DE OCCOVILT. NATVRAE dem ſunt promeriti. Verum vt nihil non populare& plauſibile, ac laudẽ meretur artificioſa naturæ æmulatio: ſic omnia muta exhibet, inanima, inſipida, inodo- ra, nullaque vi atq; effectu prædita. Ne- que enim elinguis eſt, iners, ignaua, ſom niculoſa, ſtupida, inanimata natura rerũ, ſed viuida, alacris, erecta, ſuiq́ue oſtenta- trix,& quę ſenſibus ſuauiter blandtiatur, ſic vt contemplantem multa cõmoncat, multa edoceat, ſuisq́; inuiramentis inci-

tet atque illiciat, adeo vt ſpectator mini

me otioſus non in ea ſolum cõquieſcat,

ſed ad illum mentem erigat cuius virtu-

te hæc omnia vigent& ſubſiſtunt. Ita in

ijs quæ oculis noſtris expoſita ſunt, non

ſolum naturæ artificium excellens qui-

Na dé,& inimitabile ſpectari debet, ſed Dei enun al maieſtas, amplitudo, decus, ſplendor, ma eedo*es gnificentia, deniq; munifici patris erga humanum genus amor,& propenſio. E- lementa, cœlum, ortus& occaſus ſideru, diurne nocturnæque viciſtudines, qua- dripattita anni varietas, quæ duo æqui-

xerr viei noctia vere& autumno: ac totidẽ ſolſti- Hiade auui tia æſtate& hieme complectitur, quorũ dcecurſu herbæ exoleſcunt& deficiunt ſuoq́; tempore emergunt ac reuiuiſcũt,

quum

S

14 — n no urecione doemenal viiſä Dau niuslidin tprrckoht 4 Atenconſft Irofeirmir l zoeercomij d deutzcon cre cöpu dunrpena tu gericüm e rnnaü-h h pereiol Ge münienn mendque Ne in Academ“ um queſtich Iſt enin a 6 dualiſ rninah ſeinur ac u mus mite 8 Nilucagat,

lelecation,