neipin Galeno, Verow moin. us, cordt
ertio loch
Otus.Vl.
1n quaal ylapro. ohecha- motus, ylogno
dgne K.
Vertaem „ atqle autem ſ quæ lum endican atiuntun is poten- 1, o8 ge X pecton Tra, Cpe⸗ nximead omdibls
inſpicex
t, ſegli⸗
erſahom.
Lmulad- qui dicant
cumſel-
voſteriol
ibimem. rant, po⸗ per que ldeo lIr
fgus
DE HVM PHVSIOG. LIB.. 4
ſigna, quæà cordis partibus accipiuntur, potiora veriora- que quam quæ a coſtis, pectore, reliquiſque locis ſumuntur.
Eodemque modo fortitudinis notæd krachiis, humeris co- xis& pedibus. Præterea eorum meminiſſe non obluiſcar, quorum ipſemet Ariſtoteles mentionem facit: Vniſigno- rum credere fatuum eſſe, ſcilicet communium; ſed plura circa vnum conuenientia penſiculanda eſſe,& plura teſti- moniaad vnum accommodanda, vt ex iis mox ſecurius iui-, diciam proferatur. quod eſt etiam à Galeno confirmatum, qui Phyſiognomones multum errare credidit, quod vni ſi- gnorum credant, niſi proprium ſignum id fuerit.
Quid ſit Phyſionomonia, Cap. 17.
K T iam ad Phyognomoniæ definitionem deuenien- dum. Eſtigitur morum inſpiciendorum Natur ratio, ex iis, quæ corpori inſunt ixis ſignu,& accidentibus, qua ſigna
mutant. Dicimus, Natura morum, ne quis de accidentali- bus putet, quæ etiam animæ ineſſe poſſunt, cum tempore acquiſita, vt medicum vel mathematicum eſſe: nam hæc ex naturæ corporis ſignis haud quaquam dignoſci valent. Di- Ximus, accidentia, qua ſigna tranſmutant; quia plerumque id fit per ſigna, quæ corpori non inſunt, ſed eo alterato, inſiint, vt in timiditate& verecundia videre eſt: cum enim anima verecundiam ferre nequit, ex ſanguinis ad exterius effuſio- ne quaſi dux rubor ipſe apparet;ſic in metu, quando ſanguis ad præcordia quaſi in ſuam arcem ſe recipit, pallor ſubori- tur: atquehòe modorubor,& pallor paſsiones ſunt, quæ facile arcentur. Et dum animi mores dicimus, eos intel- ligimus, quiinſenſitiua parte ſunt, quæ hominibus& bru- tis communis eſt,& à Græcis òιυιιαν dicitur. Vnde vana eſt Trogi,& Philonis opinio, qui in animæ nutritiuæ operibus ex plantis ſigna colligi poſſe cogitarunt, nam cum vegeta- tiua virtus communis ſit omnibus viuentibus, longæui ſi= gna ex plantis ſic colligebant: Quibus capilli longi& firmi, lungæui ſunt; quia ad longæuas plantas referuntur, quæ 68⸗ C 14