2⁰ De Sanitate hominis medicativæ artis eſt materia ſecunda, &&, uti dicat quis, ſecundum accidens, eo quod hujus dis poſitiones ſunt ſauitas& agritudo. Con ſtat autem, id nequaquam ſubjecti nomẽ me- reri, quod non primò& per ſe in eadem arte conſideratur. Verùm ſi penitius in penerralia Medicinæ nos recipiamus, pauloq; altiùs ani- mi noſtri diſcurſum intendamus, proprium ſubjectum facilè deprehende mus, naturam ni- mirum valetudinis, in qua explicanda omnia Medicinæ præcepta uno quaſi impetu colli- Medicinæ mant. Valerudo igitur corporis humani adjun- ſubjectum ctum quidem eſt, artis verò Medicæ ſubje- eſt valetu- ctum: ¶Medicina verò finis in corpore humano e dr 1 9 completur, nõ qua artis ſed Valetudini ſubjicitur. ni Hiac doctiſſimus V. alleriola lib. ilocor. commu. cap. 2. diſtinguit inter lubjectum conſideratio- nis& operis, ubi corpus humanum ſubjectum Medicinæ, non confiderationis, ſed operis eſſe diſputat: Id igitur Medicinæ ſubjectum eit, in quò ex plicando ejus præcepta exer centur. Atqui in valetudine conſer vanda& recu- peranda(ſi abſit) præcepta Aedicinæ ex- ercentur. Ergo valetudo Medicina ſubiectum eſt. Pathdlo- Pathologicam verò& Prognoſticam quod gica, Pro- ſpectat, quibus alii adhuc non contenti Diæte- gnoſtica ticam adjecerunt, perinde ſe res habet, ac ſ

quis

(mſtan 16 logicawidan umos Girider. iem wüdhle: eu daricce 1 dotdrnate,ne Ir dchotomnn donſtitaunt. De tommunisnm ACtas raronemps comdewgroc quametedacune crronesdelumas vetam Mecicnet exirelation, lant, unias& e tient: unde nen wont poogyoſt Geiperu ol 1 led eum aw bg ocmonezlant aentinn call, fet mdemih 1 lügem, ga Cuodlten 1 1 faitz ſga ben gNl epeonnn Ritlone, nan

V diergude u, Reiplhu