18. J. 1 T*A6 — reliqux adlgh

itcoloret, a

il auraelt, m n Ceparum tuui cecte ſentinet Ge

1s& manibus. „— uſtulx aquolen. — en nimis denh entia enim luann =nanus microfcoi cretoria vaſälin quandam helln ö= nilem, ad pretu. — Sterdum tenlädi. kt denfäquia ſubjectas, ſenn Wuinis ppiritum a K extremidtum — punt qui ſine cit bemie& Hungm

us evaſit.

ſicca temperi, ſa nihilex ſecu- —nuod voluérela ctione proprid — je partis, vaporel , utrecte difpun cta vero cuti 1I = Ethiopibusäli-

it Malpighius pur. Eſt autem au- A eſt,& quideni — r immernaKink- z cutis offenloge rbus corpoti tij a is veſicatoni de dcutem enim 4 t&c dolor. Inc- nem& generalo

Atcuti, homileft — ter naturam jactr le ſe Feli lun

6

19

*

DE INFIMO VENTRE. 17 teſtatur,& in febribus ardentibus varioliſque contingit. De cauſa exuviarum ſerpentis, erucæ,&c. vid. Senguerdii Exerc. Phyf. In Podagricis obſervavit Salmurh, in tertiana inter-

mittente, aliiſque. In demortuis candela vel ferventi aqua ſeparatur: in vivis Phœnigmis. In glande non cuti, ſed carni adhæret, ubi iccirco non cuticulam eſſe, ſed cutem tantum tenuiſſimam judicat Riolanus.

C A y. II. D E CU T E.

Utis, Græce pα quaſi cνᷣ vinculum, eſt integu- Cutis quid? mentum corporis commune; vel membrana, tempe- rata, ex ſemine, à propria facultate, genita, ut ſit tactus in- ſtrumentum,& ad ſubjectarum partium tutelam.

Dicitur membrana, quod intelligendum non ſimpliciter, ſed ut membrana ſit ſui juris& proprii temperamenti. Male Refutatur ergo ſimpliciter Piccolbomineus voluit cutim eſſe ſimplici- Piccolhome ter membranam; Cutis enim craſſior eſt,& habet ſubſtan-“""s- tiam propriam, eſtque temperata.

Lindano ſubſtantia cutis reapſe gemina eſt: exterior ner- vea, interior carnea. Utriuſque ſimile in cortice mali auran- tii cerni. Hinc in ulcere cutaneo mundificato incarnari ci- tius partem, difficilius cicatrizari, quia cutis interior eſt Pars ſanguinea, exterior ſpermatica. Nicol. Maſſa duplicem quoque olim credidit, internam candidam& mollem, ex- ternam duriorem. Illam glutinoſam, hanc ſpermaticam vocat Spigelius. Glutinoſam quoque cutis carneam partem, albam fibroſam appellat Roffinckius Ex accidenti id fieri exiſtimat Riolanus, quia cutis craſſities in plures cortices ſecatur. Et Fo. Th. Schenckius recte negat ex ſe carnoſam eſſe, niſi qua parte à carnoſo panniculo mantellum accipit.

Aliorum autem ſententia eſt, Materiam eſſe ſemen& ſan- Materie guinem, probe invicem miſta, ut cutis habeat mediam natu- cutis qua ram inter carnem& nervum. Unde Galenus ait, quod ſit Galend- quaſi nervus ſanguine præditus: non ait ſim pliciter, ex carne & nervo, ſed cum particula quaſe. Nam& membranæ eam aſſimilat, quia alicubi extendi pPoteſt, ſentit exquiſite, albi-

Cat.

Ariſtoteles ex carne exſiccata& quaſi ſeneſcente cutim Ariſtateli. conſtare voluit. Atqui cutis deglubitur facile à ſubjectis partibus,& inter carnem& cutim eſt pinguedo, membra- na,&c. ad quam opinionem Fernelius acceſſit, quando cu⸗-

tim