vel is qui à primo limine noſtra ſacra civilia guſtaſſet, convellere polſet, vide Valt. ad d.§. 2 9. u. 9. Ant. Fab. decad. 9. err.:I. Donell. a4. 8. 2 5. uu. 2. Iuſt. de acl. Diſl. Jaſ.& Zal-quos refert Gotfred. in 1. 32 ide reb. cred.(f) Spræterea, ubi Interpp. luſt. a. t.
In his autem actionibus ita comparatum, ut judex reum nec condemnare poſſit,
nec abſolvere niſi arbitrium ſuum, hoc eſt, interlocutionem, juſſum& præceptum
prius interpoſuerit. Sic actio, quod metus cauſa eſt arbitraria, ex qua non ſtatim reus condemnatur: ſed ita demum ſi iudicis reſtituere jubentis authoritatem inſu- per habeat, 1.14.§. 4. f. quod met. cauſ. Unde Prætor judicium hiſce verbis dabat
perferendum ad judicem ſpecialem, qui judicaturus erat: Si paret Sempro- nium Sejo werum intuliſſe, ur aliquid extorqueret, id niſt arbitrio
tuo reſtituetur condemnato. Vide Theoph. ad tit. de interdict. Bart. ad§.
praterea 3˙. Iuſt.h. tit. Ex quibus conſtat, quod errore non cateat eorum ſententia,
qui arbitrium illud judicis ſententiam de finitivam vocant, indeq; duas in his ju-
diciis ſententias ferri, tradunt eleg. Ant. Fab. decad. ¹⁹. err. S. Heig ad d.§ 1, luſi. hit.
„. 4. Diſſ. Vaud.:* quaſt.=⁷ 4. llud autem difficile eſt definire: quid differant arbitra-
riæ actiones à bonæ fidei, adeò, ut Faber fateatur diſcere ſe quàm docere malle in
hoc juris articulo, ut refert Mynſ. ad A.§ 7. lſt. h. tit. Nos hanc differentiam inter
hæe judicia oblervavimus, quod in altero naturæ actionis tacitè continetur, ut æ-
ſtimet judex, quanti condemnet alterum, in altero verò quemadmodaum ſatisfa- ciat nunc condemnatus, nunc abſolutus, d.§. ⁰. d.§. 5:. luſt. de act. Vult. ad d.§. 2ũ. Inſt. C. eo. uu. 16. Diſſ. nonnulli ad d..30. fuſt. h.t, qui negant differre judicium bo- næ fidei ab arbitrario, ſed malè ut apertè conſtat ex d.. 306. Hinc Paulus iin l.⁷. ff. de
20 quo cert. loc.&& 1.35. ff. de uſur. Mareianus& Papinian us in l. J. Hde in lit. jur. Es!. 5.
§. 2. ff. de uſur. arbitrarias actiones bonæ fidei opponunt. Sanèi nterpretatione& propter adjuncta nonnulla arbitrariæ actiones inter bonæ fidei judicia connume- rantur, 1 3³.§. 2, f. commod. 1,6. ſf. de in lit. jur. quod in quibuſdam iuris arriculis haud
difficilem vim ac poteſtatem habent, præſertim ſi ad officium iudicis oculos con-
vertas. At verò maior concertatio inter Dd. de eo eſt, utrumne actiones arbitrariæ
tertiam ſpeciem diſtinctam à bonæ fidei,& ſtricti iuris iudicus cõſtituant, id quod voluerunt, non oblcuri nominis ICti, Donell. Eguin. Bar. Hot. Heig. Mudæus ad d.§. 21. Iuſt. de act. Ant. Fab.:1 ⁷, com.:¹.&s 2.& decad. 156. err.. Duar. ad.. J ſf. de lit. iur. Coral. miſc.;12. Ego verò ſententiam Schneid. W eſ. Mynſ. ad a.§. 51. 1uſt. hoc tit. amplecti malo, arg.§. 2§. luſt. de act. Vide Vult. ad! un. C. ubi, de eo quod cert. loe- 2. 15. G. ſeq.& ad§. 25. Inſt.Ae act. Gœd. in tr. de contr. ip. c. 11. eoncl,:1.u. 11z7.
LXXV.
kPendent ex hac diviſione multæ& magnæ differentiæ bonæ fidei& ſtricti juris judiciorum, de quibus latè videre eſt apud In-
terpp. ad g. 25. Inſt. h. t. nos paucas recenſebimus. Primò igitur in
bonæ
——