eon * oſtro do. uam has
=ũ qu. Beiyilis, Ku dici.
* lie accij rA. hel. iüsnoltn A kdvun 2 aztoribun — ongellit — mitione ¹(ſteisvo- n un. Etſ Mdprecte eleex⸗ Nauédi d inox an n. de ne heri⸗ uodem 1R0io a cluobus, aa m, aut Sſepulch. Aandyverts- ervenut, = D4.4, rr alis per⸗ — 7.7,23,
a iſco etii
l Fe am⸗ — Duar. — 7 Me-
noch⸗
noch. 2. ar Btr. jud. quaſt. 25. De jure Sax. huic quæſtioni nullus eſt locus. Con-
ſtat enim, illam eo jure rantum eſſè criminalem actionem, ex qua ad pœnam cor-
poris afflictivam agitur, Wann die Klage an Haut vnd Haar gehet/ Landrech⸗
1ib.z. art. ĩ3. ibi: vmb alle Schuldt/ e ub.:. art.. Beuſt. de jureiur.. 97. Mynl. cent.
4 6/. 41. Shal VIII.
Rurſus uterque aut eſt ſimplex qui etiam abſolutus& ſum- marius dicitur(a) aut articulatus qui& poſitionalis appellatur. Concipitur autem vel in modum Syllogiſmi pleni() vel Enthy- mematis.(c)
(a) Et hic, cauſam ſerie continua ſummatim& uno orationis contextu com* plectitur, Dn. Eric. Hœd. aiſp. F. hheſ. 2 5. Vult. ad pr. I. de act. num. 42. Cujac. ad Rubr. de libell. oblat.(b) qui ſingulis articulis, ſingulas cauſæ circumſtantias deſcribit Obrecht. in tract. de form. libell. cap. 17. dicitur etiam poſitionalis, non quod poſitiones& articuli propriè non differant vid. Geil. ibro primo°bſ. 79. Ma- rant. de ord. judi. par. 6. titul. de poſit.& artic. produc. ſed quod communis uſus poſitiones& articulos confundit. Plerumque in advocati dicunt, item ponit& Probare intendit Geil. Aick. loc. In ipfis autem articulis conſtituendis etiam atque etiam videndum, ne ſint multiplices, impoſſibiles obſcuri, impertinentes,& juris. Specul. tit. de poſit. in verbo multiplices.§. ſeptimò vidend. n. 2:. Ferrar. de form. ex- cip. cont. poſit. in verbo multiplices. Geil. lib. 20. o9/.S1. G§2. Bocer. ck. J. dip. ¹17. thef. 4⁰.&ſe*ᷣd.(c) quomodo tribus partibus libellus conſtat propoſitione mmirum,
minore ſeu aſſumptione,& concluſione. Maior legitimam ex jure cauſam ſeu medium coneludendi(quod Ramus in Diale cieis vocat argumentum tertium,& alii terminum medium) continet. Quæ ſi univerſalis ſit, affirmativa, vel negativa eſſe debet: affirmativa ſi eſt, debet prædicatum eſſe tale, ut conveniat omnib. con- tentis ſub ſubiecto: ſi negativa, prædicatum debet eſſe tale, ut nulli rei ſub ſubie- cto contentæ competat. Minor ſeu aſſumprio narrationem facti proponit: Con- cluſio in ſe petitionem ad utrumque tam judicem quam reum referendam com- plectitur. Exponit enim quid petatur. Bald. in 7. 2. Cod. de probat. Quæ& apta & negotio propoſito conveniens eſſe debet cum tota libelli vis in concluſione tanquam in cardine vertatur Jaſ. ad§. J. h.:. Geil..26/.S,. u. 16. Hæc tamé Conclu- ſio in criminalibus& alijs nonnullis caſibus, de quibus vide Jaſ. all. oc. non æquè
putatur neceſſaria ſed ſufficit ſola facti narratio& medium concludendi quod crĩ- men ſit commiſſum Bart. in 7. 13.§. pæna. ff. de his qui not. infam. Wel. in par. C.
de form.& impetr. ſubla. u. 7.& in par..de edend. n.. Geil. 1.05931. Hunc autem libelli ordinem confundunt alii, qui maiorem conſtituunt in facti expoſitione, mi- notem in cauſa petendi. Siquidem cauſa petendi eſt argumentum tertium Ra- mo, quod tam in maiore quam in minore cum aliqua quæſtionis parte deber diſ- C poni.