*+—

„ 2 Poxya

— 3———

tuit; vid. d. I. 24. pr. z. ad L. Iul. Neque ſtupri damnata v- xor duci potuit; licet maritus vxorem ſuam, adu lterii d a b mnatam, ad ſfocietatem iterum intra biennium admittere potuerit, forte ob illam matrimonii ſanctitatem,& diuor- tii odium.

———

Ad Teutones noſtros provectus, de eorum pudicitia ac

modo eam conſeruandi diſpicio. Equidem certum eſt, il-

los caſtitatis laude maxime floruiſſe; quandoquidem& iis, ö quae ſolent pudori repudium mittere, facile caruerunt. Jep- ta, inquit Tacitus, de morib. Germ. e. 19, pudicitia agunt, nul- 4 li⸗ ſpectaculorum illecebris, nullts conui viorum irritationibu cor- ruptae, litterarum ſecreta viri pariter ac feminae ignorant. It li- cet rei ſc. venereae, vt explicat Hertius in Mtit. Germ. Let.

P. 1. c. 76. 2. nulla fuerit occultatio; nec tamen eo ad laſci-

uiam irritati ſunt; quin potius intra vigeſimum annum femi- V

b nae habuiſſe notitiam in turpiſſimis rebus habuerunt teſte Iul. ö Cueſare. VI de Bello Gall. c. 21. Hinc ſera iuuenum venus, V eoque inexhauſta pubertas, vid. Couring. de habitus corporum German. antiq.& nou. cauſſis S. 2. C. 2. J. 5°. ſeg.& Baurgra-

—

3 fius in not. conf. Hertiu- Polit. D. 2. J. 2.. 9. Quare cum 4 in ſummo apud Germanos honore pudicitia fuerit,& venus 8 praepropera eisdem turpiſſima habita; mirum eſſe non de-

3 bet, quando erga impudicas inexorabiles extiterunt. Ita

enim Zacitus all. l. Nula, ait, etiam publicatae(vt legit Lipſius) pudicitiae venia: non forma. non aetate, non opibus maritum in- uenerit. Adeo iracundia magna erat erga feminas, voluntare ſua inquinatas, vt ne veniae quidem ſpes ſupereſſet. Vnde forſan hodienum eſt paroemia:

b Wer