8
pen. h.:. u. 6. Quia verdò in hoc iudicio judicis eſt in id incumbere, ut pro rata eol- latis in cõmune iis, quæ à parenribus ad liberos pervenerunt,& collationi ſunt ob-
noxia, res hereditariæ dividantur: l.pen f h.t. l.41. 25. C. eo. Hinc quæritur, an ſum- ptus ſtudiorum cauſa, veluti alimentorum, librorum gradus puta docturæ, à pa- rente ſubminiſtrati conferri debeant? Et negativa ſententia, ut eſt communis„ita Vera,& ſtudioſis(ſine quibus nulla diu Relpublica ſubſiſtere poteſt, Panorm. ad
e. ult. de jud.) digna, l. 5o de reb. cred. ubi Coſtal. KRebuff. privilog. univerſ.[z. nu. 2.
& ſ**. Schneid. ad§. 20. Inſt. de act. P. Gregorius S&yntag. ę: num. 2. Fach. 5. contr.„. Cothm coun. 3.u. 27.& y·. Hartm. Piſtor.. quaſt. 19. latè Daſſel. ad conſuet. Lune- burg. art. 19.2.15. uſq; ad n. 3 ½. Rutg. Rul. ¹. J. c.: 2. n. 22. de interrog. Thomingius quæſt. 32. u. 7. Ad limitationes tamen ſequentes attende. Quid enim ſi filius ſum- ptus malè collocarit,& in improbos& malitioſos converterit? Bart. u. ¼. Bald. ⁷ 5. Jaſ. num.3. Dec. uum. 7. ad autb. quod tamen, C. de collat. Fach.i coutr.. Hartm. Piſt. 7. quæſt. 19.n. 7. Schneid. ad a.. 20. 1. de act. Quid ſi filio bona& facultates aliunde ſuppetant, eorumq́; adminiſtratio ſit penes parentem, nec ſatis conſtet, utrum de ſuo, an verò de bonis filiif ſumptus pater ſubminiſtraverit, l. Neſennius 3 ½. rb. veriſimile eſſeff. d uegbe, geſt. Barin d. Neſennius, Rebuff. de privileg. ſcholar. privil.
Js circ. in. Coſtal. in d. l. Veſenniu, Ihomingius deciſ. 32. u. 12. in ſin. Garſia. de ex-
penſ.&& meliorat.§. 4. nu. 2. Menoch. iib. 3. præſumpt. 30. u. 2 g.& lib. a præſumpt. Dn.
Ericus Hœd. Aismρ. 20. theſ. 23. 191.„. 2. Hartm. Piſt. u. I. quæſt./9. nu 6. Fach.I. contr.
53. Anton. Fab. decad. 22ꝛ1, err. 7. hiſce rectè caſibus cum citatis Dd. collationis oneri
ſubjacere ſumptus ſtudioſorum cauſa factos dixerim. Vide VVeſ. couſ. 0.. 2. Jal.
in auth. quod locum,(. de collat. Schneid. ad§. I. de ac. Diſceptandum hoc loco&
illud in medium proponam. Quid ſentiendum de conſuetudine paſſim in Ger- mania recepta, qua frater natu major bona dividit cõceſſa optione minori, utrum
c jure civili deduei poſſit? Quod ſi negaveris, meum calculum quoque adjiciam,
vide§. 20. J.de act. ubi Interpp. I. 2. icom. div. ubi Bald. Bar. VVeſ.in par. ff.h.t. n. 16.
Geil. 2.96116. nu.1½. Menoch. 2. de arbitr. jud. caſ.: 2 4. Tiraquell. de jur. prim ogen.
c. 6°Quamvis jus canouicum hic aliud ſtatuat, c.:1. de paroch.& jure Saxonico illa
conſuetudo dilertè ſit comprobata, Candrecht ¹b. 3. art. 29. ibi.: Da ſoll der elteſte
theylen/ vnd der juͤngſte kieſen/ Coler in er. de proceſſæxec.p.⁊.c. 3.z. 40.(g) omnes
mobiles& immobiles, ſive in ipſa hereditate inventæ lunt, ſive occaſione here di-
tatis acquiſitæ,? 9. 9. 10. 11.12. famil. erciſc. non tantùm defuncti propriæ, ſed etiam
alienæ, quarum tamen ad heredes redeat periculum, A7,9. 10. 1.2y.§.!.1.47. Ff h. tit. nontamen nomina, quia ipſo jure ex l. 2.tab. 1. dividuntur, /,2.§. fin. l. 4. ff.h. ttt. 7.6. C. eo. Gotin!.25.§.i¹.f.h. tit. non obligationes individuæ,!.2.§.9. G. O: fin. x h.t. non noxiæ res, veluti mala medicamenita libri improbatæ lectionis, nec res erimi- ne aliquo, ut ſacrilegio quæſitæ, d.1.. 5.z.&. 2. ffi.t. V Veſ. in par. ſy.h.tmum..(b.) teſte enim UIlp. in litem habeo 22.§. peu. ff. b. tit. hoc iudicium conſtat ex duobus: id eſt rebus& præſtationibus perſonalibus. Præſtationes autem perſonales trium b 4 junt


