utere le.

inam glo. eitaque au- contemplai

um, evada

d, ſi omma dignitate a u, ſed w. dem a ml gregie. Ba m hujus k jzus opuſdl

am, in aul- s eſſe ar ſanoo

——

ad eum oml 68 8 ſe jarier

drum an

iwali-

VvITA AUCTORIS.

ſandum, cujus ſe, ut ſupra dixi, plurimi hominum reos facere ſolent, nimirum ignorationis naturæ. Beatus videlicet auctor vitæ ſuæ pretium metiri ſciebat, atque adeo, quamdiu vixit, quantumque potuit, tempus bene impendebat, ad opera creatoris contemplanda ac perſcrutanda, ſæpe dicere ſolitus; omnia alia oblectamenta(ſ. quæ tantum talia eſſe videntur, non autem re vera ſunt) craſſiora, quae v. g. a luſibus, confabulationibus& com- potationibus penderent, minime comparanda eſſe cum hiſce, quarum nos, contemplatione operum divinorum, participes fieremus. Hiſce namque nos omni tempors, loco& in quacumque demum humanæ vitæ ætate, ac habitu, frui poſſe. Omnia autem ea in deliciis habebat, quae continent tria regna naturæ. Nec minus delectabatur vermicu- lo, pulverem inhabitante, quam altiſſima, exquiſi- tiſſimisque coloribus exornata, planta. Nulli adeo pepercit labori, tam in colendo Botanices ſtudio, cui inprimis operam dabat, quam in colligendis plantis. Hujus rei ſtimulum ipſi indiderat, ſicuti de ſe Ipſo in præfatione monuit, cupido quædam inſatiabilis, eique quaſi innata, quam a tenera ſta- tim juventute perſenſerat, opera Naturæ colligen- di, eaque cum attentione contemplandi. A primis vero annis plantas collegit, aliaque naturalia, iisque admodum delectatus eſt,& quidem ſemper

b 4 im