O-—-
— larpreche b inten jemus. hal o.(4) 6. praſi — n). 72 n. 7. =ur enima. tuw, per⸗ — ſtit: ledte. — Sdes ha. =iibi nulla malter Ffâ = hil oppo. ss iagiciü. o origine 1 ualt. con- — umin ex- dabet, apta Sih DLocet. 1, nunquid 1 E diingus- 1— ln. 7,
1E Hau
4—oligant
ri necma.
on ahanc an.
o weripollit rr Aulaverbz Sw Tr lc)
& ordinatis Ot E üs accul⸗ nitm ur id coer (ut duw, indi.
etat el reſtitua-
. de= vign,8
en4 tol inl 1 in verli
un veruis centum aureorum ff. de ſepulch. uiolat. Schneid. ad pr. I h. t. vum. is. Equin. Bart. Donel ad pr. I. eo.&19. com.:.& ideo Imperator in pr. I.d. publicis iudi- aiu actionem criminalem eſſe negat,& ſicubi actio dicitur ut in!. u. quando civil. aff. crimi. prauud. id non niſi abuſivè& airacoεααεέε fieri ſcire debemus(b) con- tra Ciſner.& Hott. Sic ago: Actio quæ perſequitur quod ſibi debetur, hicdefini- tur& eſt verè& propriè actio, poſita enim deſinitione ponitur definitum. Atqui actione populari, qui experitur perſequitur, id quod ſibi debetur. Quace ſequitur zctionem popularem ſub hac definitione comprehendi leu ſpeciem lub luo ge- nere, propoſitio eſt in dubia. Aſſumptio. probo ex!. fin. f. de litegioſis 1. 3. l. in pr. Fde ſe pulch. violat. S. omnium.§. ſequens. 9. omnes.§. ꝓœnalas. ſuſt. de ation. Pedi- bus igitur imus in eorum ſententiam, qui pœnam ex actione populari debitam ſoli actorxi applicari debere, niſi alibi ſpecialiter in lege vel conſtitutione§Cto vel edicto aliter cautum ſit quomodo intelligimus! ⁊7 πσ‿³˙ ˙. Sllam, rectè aſſeve- rant Donell. ad pr. I. h. t. u. 11. 12. Gerd, ad 1. 2. f. de V‧.§. Dns. Ericus Hœd. diſß. 3. cheſ. 35. lit. B.& difp. b. th.1. OMemtofp 4.3. act. 5. Eguin. Bar. ad pr. fuſt. h. e. gloſſ. Bart.& Dd. Cujac. ad? 7⁷1 de juriſd. ſi quis tamen litigioſus contendere velit, pœ- nam quam populari actione perſequimur inter actionem& ſiſcum diſtribuendã, equidem cum eo non multum litigabo, hacetamen uſurus diſtinctione, utrum is intentet actionem popularem, ad quem ea res pertinet, ſeu cujus intereſt, an alius quispiam. DPriori caſu ſoli agenti pœnam concedo, poſterioti verò pœnam utriq́; & actori& fiſco relinquo dividendam. Ab hac aſſertione non longe videntur
Abeſſe Duar. adõ.7. ff. de iurisdict. Vult. ad§. pænales! 2. Thit. nu. 1I.& ſe*g. Wel.
in parat. ꝓr. deæ lurisdict. u. 1½.(c) Sed age videamus, quid Hotom. impoſuerit ut à veri ſcopo aberrarit. Quia(inquit) actione in rem, id tantum petimus quod no- ſtrum eſt 25 ff. de R. V. Res autem noſttæ nobis non debentur 7. Qatnta 2„. f. ſeribit⸗. de aur.& arg. legat. Et quod vox debere habet relationem ad idquod eſt credere, ut& debitorreſatum eſt creditoris, ita, ut id quod creditũ dici neque- at, nec debitum cenſeri poſſit arg. 1.ebitor 10.. de ‧⁄§. Credere autẽ eſt propriè fdem alterius ſequi in hoc, quo in creditum imus, mox recepturi quid ex hoc con- tractu! ⁊.de reb. cred. atque ideò ſicut contractus tanrum ſpectat ad verbum cre- dere ita& debere. Vetum enimverò in hunc errorem Hot. prolapſus non fuiſſet, ſi cautus ſcopum Imperat. in pr. I. h. t. animadvertiſſet. Quamvis enim, ut hoc concedã, ſtricta debiti& crediti ũgnificatio ſit ea, cujus ICti in l.:. ff. de reb. cred. &l. creditor. ſf. de verb. ſigmf. meminerunt, hic tamen illa verba generalins(quæ generalitas verbi debendi juri noſtro incognita nõ eſt. vid. 1.:6. fde V.§. ubi eleg. Gœd.)accipi debere tum ex ſcopo Juſtin.& re ſubiecta palam eſt in d.§.z. tum verò diſerte confirmatur eæx? ꝓecuniæ 174. ff. de U. S. Ex ſcopo& te ſubiecta hoc patet, quoniam Imperator in pr. I. b.t. definit actionein, de qua agendum ſibi propoſuir, quamꝗque mox in§. ſequente dividit. Atqui propoſuit generaliter agendum de actionibus moxq́ue dividit actionem ſic deñnitam in realem& perſonalem. B Ergò.