DEzDICATOKRIA.

nis piè rectèque conſtitutis jampridem duo illa diſtincta docendi genere uſu fuere recepta, iνiνynix, nimirum,& asymrins, quorum illud in ſcripturæ interpretatione; hoc verò in diſputando,& refutandis adverſariorum ſtrophis

eſt occupatum. Videntur quidem poſterius genus improbare non- nulli politici, ut Bodinus lib. 4. de Repuß. c. 7. ſcribens:

Cum ſemelconſtituta,& omnium conſenſufrmata religio fuerit,

ne poſthac in diſputationem deducatur, cavendum eſſet, ut omnes

ſeditionum viæ, omnes aditus intereludantur,& præſidia pacis muniantur,&c. Et Durus de Paſcolo Aphor. 289. Aulicus, inquit, auctor ſit Principi ne diſputationes frequentes publicas,& altercationes in cauſa religionis permittat. Sed hæc ſi ſimplici- ter,& non comparatè, de uſu,& non de abuſu, de legiti- mis diſputationibus,& non de rixis,& altercationibus in- telligantur, omninò improbamus. Annon enim omnis ſcriptura divinitùs inſpirata utilis eſt ad docendum, ad ar- guendum, ad corrigendum: Docetid Apoſtolus, 2z. Tim. 3. v. 16. Num igitur quando hoſtes veritatis ſcripturam hanc depravant, detorquent,& eludunt ad ſimpliciores ſedu- cendos, illi, quorum id poſtulat vocatio,& commiſſum officium, debent fugere,& obmuteſcere? Abſit. Non ſint canes muti, haud valentes latrare, Eſai. 56. v. 10. Non ſint mercenarii, qui videntes venire lupum(cujuſmodi ſunt Pſeudoprophetæ, Mati. 7. v. 15.) fugiunt, Ioh. 10. v. 12. Cla- mare,& velut tubam exaltare debent vocem ſuam, Eſa./8. v. I. Vigilare debent ut cuſtodes, nec tacere to tâ die,& no- cte, Fſai. 62. v. 6. Proinde cum contradicentibus congredi non tantum eminus, ſed etiam cominus, eos durè refutare Tit. 1.v. 9. 13. Inſtare oportunè,& importuneè, arguere,& increpare, 2. Tim. 4. v. z. Annön enimipſis dormientibus 4 3z Ziza-

4——. 8 S 8. 2— 4 1..——. — 4“

—— 2 4