3312 Diſſertatio de Pace Religionis,

At Electoral. Palatinatus Adminiſtrator in cauſſa civitatis Aquiſgran. religioſa cõ- tentioſam juriſdictionem non ita pridem exercuit: quod multis exaggerat verbis die Donawertiſche Erinnerung/ p. 291.& ſeqq. E. Qui Senatui Aulico conten- tioſam juriſdictionem adimunt, multis rationum fulcris ſubnixi ſunt, de quibus breviter diſpiciendum. I. Qui uni parti diſſidenti ſe adi ungit aperté, is æquè pro parte habetur, Donawertiſche Information/ pag. 182. Cæſar in diſſidio religio- nis componendo Pontificio gregi ſe adjunxit, Abſchied de Annoz). Ergô tan- quam pars in propria cauſſa jadex eſſe nequit. Reſpondeo ad majorem diſtinguen- do inter partes contrahentes& lirigantes. In pace Religionis ineunda Cæſar fuit pars adſiſtens Pontificiis: non in lite ab hoc velillo Catholico religionis causa in judicium deducenda: Alioquin nec Proteſtantes per ſuos Adſeſſores in Camera judiees eſſe, necillud judicium ſacrà vice exerceri poſſet, argum. l. 6§. i.f qui cui univ. II. Negocium religionis conſiſtit in poteſtate Statuuam, non ſolius Cæſa- ris: Solus igitur judicare nequit. ꝶ. Plus eſt in concluſione, quàm in præmiſſiis. Loquitur Antecedens de"μκη̈ εle: concluſio verô de uινεε, quæ ſeparata ſunt, Paurmeiſt. z. de juriſd. 5. num. I. III. In Receſſ. de Anno LV. mandatum ſoli Cameræ, ut pacem Religionis in decernendis proceſſ. obſervet. E. ſoli Cameræ illa juriſdictio conceſſa. ꝶ Falſa eſt conſequentia: non enim per hoc præceptum nora quædam juriſdictio Cameræ conceditur: ſed vetus illa demandata quaſi excitatur, vel potius ad obſervantiam novæ legis adſtringitur.

Ratio cur nulla Aulici Senatus fir mentio, in promtu eſt, quod Imperatot, cujus ſolius auſpicio hoc judicium hodie exercetur, jam anté ad religioſamE- dicti obſervantiam ſe obligaverat. Quid ergo novd repetitione hic opus crat? IV. Imperator inſtituendo judicium ſanctà fide pepigit, quod nonaliter, quam per judices Cameræ jus dicere velit. Ergõô huic pacto contravenire nequir. ꝶ. Ante- cedens eſt ambiguum, cum hujus quaſſ juſticii Cæſarei in prima fundatione, Re- ceſſ. de Anno X CIV. in pr. à qua poſterior formatur eventus, nulla fiat mentio. V. Judicium Cameræ eſt ſummum. Nullum ergò habet æquale vel ſuperius. Reſp. Die Donawertiſche Srinnerung/ pag. 149. Antecedens non eſſe univerſale, a- lioquin nee duo poſſent eſſe Imperii conſortes, vel ejuſdem cauſæ judices. 2. to- tum argumentum poreſt concedi ratione cauff. quæ ad Cameram devolvumur, in in quib. ſemel Camer. juriſdictioni ſubjectis Cæſari non datur concurfus. 3. dici- tur lammum reſpectu judiciorum inferiorum; non verò reſpectu concurrentium, quod innuit adjectio dictionis, vnnd letztes: Abſchted de Anno 31.§. Fermerals. ord. cam. P. I.t. 3. VI. In ord. cam. p. 2. t. 7.& 9.§. Sojemands/ duo excipiuntur calus, fractæ pacis,& feudalium cauſarum cognitio. E. in reliquis firmatur re- gula in contrarium. ꝶ. Fallax eſt propoſitio, quoties alii caſus juri communi jam ante ſunt incluſi: qualis eſt noſter concurſus, qui vi Imperat. faſtigii Aulico Prætorio per ſe ineſt: neque veròô ſpecialis illa incluſio fractæ pacis fit ad exclu- ſionem aliarum cauſſarum: ſed quia materia ſubjecta alius caſus determinatio- nem non exigebat. Nec alia cauſſ. feudalium ſit mentio, quàm ut in his ſolius Im- peratoris cognitio, exclusà Camera, ſtabiliatur. VII. Finis Cameræ inſtituendæ fuit duplex; unus privatus, alter publicus. Ille, ne litigantes Aulam Cæſaris ob continuas profectiones& varia bella ſubinde mutatam cum magno rerum ſua- rum incommodo ſequi cogerentur, gruͤndlicher Vnterꝛicht/ ꝛc. p. 10. ſeq. Ihe,2

x