Druckschrift 
Thomæ Bartholini Anatome Ex omnium Veterum Recentiorumque Observationibus, Inprimis Institutionibus b.m. Parentis Caspari Bartholini : Cum Iconibus novis & Indicibus.
Seite
39
Einzelbild herunterladen

— LIn. I. 1— äccitur tenäd,

pium, meuum, ☛ endinoſumck, 71 n, illudquenr ne ſeu finemun ¹ ſculorum tentb um e locuendo, ſi nis, cum unt in ſübſtantu,uh

4i= dur principiumſn am, quiinſeritmn ti lper ſuperfcciemn ineryusinſerti hecleri regulammu — in caudam, iiih Alicet Johumi m - utat perindeele” inem mucculimmn lorum motusoht nveniatur in maui =X abdominismh ,t, ſive enim ium ratur, æqueffir

— digere muſcumu

umentis pneundi eurne bene digiänn e vera inyenütn.,i

„ plerique ſirimn = unt, quare robyié — nſeri. Quodſena - oponit Niulmuu,il addam, adcocfi in, ſiin chinil ecct in lar,ugen —. Aliqui moſclte — diaphragma) i-

trem ſeu cpin aucis in mediot

— m maxillam ljet ¹

D= INFIMO VENTRE. 39

De carne muſculorum cenſet Stenonius, non eſſe paren-An paxen-

chyma vel tomentum, ſed fibrillas, quæ arcte ſibi connexæ chyma? tendinem componunt, laxius junctæ carnem conſtituunt. De fibris carneis conceſſerim, quæ à tendinofis differre vi- dentur. Quanquam in prima partium conſtitutione ſint ſibi ſimiles,& in ultima quoque reſolutione. Hinc Riolanus Pater, in valde ſene vix quidpiam ſupereſſe præter fibras.

De ventris quoque longitudine monet idem Stenonius, non eſſe ſemper menſuram fibrarum carnoſarum, cum lon- giſſimus ſæpe venter breviſſimas obtineat carnes.

Finis ſeu cauda muſculi aliis tendo dicitur, aliis chorda, Finis mu- item dπνραιφρ; eſtque finis modo teres, modo latus, mo- ſculi unde do longus, modo brevis, modo unus, modo plures. Finis au- confter, Ga- tem, ſive tendo putatur communiter conſtare ex concurſu 7 5 75 fibrarum, ligamentorum,& nervorum tenuiſſimorum, pau-„i? latim in idem coaleſcentium. Volunt enim nervum cum ad muſculi locum pervenit, in varias ſciſſuras dividi,& his ob- viam ire ligamentum, quod eodem modo findatur. Hinc ſtatuunt

I. Tendinem ſentire, ſecus quam caput, quod volunt eſſe An capur inſenſibile& immobile. At falſum hoc; quoniam princi- nusſc uli ſis pium muſculi tendinoſum, quando pungitur, æque convul- inſenſilule? ſiones gignuntur& ſæva ſymptomata, ac ſi finis muſculi pungeretur. Deinde principium muſculi habet motum; er- An immo- go& ſenſum. Motum habet: quia muſculus etiam in capite bile? contrahitur& expanditur, præſertim quando carnoſum eſt..

2. Finem ſtatuunt eſſe craſſiorem quam caput: quod An fii⸗ tamen aliquando verum; aliquando non, ut in bicipite,"440r ea- K aliis. Ine.

3. Volunt tendinem eſſe molliorem ligamento(ut vo-

cant) ſeu principio muſculi, quanto nimirum eſt durior nervo. At contrarium eſt verum, videlicet tendinem eſſe du- riorem principio, quia ſæpe abit in oſſeam,& cartilagineam naturam, ut in pedibus pennatorum; principium vero non item. Præterea negatur nervos ingredi tendinem. Nam A- An nervi quapendens& Riolanus obſervarunt ſectione multa, eos ingredian- ingreſſos muſculi carnem, diſpergi in minimos ramulos tur tendi- euntes in ffexum quendam membranoſum,& deinde in ni-"em. hilum abire, ſeu deſinere, antequam in tendinem veniat. Deinde nervus eſt mollis, quomodo ergo duro corpore miſ- cebitur? Nec ſenſu magis deſtituetur finis quam caput, cum neque ad hoc nervi perveniant: nam nervus inſertus deor- ſum tendit, non ſurſum.

Magnitudo muſculorum varia eſt pro partium movenda-

C 4 rum