ebard.Ijin. C. h.t.l. 2.. 21. 3 S. ff. eo.1. 7. ffde acq. heri f. mand§. fidle iuſſor non tautum, I.de fidejuſſor.l..& tot. tit. C. de hær. act. l.:70. Ff. de ⁷.§. Cum enim defuncti bona cum ſuo commodo& incommodo, onere& favore ad hæredem tranſeant, I uibil aliud 2 †. de V.§. Et verò ex perſona hæredumm utationũ obligario non patiatur, l. 2.§. ex his,. b. t. conſequens utiq, eſt, hæredes non minus, quàm eorum autores teneri debere, A.1. 5. d. l. 2. ff. h.t. Quanquam autem olim apud veteres in dubium vocabatur, utrum facti ſtipulationes in hæredes debitoris tranſmitterentur, Juſti-

nianus tamen re mota omni dubitandtratione conſtituit, indiſtinctè tranſire, niſi aliud actum ſit, d.¹ 1½ ff. 1.t. Obligantur antem hæredes pro portione hæreditaria, ſi dividua fuerit dandi obligatio,.2. ubi Cujac. Donell. 1./2. Qh.t. eo. ſi verò in- 1 dividua natura,& jure ſit obligatio tenentur in ſolidum hæredes, A7 2.. item ſin- facto,l.ſeq.l.4.5. S. fin 1.72.1.111.If h.t. Donell. Duar. Giphan. Ferrar. Cujac. in a.l.. ff h:t. Hoc loco fortè non planè à re alienum eſſer, ſi paucis diſſererem de dividuis & indivis obl. materia ſanè digna quæ evolvatur& xaminetur accuratè. Quia ve- verò quæſtio lonęs eſt intricatiſſ

ſima, quę vel peculiarem deſiderar diſſertationem Inſtitutum monet, ut eam tacitus præteream, ſi qui tamen hujus rei cognitionem deſiderant eos remitto ad Eguin. Bar. in tr. de dividuis& individ. obl. qui bonam nobis in hoc juris articulo navavit operam. Audiant quoq;& conferant Donell.

3 5. concl. 22.( f)§.1I.& ibt Dd. I.h.t. Seſic itaq, I. de act. cum ibid not. I. de act.!un. C(. de R. D. A.l. 2.l.69.1.7141M.74 1.12 S.f h. Gomez tom. 2. de ſolut. c. 0. nu. 22. dare au- tem hic opponitur facto, non quod dare factum, non lil. verbum facere, ubi eAl- ciat. de—§. ſed quo in hanc oppoſitione illud factum conſideramus, quod do- minii jurisq; translationem non habear, ut eſt reſtituere, tradere, ite, agere, ſive il- lud factum ſit affirmativum, ut inſulam ædificari, ſive abnutivum, ut perte non fieri, quò minus ire agere liceat, Don. 2! 2. 13. ffht,(g)adverlamur igitur iis, qui colligentes hoc argumento, quæ in petitione non funt(aſunt)ſed ſaltem in preſta- tione, ea in obligarione non eſſe, cum quibus dilputandum nobis nõ eſt cum vul- gatiſſimas juris poſitiones negent. Negant enim ullas faciendi obligationes eſſe, cum tamen nihil frequentius ſub tit. de V. O. occurrat quam quod obligationes ſunt aut dandi aut faciendi: item ex omni obligatione vel dare vel fieri oportere. Et quorſum, queſo, illa verba in formulis actionũ& iudiciorũ ſpectant, ſi paret fa- cere oportere,& ſic imaq, uſt. ubi Vult. de ast. ſi factũ non eſt in obligatione, aut cur JCcus novari obligationem faciendi ait, ſi non transfertur, Uobligat. fers, ff. b.t. ubi Donell.& Interpp. communiter. Quid verò num ut ex ſtipulatione dandi præcisè obligamur ad dandum, de quo nulla eſt lis apud Dd. 1.75. 8 fact. ibi Donell. Quiac. T.2. ubi gloſſ.ffeh. t. exceptis tamen paucis caſibus, de quibus Jaſ. in d. /,2. tractat, ita eriam ex faciendi præcisè tenemur ad factum? De hoc verò poſteriori membro contrariæ circumferuntur Dd. opiniones. Sunt enim, qui exiſtimant faũ promilſ- lum, ita eſſe in obligatione, ut& peti poſſit, adeoq; iure iudicioq́ ad id cogi pro- . 1 miſſor,

Duar. Gujac. Giphan.& Dd ordinariè ad A.! 72 fde. Gœd. in tr. de ſtipulat. C.