inter patr

DE POzZNA —————— 3 em naturalem& adopriuum inſtituiſſe, quam con- jecturam confirmare videtur L. 20. eod., quae eſt eiusdem

32

Papiniani, atque ex eodem libro, neque aliud dicere, quam

quod naturalis haud praeponatur adopriuo patri in accu- fando. Praeterea autem ICtos in exponenda lege lulia in

diuerſas abiiſſe ſententias, ex L. 24.& f. w. ad L. Iul. de a- duit. apparet- f. XVI.

Tametfi vero Quirites impudicitiae acerrimi extitere vindices, crimenque ſtupri ſat grauibus cohibuerunt poenis; id tamen non prohibuit, quo minus tuta quaedam venus, conceſſaque furta licite exerceri potuerint in Republica Ko- manorum; ita ſenex apud Zerentium Adelpb. MM. I. Icen. 2. non eſt flagitium, crede mibi, adoleſcentulum ſcortari. Quod vt maxime ad intelligendos eorum mores, legeſque de his cri- minibus latas explicandas facit: ita neceſſe eſt, vt diſquira- tur, in quas feminas debacchari licuerit, vt a poena fuerint im- munes. Ac primo in ancillis non committi ſtuprum,& im- pune, quod ad poenam pertinet, eaſdem vitiare licuiſſe affir. mat BPapinian. L. 5. pr. w. ad L. Ial. de adult. Paul. L. 2. ſent. T. 25. Ancillarum ſane ſiuprum, niſi deteriores fiant, aut pey ea⸗ aad dominam adfestet, citra noxam Habetur. vid. Horat. L. 1. Serm. Satyr. 2. Equidem ea erat ſeruorum ſeruarumque conditio, vt rebus aequipararent Romani ‚neque dignas cenſebent an- cillas, quarum pudicitiam legibus cuſtodirent, iuris connu- bii expertium. conf. Gunalingiana P. 10. c. 2. ſed potius re- linquendum eſſe domino, vtrum damnum vel iniuriam vellet perſequi, nec ne? quare legis Aquiliae actio& iniuriarum competebat ei, vt& de ſeruo corrupto, v. all. L. 6. L. 2.

F. J.

2

—+—