ edr ⸗ dit. Huius non alia mihi ratio&xcogita- nuie ee ee ri poſſe videtur, quã quod cõtracto mœ- nds ſen- pA rore mulieris animo ſpiritus vitales im- tier ane eK. minui, atque humores fœtui alendo de- 5. ſtinatos aliò auerti, nec ad vterum defer- ri contingat. ſic vt infans alimento quo illum mater expleri voluit, deſtitutus vel elangueſcat vel emoriatur. Quum enim

meatus& conceptacula per quæ deriua- ri dirigique cõmeatus in vterum ſolent, occludantur, fruſtrari alimento infantẽ eſt neceſſe, ac vita priuari. Quòd ſi præ- gnans validæ ſit naturæ, ſuisq́; affectibus obſiſtere norit ac mederi, non omnino extingui, ſed valetudinarium infantẽ eſſe contingit. Ex his abũde perſpici poteſt, quid efficiat mulieris imaginatio, quid rei obiectæ ac mente conceptæ deſide- rium in formando fingendoq; fœtus cor pore. Quamobrem non preter rationem eus artis mihi facere videntur, qui miniis ri- quaudo in gidi, non nullis licet aliena appetant, nõ n. 4 C nun-

2

VAAe s

—————————— 4—— ——————