DISPUTATIO VIGESIMA TERTIA QMEÆ E8T

DE VENERATIONE SAN-

CTOKRKR u M

p„ R IO R

THESIS I.

Se Evenimus ad eam Eccleſiæ partem, quæ dicitur elle in colis, cujuſmodi ſunt ſancti piè defuncti,

2 Controverſias igitur inter Proteſtantes,& Pon- G tificios de his,& iis, quaæ ad ſanctos pertinent, Hoſtendemus,& veram ſententiam confirmabi- 2 mus⸗ falſam breviter refurabimus. SENTENTIA PROTESTANTIUM.

2. Quxſtionis igitur ſtatus principalis hic eſt: Num Hancti religiose, ſuppliciter, ac ſiducialiter ſint invocandi, adorandii Negant Pro- teſtantes; Affirmant Pontificii. b

3. In prædicatione verò hac( Sancti ſunt inyocandi) partes bene ſuntevolvendæ.

4. Subjectum prædicationis eſt(Sancti.) Quaappellatio- ne utimur vel generaliter,& abuſive, vel ſpecialiter,& propriè. Generaliter appellatur ſanctus totus viſibilis Eccleſiæ Cœtus, Rom. 1. v. 7.I. Cor. 1.v. z. Eph..v. 1. b

3. Syecialiter& proprie ſunt ſancti, qui ſunt ſanctificati,& ju- ſtificati per nomen Domini jeſu,& Spiritum Dei noſtri, 1. Cor. 6.y. 11. Ut ſint lancti ſanctirate Chriſti, qui factus fuit nobis ſapientia 3 Deo, juſtitia, ſanctificatio,& redemprio, I.Cor. i.v.39. Et quidem ſancti ſanctirate Chriſti non putativà,& imaginarid, ſed per fidem imputatd, Rom. 4.y. 6.) 7). Et ſint ſancti in hac vita inchoativéè, Luc. 1.

y. 74. 75.1. Pet. l.y. 5. In futuravita, conſummativè, in quà non vi- Mmm 2 debimus

——.—