ſeſſione ſit,& hæres inſtitutus hereditatem petat, exheredatus in modum contra- dictionis querelam inducit, quemadmodum ageret ſi non pofſideret ſed peterert. f.§. S. ⁊5. ff. de inofteſt. Cui enim damnus actionem, ei multò magis competere ex- ceptionem eſt tritiſſimum. 1.156.§. 1. f.de R. I. c. aui ad agendum 71. d.&. I. in 6. Vel. in pr. ff. de inof. teſt.(b) huc pertinent fidei commiſſarii univerſales 1. 1. C. de inof. teſt. ſucceſſor heredis l. 10. ff. eo. fiſcus 1. 1⁰. C. eod. qui bon. poſs. contra ta- bul. accepit 7. 20. in pr. verſ. quemadmodum fr. de bonor. poßÜ. cont. tab. Bocer. cl. 4. diſh. 24·theſ⸗26. VVeſ. n. 9. ſfe h.t. Donell. 19. com.§. Duar. c. g. de inof teſt.(c) De jure veteri eo colore exheredatos vel omiſſos in conquerendo uſos fuiſſe qui neget video eſſe neminem in pr. J. de inoff. teſt. l. 1. 2. 3. ff æo. hodie verò hunc colorem non amplius prætendi opinatur Bart. in I. 13. ff. t. tit. ſed vid. Vigl. Heig. VVeſ.
ad d. pr. J. de inoff. teſt.(d) conſtitutum per Nov. 115. c. 3. vid. Auth. C. de liber.
praterit. ubi Donell. Geil. ¹. ⁹ſ. 115. quæ in hoc jure veteri derogavit, quo teſta- mentum in totum per querelam ita corruebat ut nihil quicquam in eo valeret, ac quafſi inteſtatus deceſſiſſe teſtator erederetur./ 9.§. pen. ſ.7.l. qus repudiantis.§. ult. ff. de inof. teſt. VVel. in par. ff. eo. n. 1.(e) Qui enim fieri poteſt ut ex teſtamento quod nullius momenti, quod inutile, nullum, legata præſtentur. Nonne verum quod nullum eſt, nullum quoque poſſe producere effectum Dd. ad 1. J. ff. de lub.& poſth.? Atqui teſtamentum, in quo filius in poteſtate conſtitutus, eſt præte- ritus, eſt nullum, nullius momenti& inutile§. 2. 1iq, VVeſemb. 1. d. exher. liber. U. filio 1741. 4. ff.de injuſt.-rupt. Scitè Cujac.ad..1.... tit. Dn. Eric. Hæd. A. diſt. 16. th. 16. Diſſ. Dauth. in tr. deſteſtameutis nu. 9s. Donell. ad Auth. ex cauſa C. de liber. praterit.& 6. Com. 13. Duar. ad tit. de inoff. teſt. c.z. per Nov. 113. c. 3. quam de vera Præteritione ſeu cauſa nullitatis interpretantur. Sed vereor ut animum ſatis ad mentem Jultiniani adverterint. Veriſſimum namque eſt illam Nov. ſi paulo ac- curatius perpendatur, ad eam præteritionem pertinere, quæ exheredationis loco eſt, id quod ex mente& ſcopo juſtiniani tam manifeſtè eſt colligere quam quod manifeſtiſſimè. Propoſirum enim Imperatori fuit, ut jus vetus de exheredandis liberis, ut ab æquitate prorſus alienum, immutaret. Quicquid ergo huius luſcipi tur ab lImper. ad eam omiſſionem ſpectare ſciendum eſt. quæ vicem exheredatio- nis obrinet. II. Agit lmper. in dict. Nov. de ea præteritione quæ erat coniuncta cum iniaria utàâ teſtatorum iniuria liberos vindicaret cap. 3. ibi ut liberis falſs accuſac junct. pr. hæc autem dispoſuimus. Hinc ſic colligo. Quæcunque præte- ritio nulla huiuſmodi afficit liberos iniuria ut ſcireumtcriptionem in parentum ſubſtantiis patiantur, de ea quoque nihil tractatum in d. Nov. 115, c. 3. Atqui præ- teritio patetna quæ teſtamentum ipſo iure conſtituit irritum, quia in forma pecca- vit teſtaror V Vel. ad pr. laſt. de exher. liber.& li Dd. ommuniter, non efficit, ut liberi cum effectu iniquæ condemnationis& excluſionis à parentum hereditate, excludantur. Quia teltamentum vereri iuxta ac novo iure, quæſtione nollitatis,
implo-
e “ 3
rem intentari poſſit, 75.. perator f deinef. Qnod ſi verè exheredatus in pof