Hrr orpus ckuh ru iurumett. m Mnmeum monmn 2s e Tannotat ſegtt uit= ehenäſih ord— imus ſcdümda lar. Avemcinüil PvitAus.
pin nullopotekus ur 1— nguinem ſebmn Fer= atera vicemu rel== ttur fangubſei eiri u— im ingeniont 811 ð☚ꝓ)⁊ſum rureʒeesr e cor dilatmekt rd= ineri queat in tatt effundi imßehi po Sux autem cyi- qu † anguille ien „t=(trarocaletang ER Sspälſus tein ritt us, meliuscict R t'non llteru ,1— culiſque inqui m icetur. Omnim 80= tepofe quodmm bita. Et relenn
— dilirein validi
Dz MorU CuVI 1. 783 bus conſpeximus, quorum cor diſciſſo mucrone;cum ob ef- fluxum ſanguinis dimidia parte non repleretur, id erectum, à rarefactione repletum non fuit: ſed accedente conſtrictio- ne, portio illa ſanguinis quæ in corde reliqua erat, ultra qua- tuor pedes fuit ejecta, ut in magna frequentia nos& vicini conſpurcaremur. Unde evidens eſt, ſanguinem à parte pro- pelli. M
Propellitur autem q uod ita mutatus ſanguis cordi illiſque partibus ſit moleſtus. Si enim cor integrum, aut cjus vivi diſſectique mucro, aliave major particula, cultello aciculave pungatur; quoties pungitur, toties ſe quaſi naturali motu commovebit, etiamſi jam aliquamdiu omnem amiſiſſe mo- tum videatur.
Pelli autem A vena cava ſanguinem in dextram cordis au- Sed pellitur riculam, manifeſto vivis diſſectis animalibus conſpeximus: in 4 vena Ca- omni enim cordis motu à vena cava primum motus ini- va in aurs- tium eſt, quod cum dubitaremus an non fieret, quia cava 2an. auriculæ cordique connexa eſſet, cor& auriculam reſecuĩ- mus prorſus in canibus vivis à vena cava,& animadvertimus etiam tum venam cavam pulſare minimum,& ſingulis vi- cibus aliquid ſanguinis effundere. Quare& plerum que circa cor vena cava carneas quaſdam fibras accepit, quas alibi in vena cava haud invenias: eæ autem admodum conſpicuæ in hominis, bovis, canis cava poſſunt videri Motus autem ille venæ cavæ prope cor evidentiſſimus eſt, ut plurimum ta- men eum quoque in vivis canibus obſervavimus toto illo ductu ab hepate& à jugulo in cor uſque.
Auricula dextra quem accepit ſanguinem tenſione qua- Ex aurieu- dam& conſtrictione in dextrum cordis ventriculum pellit: la in car. nam& in auricula motus conſtrictionis momento prior, quam in corde eſt. Et dextro cordis ventriculo ad auricu- lam uſque diſſciſſo, manifeſto apparuit ſingulis conſtrictio- nibus aliquid ex auricula in cor propelli, quod& notat Har- vejus cap. 4.
Ita quidem pulſione præcipue ſanguis ad dextrum cordis TVyabitur ventriculum venit; ſed an non quoque& in auriculam& in:amen qus- dextrum ventriculum trahitur? Ita arbitramur: parte enim 7*°- ejus ſanguinis quem accipiunt interius ali debent: quod au- tem alere debet, trahi debet, quo pars eum ſanguinem acci- piat qui illi eſt utiliſſimus; pulſione enim etiam inutile a- mandatur; ut optime Galenus, ut ſolet omnia, deducit li- bris t. 2. 3. de nat. fac. Tractio autem hæc non tantum eſt vicini ſanguinis, ſed etiam remotioris, ut omnes partes vim eam habent, ne cito alimento deſtituantur. 4 Se