24) DE POENA

.⁴

84——-————,

humilitas non denotet abiectum vitae genus, vt hac Spho

expoſui; certum eſt, h. I. citatos lenones, artem ludicram facientes, in ſcenam prodeuntes, iudicio publico damna- tos infames fuiſſe; vid. L. 1. pr. x. de Eiz, qui not. infam. L. 4.§. 2. eod. L. 45.§. 7. v. de R. N. L. 7.§. 2. x. de publ. iudi-

rio; conf. Heinecc. x. de bis, qui not infam. Qui„cum ple-

rumque ex vulgi faece vilisque conditionis ſunt& infames; mariti odio relicti ideo fuerunt, quod id hominis tantum

committere facinus auderer; vt& libertus, qui perquam in-

grati animi notam incurrit, quod honorem familiae debi- tum laedit. Vt taceam de ſeruo, quem e numero humi- liorum eiicit Macer. L. 1⁰. pr. ⁊. de poen., ac tantum ad eo- rundem exemplum puniri dicit. Poena itaque eorum, qui honeſtiore loco poſiti dicuntur, publicatio erat dimidiae par- tis bonorum; quemadmodum& adulteris eadem pars aufer-

tur. Humiliores autem, cum corporis coëreitione, relegantur.

Corporis coërcitionem fuiſſe fuſtibus caedere indicat Vlpia- nus L. 5.§. f. 1. 7. de poeni-; quod ad liberos pertinet; L. vſt. v. de Iniur. I. 24. f. 2. de poen.; ad cuius exemplum

flagellis caeduntur ſerui, quae poena ſeruilis eſt; vid. Lis.

r. de Accuf& inſcr. L. 10. de poenir. Fuſtigatio conſiſtebat in modica caſtigatione, ſic Calliſtrato vocatur fuſtium ad- monitio, L. 7. de poeni⸗, qua multo atrocior erat flagella-

tio, ſeruilis poena; L. 10.§. 12. ff. de in iu- voc. vnde ver-

hera ſeruilia, in L. 12. v. de fur ſiſc, conf. Dionyſiu. Gotho- fred. ad H. l.&o ad L. J. S. f.& L. 7. de poenir. Corporis coër- citionem ſequebatur relegatio, qua ſalua civitate in inſulam aliquam, aliumue locum, vel ad tempus, vel in perpetu- um mittebantur; L. 7. ſ. 4. ₰.-. de interdic,, perpetuam ta-

men