iuus de Rachuu ut dictum ci, d *autem Extem m atius hic à nobh 8 1 camenti genuu, a urgica, wauum (modo in huju aßeiu eat) ſubſ empleimn go id in duo gelern, K Extrinſeru tppia

modi, ſeu genau di ſen generaonuun u loco& temporehu

Qandoquldem n

claborantes motunx r, atque ob vitiumlan di deſuetudinem, K cipio, vix, aut neu-

es motus perferun i

tiis perpetuo ordiunt n gradatimquead m 1: fimiliter breuult poſtea autem longtui ne ſunt continumnt

ergo Exercitu ua

„ „

naſcula, Leniorasettr

cubitus: 2. 20 A9

1Geſtatioueu ulhal el manibus Nuxnun.

upinus inter onrs,

1 *s maxlme adela

Gliſſonius de Rachitide. 395 re ſolus convenit; ut in febribus acutis, exhauſtis jam viribus. Solus etiam in mul- tis Thoracis& Hypochondriorum caſibus convenit; ut frequenter in Inflammatio- ne Hepatis, Lienis, Pulmonum in Pleu- ritide, in Adnaſcentia Pulmonum cum Pleura, in Empyemate,&c.

Decubitus lateralis verſus ſupinum, ſive dexter, ſive ſiniſter, quamproxime ad hunc decubitum accedit,& tantillum de na- tura exercitii participat. Quare convenit

etiam in magna virium debilitate, ſaltem

poſitionis corporis mutandæ cauſa, ut& quando profundior ſomnus non expecta- tur. Porro& proficuus eſt ſatis robuſtis, tempore primi, vel ſecundi ſomni, mu- tatis poſt juſta intervalla lateribus. Sed non æque forſitan iis poſtea convenit, præ-

ſertim corpore ſomno ſatis refecto. Tunc

enim decubitus, qui propius accedit ad exercitii naturam, potior eſt.

Decubitus ſimpliciter lateralis pluſculum exercitii continet,& debilibus ac inſuetis

tempore profundioris ſomni vix quadrat;

alias autem familiaris iis reddi poterit, ſi

paulatim ei aſſueverint. Robuſtis omni

tempore, modo juſta ratio debitæ varia- tionis habeatur competit.

Decubitus lateralis verſus pronum labo- rioſus admodum eſt ac moleſtus, vixque ipſis robuſtis inſuetis diu continuandus. Attamen paulatim per conſuetudinem ſuperata moleſtia, facilius toleratur;& R 6 cum