4 —-
——
““²“—
——— ſͤſ
50⁰⁸ b De Papiſmo
59. Queſtio quinta: An iterum fuerint haptianli a uſapui Chriſti qui à lobanne erant baptiari? 60. Reſp. I. Eadem fuit eſſentia, efficacia,& fructus Baptilmi Johannis, qui eſt baptiſmi Diſcipulis à Chriſto commendati, dquein
ręcedente probavimus queſtione. Ergo qui perceperunt Baptifmum Jehanus non opus habuerunt rebaptizari Chriſto. z. Apoſtoliſil- tem illi, quorum fit mentio Joh. I. baptizati fuerunt Baptilmo john nis: Chriſtus enim neminem manibus ſuis, ſive externo miniſtero, baptizavit, ſed ad hocuſus eſt miniſterio diſcipulorum ſfuorum, 1oy, p. z. Nuſpiam verò illi loquuntur rebaptizati.
61. Falſa igitur eſt Propoſitio tertia Bellarmini, quam inſ proponit cap. 22. Poſt Baptiſmum Johannis, inquiens neceſaridperiiienlu erat Chriſti Baptiſmus Evincere opinionem hanc conaturrimderyuii Johannis Mar. I. Ego baptizo in aqua, ille vos baptizabit in Spiritus. Ginm Ergo baptiſmus Johannis non fuit ejuſdem eficaciæ cum Baptiſmo Chiſſig per conſequens rebaptizandi erant, qui à Johanne erant haptizati:
6². Reſp. 1. Vocabulum Baptiſmi eſt æquivocum Lgnii- cat enim vel Baptiſinum fluminis hoc eſt ſacramentum initiianie quod Chriſto inſerimur; vel Baptiſmum flaminis hoc eſt viſbilem& mirabilem effuſionem Spiritus S. ejuſq́ue donorum: In prion logi catione uſurpatur in verbis prioribus apud Marcum; In poſtelion udxpatur in verbis peſterioribus, idque arguit vocabulum funui temporis Saxlx, quod notat aliquid tempore futuro expecdu dum, nimirum Baptiſmmuum miraculoſum: Nam propter Apolted rum Baptiſmum JIohannes tempore præſentiuti potuiſſet, quii hannes,& diſcipuli Chriſti eodem tempore baptizarunt, loh.n Arguit idem voeabulum ignis Matt. 3. v. 11. uſurpatum, quo denotar- tur extraordinaria;& miraculoſa Spiritus S. dona in ſpecie linguarum ignearum die Pentecoſtes collata. Approbat ipſe Chriſtus: Namd 1v. 4. monet eos ut promiſſionem gratiæ Hieroſolymis expectentac ditque rationem, quia Johannes, inquiens, baptizavit quidem adud,miar tem baptizabimini Spiritu S. non multos post dies. Comprobat ipſum com plementum, Ack. 2. v. 3. Apparuerunt in Apoſtolis diſpertita lingua tanquun Viu ſeditque Spiricus S. ſuper ſingulos eorum Accedit applicatio Apo·
ſtoli Petri, Act. 11. y. 16. cum cæpiſſem loqui, cecidit Spir itu õ ſuper eujana
4
— y-—— 8


