fanguiuans — bbus artmiue ne elt, quamg. ixerim kum Rre: id enin ba luodillemem — i abanden ra lem us cilcn — don aliunde a * videtur: u 1 — hotior elt, uinn 1e majoridunti ²2 naccepimu,a lfque reffierin — nus inillscikn — uun fnguinna

ilegeaenmmn um qun n teumn eeptaculisſuuiuti imen animasfna debimus. ccipi fingui un orem perfectonn — t ſcire non polim i ſanguiniftpemt x* in corde vuini — cognorilſequemt rdurare videbimu dis inquitenäu ³, vel in es mranun ꝛarte in alun. —tparte mruriltt 1 conſpiciturmm, enteque corporor ligata interneiobe a nobisfepiwt alere ſinguisckge

ma arterit umns im in extremitnef enitus nonſſta3e Vivis ex remadi

n effluit.

Ds M orv CIr 1. 763

Quo autem rotus ille ſanguinis motus nobis poſſit inno- Qui motn⸗

teſcere, ab ipſo fonte videtur arceſſendus. ut cognoſca- Solidum cibum in vivis canibus ſæpiſſime conſpeximus tur ſundi- eum in ventriculo ordinem, quo aſſumptus eſt, obſervare: ²u⁵εu ni- niſi nimio potu diſtentus ventriculus fluctuare cibum,& 77 3 c eum ordinem permittat immutari. eeaſs,

Quem recipit cibum ventriculus, etiamſi duarum tan- Cibhus pri- tum unciarum ſit, manifeſto undiquaque complectitur non mo hum- abſimili ratione ac plicatas crumenas globulum videmus peus pri- eontinere, ſimul& coarctatur ſuperius inferiuſque orifi-& 7e cium: quod facto in vicinia foramine, immiſſo minimo di-) 4 gito, ſtilove, promptum eſt explorare. Inferius tamen ori fi- cium dum deprehenditur plane occluſum, concidiſſe potius quam eſſe conſtrictum videtur, quod minima preſſione Eum arcte ventriculi chylum ſinat transfluere. Non raro quoque debi- cumplects- lior ventriculus, orificiaque ab illa naturali conſtrictione?", Seneiu- deficiunt,& tum ſolent laxiora ſentiri. Seen.

Retentus in ventriculo cibus, totus à cibi, potus, ſalivæ Eum bume- que liquore permadeſcit: nec ita multo poſt poroſus& pla- at ventri- ne ſpongioſus conſpieitur: quandoquidem, ut veroſimile culi humor. eſt, is liquor aliquid ſubſtantiæ cibi elicuit& imbibit.

Paulo poſt in minima inciditur& quaſi diſcerpitur fru- Incidit hu- ſtilla,& tenuis& craſſior cibus, imo in canibus ĩipfæ ovo- mor acidua. rum teſtæ: quod ſine dubio ab humore quodam acido con- tingit, qui vim diſſolvendi habet. Ita experimur ventricu- lum cibi mole aut craſſitie gravatum aſſumpto aceto, ſucco citri, oleo ſulphuris aut vitrioli, levamen ſentire. Neque id quiſquam in ſalivam aut bilem in ventriculum regurgitan- tem referet, qui in calida ſaliva, bileve bubula, aliquot horis panem macerari viderit,& ab iis tamen non comminui: in centenis quoque& pluribus canibus, quos hanc ob cauſam vivos ſecavimus, invenimus tantum in duobus bilem in ventriculum confluxiſſe, quorum unus inediam paſſus erat per triduum,& in ejus ventriculo, mirandum viſu, bilioſà ſpuma erat ita denſa, ita bullans, qualem in lixivio lavanti- bus Hlotricibus videmus innatare.

Acidum autem illum humorem conjectamur ex liene in E ene. ventriculum venire, quod non alia pars acida in corpore no- ſtro ſentiatur: quodque deglutito cocto liene& præſertim ſuillo, gravitas quoque ventriculi à copia& craſſitie cibi e- mendetur.

Ita cibus liquori per minima commixtus, tractu tempo- Poſea cem- ris conſiſtentiam tenuioris cremoris hordei coctione adipi- mutatus in ſcitur: quam ubi accepit, tum demum cibus ad inteſtina“emorem-

protruditur. Verum

——————

—— —y