me dd laa 43m— 3 win 7. Krree ecn 2wenema am nzand aonen ad ſdm reponcdh d e ua cocpoa rr duyb mecocpoci elKmm alpetung Aelüpu nodo oſtel peua n. 1.qmf ra mrje 1s. MAn.:4 echragh nacded A nnun No m dd 1 Ruun nctomm ainunt dhuun endrrn s intanich uruu taue it ichs ann Ereq u nulu

2

Disrurarre XXIIII. 383 thorem in oultus ratione, idnon caret exemplis ſcripturæ. At de reliquiis ſanctorum cultu religioſo honorandis nullum legitur exemplum ſcripturæ.

32. 3. Cujus non extat divina promiſſio, ejus non eſt ſpe-

randa divina efficacia. Atqui de vittutibus reliquiarum ſancto- tum nulla extat divina promiſſio. Ergo.

33. 4. Ad quem nos in rebus adverſis verſantibus remit- tit ſcriptura ſacra, ejus opem imploremus, eumq; religiose invo- cemus, oportet. Arqui remittit nos non adſanctorum reliquias, ſed ad Deum,& ad ipſum Chriſtum, Pſa. 45. y. 22. Matt. 11.y. 28. Joh. 14.y. 4. Ergo.

34. z. Quo modo nos docet ſcriptura, ut reliquias ſancto- rum honoremus, eo modo eas colere tenemur. Atqui hæc doeet,

² ureas honoremus non oſtentatione, neq; ad nundmas faciendas, ſed honeſta ſepulturâ, ut redeat in terram, quodex terrà eſt de- ſumptum, Gen 3.v. 19. Ergo. Oſtentatio igitur illa õflfium ſancto- rum contrariatur mandato divino. Vult enim Deus ut corpora ſanctorum in cinerem redigantur. Contrariatur exemplis ſcriptu- ræ. Nam Jacobi, Joſephi& aliorũ oſla ſunt terræ mandata. Diſci- puli Johannis Baptiſtæ corpus Præceproris fui ſepeliebant, Matt. 14 Religioſ quidam viri corpusste phani terre demandarunt, Att. 8. Legimus Matt. 27. v. 1. Monumenta fanctorum aperta fuiſſe:& multa corpora ſanctorum, qui dormietant ſurrexiſſe. Chriſtus di- eit Joh..v. 28. Venit hora,& nunc eſtin qua omnes, qui in monu- mentis ſunt, audient vocem Filii Dei,& procedent&c. Conſtitu- tio igitur Honorii& Theodoſii hec eſt: Nemo Martytes diſtrahat, nemo mercetur 1. Cod. Tit. 2. de ſacroſanctis Eccleſiis.

35. 6. Plurima venerationi iſti inſunt ſuperſtitioſa, impia,

ethnica, ſubſunt infinitæ fraudes, impoſturæ, figmenta, fabulæ, ut velex 12. cap. Bellarmini patet. Et quis dubitaret unquam, ſi vel in uno regno ejuſdem ſancti eſſent colligendæ reliquiæ, annon eæ- dem diverfis in locis oſtentarentur: annon id te ſtatur experi- entia? Annon, cum Rex Hiſpaniæ mandaret, ut Apoloniæ dentes comportarentur, aliquot tonnæ iſtorum dentium ſunt compor- tate. Quamum igitur hujus monſeri fuir caput?

36. Sed opinionem ſuam Bella, minus probat ſcripturæ exemplis,& Ppp 12 quidem

. —¼¾——— R——————— 3———— ———— 8—— ——————— 4——— — J——— ——— 5— 8 4 4— —— 5—ͤͤ 8— 8— 2— e———— 8— 5 a. 8— 5 e 4 3 f 3

4 8 6

—